II SA/Bk 369/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. P. i S. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] nakazującą D. P. i S. P. zamurowanie dwóch otworów okiennych w ścianie budynku obory ozn. nr 6 pokazanym na dołączonym do decyzji załączniku graficznym nr 1, zlokalizowanej na działce o nr [...] przy ul. K. w S., w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działką nr [...], materiałem ściennym nierozprzestrzeniającym ognia, np. cegłą, pustakami gazobetonowymi lub luksferami. Termin na wykonanie ww. obowiązku wyznaczono do dnia [...] lipca 2018 r. oraz zobowiązano adresatów decyzji do niezwłocznego powiadomienia organu o jego wykonaniu. Skargę na ww. decyzję organu II instancji złożyli do tut. Sądu: D. P. i S. P. W treści skargi skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania wskazanych powyżej robót polegających na zamurowaniu otworów okiennych, ze względu na fakt, że prace te spowodują poniesienie przez nich strat oraz ogromnych kosztów, jak również nieodwracalnych szkód, bowiem nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej zwana "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wedle zaś art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Może mieć bowiem miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa powyżej. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu, Sąd jest związany zawartym w nim zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Wykazanie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione i konieczne. W odniesieniu do wyżej wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, należy zauważyć, że w orzecznictwie wskazuje się, że chodzi o taką szkodę, niekoniecznie materialną, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz przy zaistnieniu której zachodzi przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu, powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. W niniejszej sprawie, skarżący powołali się na konieczność poniesienia przez nich wysokich kosztów wykonania nałożonego na nich obowiązku oraz brak możliwości przywrócenia stanu pierwotnego. Skarżący uprawdopodobnili zatem, że wykonanie decyzji będzie się dla nich wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody - głównie finansowej, zaś powrót do stanu pierwotnego, jakkolwiek w ocenie Sądu –możliwy, będzie jednak długotrwały i uciążliwy. Zauważyć należy, że choć skarżący lakonicznie umotywowali swój wniosek, to bez wątpienia – z powołaniem się na zasady doświadczenia życiowego – można stwierdzić, że zarówno zamurowanie opisanych w decyzji organu I instancji otworów okiennych, jak i późniejsze ewentualne przywrócenie wykonanych prac do stanu pierwotnego, wiąże się ze znacznym nakładem kosztów, w szczególności zaś środków finansowych i pracy. Stąd też wykonanie zaskarżonej decyzji należało wstrzymać. Jednocześnie wskazać należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy, co oznacza, że na tym etapie nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Sąd nie ocenia w nim zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena wyrażona w tym postępowaniu wpadkowym nie ma zatem wpływu na wynik właściwego postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.