II SA/Bk 379/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. – W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi K. M. – W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia : przywrócić termin do złożenia skargi Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. wydanym w sprawie niniejszej odrzucono skargę K. M. – W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 czerwca 2016 r. (korespondencję odebrał dorosły domownik, k. 24). W dniu 29 czerwca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wskazała, że powodem spóźnienia była choroba jej dziecka, którego jest prawnym opiekunem. Wskazała, że przedkłada zaświadczenie lekarskie na tę okoliczność. Nie jest w stanie przedłożyć zwolnienia lekarskiego, gdyż nie pracuje. Do wniosku dołączyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że opiekowała się chorym dzieckiem w dniach 27 – 31 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), powoływanej dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Bezspornie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie siedmiodniowym, bowiem postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono skarżącej w dniu 27 czerwca 2016 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 29 czerwca 2016 r. Należy również ocenić, że wniosek w wystarczający sposób uprawdopodabnia przyczyny spóźnienia. Skarżąca dołączyła bowiem zaświadczenie lekarskie, z którego wynika że w okresie 27 – 31 maja 2016 r. opiekowała się dzieckiem. A zatem niemożność działania trwała w ostatnim dniu upływu terminu na dokonanie czynności procesowej. Co prawda jest to zaświadczenie lekarskie a nie zwolnienie lekarskie, jednakże także zaświadczenie lekarskie jest dokumentem urzędowym sporządzonym przez uprawnionego lekarza. Zaświadczenie lekarskie jest dokumentem stanowiącym dowód tego co zostało w nim stwierdzone oraz posiada przymiot dokumentu urzędowego korzystającego z domniemania prawdziwości (vide wyroki: z dnia 2 marca 2012 r., III SA/Gl 546/11; z dnia 3 kwietnia 2014 r., II GZ 154.14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Cechy dokumentu urzędowego przedłożonemu w sprawie niniejszej zaświadczeniu lekarskiemu nie odbiera fakt braku daty na zaświadczeniu. Zauważyć bowiem należy, że na zaświadczeniu znajduje się podpis uprawnionego lekarza z pieczątką lekarza i przychodni, w której zostało wystawione. Nie ma zatem powodów by kwestionować jego wiarygodność. Inaczej rzecz ujmując, przedłożone zaświadczenie korzysta z domniemania prawdziwości, a tym samym stanowi wystarczające uprawdopodobnienie braku możliwości złożenia w sprawie niniejszej skargi w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu należy zatem ocenić jako uprawdopodobniony w stopniu uzasadniającym przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.