II SA/Bk 379/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K., D. K., B. S. oraz M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 9 kwietnia 2026 r. nr SKO.433/53/2026 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym R. K., D. K., B. S. oraz M. S. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. , R. K., D. K., B. S. oraz M. S. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do sądu administracyjnego (w jednym piśmie) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 9 kwietnia 2026 r., nr SKO.433/53/2026, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Łomża z 17 lutego 2026 r., nr WGP.6730.3000.2025.GP, w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego (chlewni) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Od skargi w dniu 30 kwietnia 2026 r. uiszczony został wpis w kwocie 500 zł (wpis do rejestru dochodów pod poz. 1240, k. 34 akt admin.). Zarządzeniem z 27 maja 2026 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżących do m.in. usunięcia braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie brakującego wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 10 czerwca 2026 r. (ZPO, k. 48). W odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik wskazał, że ponownie załącza potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Do pisma dołączono bankowe potwierdzenie zleconej do realizacji transakcji na kwotę 500 zł (k. 46). Brakujący wpis od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja z sądowego Oddziału Finansowo-Budżetowego (k. 49). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na zasadzie art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Natomiast, jak stanowi art. 214 § 2 p.p.s.a., pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W sprawie niniejszej mamy do czynienia ze skarga wniesioną przez cztery osoby, tj. R. K., D. K., B. S. oraz M. S. Uznać należało, że w przypadku R. K. oraz D. K. mamy do czynienia ze współuczestnictwem materialnym, o którym mowa w art. 214 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do B. S. oraz M. S. – pomiędzy nimi również zachodzi współuczestnictwo materialne. Nie budzi bowiem wątpliwości, że uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne dla R. i D. K. jako współwłaścicieli działki nr [...], a także dla B. i M. S. jako współwłaścicieli działki nr [...] (zob. wykaz z ewidencji gruntów, k. 28 akt admin., organu I instancji). Orzecznictwo potwierdza, że art. 214 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie m.in. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny z prawa własności nieruchomości (zob. postanowienie NSA z 19.07.2012 r., I OZ 508/12 oraz postanowienie NSA z 12.10.2011 r., II OZ 943/11. Zob. również: B. Adamiak, Wymóg formalny uiszczenia wpisu od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego [w:] Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2017, LEX/el.). Stwierdzić należy zatem, że wynikający z art. 214 § 2 zd. 1 p.p.s.a. przywilej podlegania jednej opłacie nie przysługuje wszystkim czterem skarżącym, lecz jest powiązany w sprawie niniejszej z prawem własności nieruchomości (działek). Oznacza to, że opłata sądowa obciąża solidarnie R. i D. K. (500 zł), a nadto B. i M. S. (500 zł). To zaś łącznie daje wpis sądowy w kwocie 1000 zł. Tymczasem pełnomocnik skarżących uiścił wpis w kwocie 500 zł (rejestr dochodów pod poz. 1240, k. 34 akt admin.). Dlatego też sąd wezwał go do uzupełnienia wpisu o brakującą kwotę 500 zł. Kwota ta dopełniała kwotę wymaganego wpisu od skargi w wysokości 1000 zł. Z akt sprawy wynika, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w kwocie 500 zł została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 10 czerwca 2026 r. W tych okolicznościach termin do uiszczenia brakującego wpisu upłynął z dniem 17 czerwca 2026 r. W terminie tym pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu sądu. Nieuzupełnienie w terminie braku fiskalnego skargi powoduje, że postępowanie w sprawie nie mogło zostać skutecznie uruchomione i obligowało sąd do odrzucenia skargi. W takiej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu bez jej merytorycznego rozpoznania, o czym Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt 2 wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.