II SA/Bk 370/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) Sędziowie sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał sędzia WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. B. wyłączenie od orzekania sędziego NSA Elżbiety Trykoszko w sprawie ze skargi R. T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zasiłek celowy p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko Na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r. skarżący zgłosił wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziego NSA Elżbiety Trykoszko. W uzasadnieniu podał, że o stronniczości sędziego świadczy fakt, że zasiadania w składzie sędziowskim, który to skład oddalił jego wnioski dowodowe. Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, iż nie istnieją żadne okoliczność tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie podlegał uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 ustawy postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19). Orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony. Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, niepubl.). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżący nie dopełnił żadnego ze wskazanych warunków uzasadniających uwzględnienie jego żądania. Argumentacja wniosku jest lakoniczna, skarżący nie wskazuje, jakie okoliczności czynią w/w sędziego iudex suspectus w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutu orzekania w składzie sędziowskim, który to skład nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego, nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w sprawie niniejszej. Tym bardziej, że co zasady sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego. Wyjątkowo w trybie art. 106 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może ale nie musi przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Ze wskazanych powyżej względów na mocy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.-