II SA/Bk 370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta W. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę gruntu wydzieloną pod drogę publiczną i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Wojewoda P. uchylił po rozpatrzeniu odwołania Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w O. decyzję Starosty W. wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę gruntu wydzieloną na wniosek właściciela pod drogę publiczną, położoną w obrębie Miasta W. M., oznaczoną nr geod. [...], o powierzchni 1,8337 ha. Skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2014 r. złożył do sądu administracyjnego Burmistrz Miasta W. M. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j..: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Decyzją z dnia [...] września 2001 r., znak [...], Burmistrz Miasta W. M. na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 97 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.) zatwierdził projekt podziału działki nr [...] o powierzchni 1.076.591 m2 położonej w W. M., stanowiącej własność Skarbu Państwa – Agencji Mienia Wojskowego, na działki: nr [...], nr [...] – o powierzchni 18.337 m2 przeznaczonej pod drogę i nr [...]. Ustalił, że działka oznaczona nr [...] przechodzi na własność Miasta W. M. bez odszkodowania z dniem, w którym decyzja o podziale stanie się ostateczna. Powyższa decyzja stała się ostateczna bez zaskarżenia w dniu [...] października 2001 r. W dniu [...] kwietnia 2011 r. Agencja Mienia Wojskowego złożyła do Starosty W. wniosek o ustalenie odszkodowania za przejętą decyzją podziałową z dnia [...] września 2001 r. działkę. Starosta orzekając w I instancji umorzył postępowanie ustalając, że działka, zgodnie ze wskazaną wyżej decyzją, przeszła na własność Miasta W. M. bezpłatnie. Wojewoda natomiast po rozpoznaniu odwołania decyzję Starosty uchylił wskazując na obowiązek przeprowadzenia rozprawy administracyjnej na okoliczność przebiegu uzgodnień między stronami, co do wysokości odszkodowania za działkę nr [...] przejętą pod drogę. Wyrokiem z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. uchylił zaskarżoną przez Miasto W. M. decyzję Wojewody P. Stwierdził, że kwestia odszkodowania została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją podziałową, stąd postępowanie z wniosku Agencji o ustalenie odszkodowania podlega umorzeniu. Ocenił, że decyzja podziałowa może być wzruszona w trybie stwierdzenia nieważności. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Burmistrz M. W. M., która wyrokiem z dnia [...] grudnia 2012 r., sygn. akt [...]została oddalona. W dniu [...] kwietnia 2012 r. Agencja Mienia Wojskowego złożyła do SKO w B. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej Burmistrza W. M. z dnia [...] września 2001 r. Wniosek został przekazany według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł., które decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] stwierdziło nieważność decyzji podziałowej: w części orzekającej o przejściu gruntu wydzielonego pod drogę na własność Miasta W. M. i w części orzekającej, iż następuje to bez odszkodowania – jako wydanej bez podstawy prawnej (art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego; t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej powoływana jako: "k.p.a.") oraz w części orzekającej, że przejście prawa własności następuje bez odszkodowania – także jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Burmistrz W. M. złożył od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że Kolegium powinno odmówić stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej z uwagi na upływ dziesięcioletniego terminu z art. 156 § 2 k.p.a. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. umorzyło postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego Burmistrz Miasta W. M. zarzucając naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez ustalenie, że nie przysługuje mu przymiot strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia [...] grudnia 2012 r., sygn. akt [...] oddalił skargę Burmistrza Miasta W. M. Orzeczenie w sprawie jest jednak nieprawomocne i od powyższego wyroku została złożona skarga kasacyjna do NSA, która na dzień przeprowadzenia rozprawy przez Sąd nie została rozpatrzona (sygn. akt [...]). Wobec powyższego, zachodziła potrzeba zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie na mocy przywoływanego art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.