II SA/Bk 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.- Przedmiotem w skargi w sprawie niniejszej jest ostateczna decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2012 roku, nr [...] – utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] października 2012 roku, nr [...], nakazującej inwestorowi Panu J. O. rozbiórkę domku letniskowego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,07 m x 6,00 m oraz tarasu o wymiarach 3,00 x 6,00 m wybudowanego na działce nr geodezyjny [...], położonej w miejscowości S., gm. R. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że na skutek wniosku Pani G. O. z dnia 20 września 2011 roku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie domku letniskowego, wybudowanego na terenie działki nr geodezyjny [...] w miejscowości S., gmina R. Podczas oględzin przeprowadzonych na wyżej wymienionej działce w dniu 25 listopada 2011 roku organ I instancji ustalił, że wybudowany jest na niej domek letniskowy, konstrukcji drewnianej, dachem dwuspadowym, pokrytym blacho – dachówką o wymiarach 5,07 m x 6,00 m wraz z tarasem o wymiarach 3,00 m x 6,00 m. Uczestniczący w oględzinach Pan J. O. oświadczył, że nie posiada wymaganego przepisami pozwolenia na budowę domku letniskowego posadowionego w pierwszej połowie 1996 roku, zaś pełnomocnik Pani G. O. – Pan W. O. – nie zgłosił żadnych uwag do protokołu oględzin. Organ sporządził dokumentacje fotograficzną, która została dołączona do powyższego protokołu oględzin. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku, nr SIO.7358-4/6/11 – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (t.j. Sz. U z 2010 roku, Nr 243, poz. 1623) oraz art. 123 § 1 kpa: - wstrzymał roboty budowlane budynku letniskowego zlokalizowanego na działce o numerze geodezyjnym [...], położonej w miejscowości S. i na inwestora Pana J. O. nałożył obowiązek przedłożenia do dnia 31 maja 2012 roku następujących dokumentów: 1. zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2. czterech egzemplarzy projektu budowlanego (inwentaryzacja projektu) wraz z oceną techniczną wykonanych elementów z ewentualnym podaniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości; 3. zaświadczenia o którym mowa w art. 12 ust 7 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku – aktualne na dzień opracowania dokumentacji; 4. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 31 maja 2012 roku do organu I instancji wpłynęło pismo inwestora Pana J. O. z wnioskiem o zawieszenie postępowania administracyjnego z uwagi na toczącą się przed Sądem Rejonowym w G. sprawę z powództwa Pani G. O. o wydanie nieruchomości o numerze geodezyjnym [...] położonej w miejscowości S., gmina R. – sygnatura akt [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., postanowieniem z dnia [...] czerwca 20112 roku, nr [...] – zawiesił postępowanie administracyjne, uznając iż zachodzą przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Na skutek zażalenia Pani G. O. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 roku, nr [...] – uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji w tym zakresie. W ocenie organu odwoławczego nie zaistniała bezpośrednia zależność pomiędzy wszczętym powództwem cywilnym o wydanie nieruchomości o postępowaniem prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. W konsekwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] października 2012 roku, nr [...] nakazał Panu J. O. rozbiórkę domku letniskowego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,07 m x 6,00 m oraz tarasu o wymiarach 3,00 m x 6,00 m wybudowanego na działce numer geodezyjny [...], położonej w miejscowości S. gmina R. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł okoliczność niewykonania przez inwestora obowiązków wynikających z postanowienia organu z dnia [...] grudnia 2011 roku, nr [...]. Na skutek odwołania J. O. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] listopada 2012 roku, nr [...] – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając że spełnione zostały przesłanki z art. 48 ust 4, który to przepis jednoznacznie stanowi, iż w sytuacji nie przedłożenia żadnej dokumentacji w określonym terminie – organ nadzoru obligowany jest nakazanie rozbiórki samowoli budowlanej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan J. O. zarzucając, iż powyższa decyzja zapadła przedwcześnie, bowiem należało wstrzymać się z jej wydaniem do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o wydanie przedmiotowej nieruchomości, toczącej się przed Sądem Rejonowym w G. – sygnatura [...]. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działań organów administracji publicznej stosując kryteria zgodności tych działań z prawem. Nie dostrzegając w sprawie mających wpływ na wynik sprawy naruszeń prawa materialnego ani mogących mieć wpływ na wynik sprawy naruszeń prawa procesowego i nie stwierdzając wad kwalifikowanych zaskarżonej decyzji (skutkujących nieważnością decyzji) – oddalił skargę (art. 145 w związku z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) (tj. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zmianami)). W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa. Organy obu instancji trafnie uznały, że w rozpatrywanej sprawie zasadnie został zastosowany tryb postępowania określony w art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku. Wybudowany obiekt o wymiarach 5,07 m x 6,00 m wraz z tarasem o wymiarach 3,00 m x 6, 00 m – przekroczył powierzchnię 25 m 2 - - a to w świetle art. 28 ust. 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, którym inwestor nie dysponował. Tak więc przedmiotowa budowla jest samowolą budowlaną. W sytuacji wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę ustawa przewiduje, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji jego rozbiórkę (zob. art. 48 ust. 1 u.p.b.). Ustawodawca zastrzegł jednocześnie, że jeżeli taka budowa: 1. jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a w szczególności: a. ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b. ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego 2. nie narusza przepisów, w tym techniczno – budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem – właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych (zob. art. 48 ust. 2 u.p.b.). Zatem, w razie ustalenia, że samowolnie realizowana (zrealizowana) inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem – przeprowadza się procedurę legalizacyjną tej samowoli. Zaznaczenia przy tym wymaga, że zgodność obiektu budowalnego będącego w budowie lub wybudowanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdza się w oparciu o ustalenia miejscowego planu obowiązującego w dniu orzekania przez organ. Przenosząc powyższe rozważania na problematykę niniejszej sprawy, należy uznać, że organy zasadnie podjęły próbę legalizacji przedmiotowej budowli. poprzez wydanie postanowienia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w dniu [...] grudnia 2011 roku, nr [...], wstrzymującego inwestycję i nakładającego enumeratywnie wyszczególnione obowiązki na inwestora. Powyższe postanowienie zawierało także pouczenie wynikające z art. 48 ust. 4 – Prawa budowlanego, o wydaniu nakazu rozbiórki w przypadku nie wykonania wyżej wymienionych obowiązków w zakreślonym terminie. Skarżący jednak powyższych obowiązków nie wykonał. Zgłosił jedynie wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na toczącą się sprawę cywilną przed Sądem Rejonowym w G. o sygnaturze [...] z powództwa Pani G. O. przeciwko skarżącemu o wydanie nieruchomości, na której posadowiony jest przedmiotowy obiekt budowlany. Należy podkreślić, że aby uznać za spełnione przesłanki wynikające z art. 48 ust. 3 – Prawa budowalnego skarżący winien był wykonać w zakreślonym terminie wszystkie nałożone na niego obowiązki cytowanym wyżej postanowieniem. Pan J. O. zgłosił jedynie wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego z uwagi na toczącą się sprawę cywilną, którą zasadnie organy uznały, jako nie mającą związku przyczynowego z prowadzonym postepowaniem administracyjnym. Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko organów administracji obu instancji, bowiem nie zachodzą tu przesłanki z art. 97 § 1 ust. 4. Twierdzenie skarżącego, że zaskarżona decyzja jest przedwczesna, ponieważ postępowanie sądowe rozstrzygnie kwestię jego tytułu do nieruchomości, a której posadowiony jest obiekt samowoli budowlanej (należy domniemywać, że chodzi mu o wykonanie jednego z obowiązków nałożonych postanowieniem z [...] grudnia 2011 roku) – jest w jaskrawej sprzeczności z odpowiedzią na pozew, w której skarżący wyraża zgodę na wydanie nieruchomości, podnosząc jedynie nakłady i wnosząc o ich zasądzenie (odpis odpowiedzi w aktach administracyjnych organu I instancji). W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że organy prawidłowo wydały decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego domku letniskowego z tarasem na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowalne, bowiem skarżący nie wykonał ciążących na mim obowiązków, a wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego był niezasadny. W myśl powyższych rozważań Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zmianami).