II SA/Bk 374/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy ze skargi B. A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione w sprawie sygn. akt II SA/Bk 373/09 Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2008 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., którą odmówiono B. W. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad małoletnim, niepełnosprawnym synem M. W. Skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. złożyła do sądu administracyjnego B. W. zarzucając: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z: a. art. 2, 32 ust. 1 i 2, art. 69, art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b. art. 26 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, c. art. 9 i art. 11 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych w zw. z art. 87 ust. 1 oraz art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepis art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych - w zakresie, w jakim zrównuje przewidziany jako warunek nabycia świadczenia pielęgnacyjnego limit dochodu rodziny, której członkiem jest jedno dziecko z orzeczoną niepełnosprawnością, z dochodem rodziny posiadającej dwoje lub więcej takich dzieci – jest zgodny z konstytucyjnymi zasadami równości i sprawiedliwości społecznej i może stanowić podstawę do odmowy przyznania prawa do przedmiotowego świadczenia, 2. naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj. art. 7, 77 ust. 1 i art. 136 Kpa poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, skutkujące brakiem analizy sytuacji majątkowej strony w porównaniu z sytuacją rodziny posiadającej jedno niepełnosprawne dziecko, a także całkowite pominięcie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, nakazującego rozstrzygnąć szczególny przypadek skarżącej w sposób odpowiadający celowi ustawy o świadczeniach rodzinnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumenty z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem sprawy niniejszej jest kontrola legalności decyzji odmawiającej skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na przekroczenie ustawowego limitu dochodu na osobę w rodzinie skarżącej ustalonego w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.) na kwotę 583 zł. Przepis ten stanowi podstawę ustalania prawa do zasiłku rodzinnego, jednak z mocy art. 17 ust. 2 w/w ustawy ma również zastosowanie do świadczenia pielęgnacyjnego. Wskazać trzeba, że skarżąca zakwestionowała przed tutejszym sądem dwie niekorzystne dla siebie decyzje organów administracji, których podstawę prawną stanowił art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych tj. decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (stanowiącą przedmiot kontroli w sprawie niniejszej) oraz decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłku na dwoje niepełnosprawnych dzieci skarżącej. Skarga na ostatnio wymienioną decyzję tzw. "zasiłkową" została zarejestrowana pod sygn. II SA/Bk 373/09. W dniu 03 września 2009 r. tutejszy sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 373/09 wystąpił na podstawie art. 193 Konstytucji RP do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "czy przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) w zakresie, w jakim nie różnicuje poziomu dochodu na osobę w rodzinie między rodzinami z jednym dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności a rodzinami z większą liczbą dzieci niepełnosprawnych, jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 69 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W punkcie 2 postanowienia zawiesił postępowanie sądowe do czasu uzyskania odpowiedzi na zadane pytanie. Podkreślić trzeba, że zakwestionowany przepis art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, z mocy art. 17 ust. 2 tej ustawy, stanowił również podstawę rozstrzygnięcia organów w sprawie niniejszej dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego. Istnieje zatem ścisły związek pomiędzy wynikiem oceny konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 2 w sprawie o prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków, w której przedstawiono pytanie prawne, a rozstrzygnięciem o legalności zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Powyższa sytuacja wypełnia hipotezę przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym zależy rozstrzygnięcie sprawy niniejszej dotyczącej legalności odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia także niniejszego postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia o konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych przez Trybunał Konstytucyjny na skutek pytania prawnego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 373/09. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.