II SA/Bk 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. S. i G. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi N. S. i G. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia N. S. i G. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zobowiązujące ich jako właścicieli lokalu nr [...] na parterze budynku przy ul. W. [...] w B. do przedłożenia ekspertyzy technicznej zawierającej inwentaryzację istniejących przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) przynależnych do lokalu nr 1 w zakresie ich stanu technicznego, szczelności oraz prawidłowości wykonanych podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacyjnych do tych przewodów. W przypadku stwierdzenia istniejących nieprawidłowości należy wskazać czynności i rozwiązania doprowadzające do zgodności z przepisami obowiązującymi dla tego rodzaju urządzeń. Ekspertyza techniczna winna być sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia rzeczoznawcy budowlanego. Wykonanie w/w obowiązku powinno nastąpić w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia z dnia 4 grudnia 2009 r. W skardze zawarto jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania w/w postanowienia. Uzasadniając złożony wniosek (pismo z dnia 12 lutego 2010 r.) skarżący wskazali, iż wykonanie nałożonego na nich obowiązku nie zapobiegnie znacznej szkodzie i trudnym do odwrócenia skutkom. Ponadto opinia techniczna jest kosztowna i nie ma pewności, czy i kto zwróci skarżącym koszty jej sporządzenia. Konkludując skarżący podkreślili, że nałożony na nich obowiązek powoduje konieczność poniesienia znacznych wydatków, a tym samym poniesienia znacznej szkody, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (tak: NSA w postanowieniu z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, niepubl.). Rzeczą Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wnioskodawcy uzasadnili w sposób dostateczny, by zachodziła w niniejszej sprawie konieczność udzielenia im ochrony tymczasowej. Wykonanie zaskarżonego postanowienia, przed prawomocnym rozstrzygnięciem o jego prawidłowości spowodowałoby dla skarżących trudne do odwrócenia skutki. Koszty sporządzenia opinii technicznej przez rzeczoznawcę budowlanego są znaczne i ich odzyskanie w przypadku uchylenia zaskarżonego postanowienia byłoby, jako słusznie wywodzą skarżący, faktycznie niemożliwe. Ponadto oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na tym etapie postępowania spowodowałoby, że ewentualne orzeczenie uwzględniające skargę w przypadku przedłożenia przez skarżących opinii technicznej, byłoby bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania postanowienia. Nadmienić przy tym należy, że wstrzymanie wykonania postanowienia upada wraz z wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc wyroku uwzględniającego lub oddalającego skargę - art. 61 § 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.