II SA/Bk 370/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie częściowego umorzenia postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. [...] uchyliło w całości decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie częściowego umorzenia postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt matki domu pomocy społecznej oraz ustalenia tej opłaty za okres od [...] października 2011r., i przekazało sprawę po ponownego rozpatrzenia temu organowi. Skargę na powyższą decyzję wywiódł K. K. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek Skarżący wskazał, że dalsze prowadzenia postępowania w zakresie nieobjętym zaskarżeniem jest sprzeczne z prawem i może narazić Skarżącego na powstanie niepowetowanej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide: postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08). Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się również bez badania zasadności skargi. Instytucja ochrony tymczasowej ma na celu niedopuszczenie do spowodowania w czasie trwania postępowania sądowego określonych negatywnych skutków, jakie mogą prawdopodobnie wyniknąć z wykonania aktu administracyjnego, aby nie zniweczyć ewentualnych efektów tegoż postępowania sądowego. Nie chodzi jednak o normalne, zwykłe konsekwencje wykonania aktu, ale o skutki dodatkowe, które nie stanowią wyłącznie odzwierciedlenia treści aktu, lecz dotyczą okoliczności będących ich następstwem o charakterze niebezpieczeństw kwalifikowanych (tak m.in. WSA w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 16 lutego 2015r. II SA/Rz 78/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Dodatkowo należy wskazać, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawił żadnego uzasadnienia, nie przywołał też żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne zaś stwierdzenie, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem i może narazić Skarżącego na powstanie niepowetowanej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, nie spełnia tego warunku. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zaskarżoną decyzją SKO uchyliło decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie częściowego umorzenia postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt domu pomocy społecznej i przekazało sprawę po ponownego rozpatrzenia temu organowi. Decyzja ta w swej istocie oznacza, że organ pierwszej instancji obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę, a w wyniku tych czynności organ ten wyda nowe rozstrzygnięcie. Na podstawie takiej decyzji organu odwoławczego żadna ze stron nie nabywa uprawnień ani obowiązków, a sama decyzja nie nadaje się do wykonania. Podkreślenia wymaga, że wszelkie decyzję uchylające nie podlegają wykonaniu i nie nadają się do wykonania, bowiem pozbawione są węzła praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Zaskarżona decyzja nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych wnioskującego o wtrzymanie wykonania tejże decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.