II SA/Bk 372/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] nakazującą jej rozbiórkę przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 5,0 m3 / dobę, zlokalizowanej na działce nr geod. [...] położonej w obrębie gruntów wsi S., gmina B. Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenie skutki a ponadto zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bowiem dokonanie rozbiórki może doprowadzić do nałożenia korekty finansowej z uwagi na to, że postępowanie w ramach którego była realizowana między innymi wspomniana inwestycja były dofinansowane ze środków Unii Europejskiej. Tym samym w przypadku uwzględnienia skargi w rzeczywistości na skutek skonsumowania decyzji odpadnie jej przedmiot bowiem obiekt przestanie istnieć, a do tego wykonując obowiązek nałożony decyzją strona skarżąca może ponieść dotkliwe kary zastrzeżone przez organy dysponujące środkami unijnymi wobec tego, że w rzeczywistości planowana i rozliczona inwestycji nie została zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r., II OSK 385/12 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dlatego w ocenie Sądu w sprawie niniejszej, już sam przedmiot wniosku w sposób wystarczający uprawdopodobnia wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy pamiętać, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów o charakterze sankcyjnym i tworzącym poważne konsekwencje dla strony skarżącej, w szczególności o charakterze ekonomicznym. W przypadku rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego zaszłaby konieczność poniesienia przez skarżących określonych kosztów, a możliwość przywrócenia obiektu do stanu obecnego byłaby znacznie utrudniona. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.