II SA/Bk 381/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2004 roku sprawy ze skargi "PMB M." Sp. z o.o. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odstąpienia od konieczności sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko 1. Uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające jego wydanie postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2004 roku Nr [...], 2. Stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego PMB "M." Sp. z o.o. w B. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z [...] lutego 2004 roku J.J. – właściciel przedsiębiorstwa PUH "J-G." z siedzibą w K. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliwa LPG na działkach o numerach geodezyjnych [...]/3 i [...]/4, położonych w B. przy ulicy P., z dwoma zbiornikami na gaz propan – butan o pojemności 4850 l każdy, pompą LPG, dystrybutorem oraz wiatą i budynkiem socjalnym wraz z przyłączem energetycznym i wodociągowo – kanalizacyjnym. Właściwy do wydania decyzji w sprawie organ wystąpił wówczas do organu inspekcji sanitarnej i organu ochrony środowiska o wyrażenie opinii, co do konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu opisanego we wniosku przedsięwzięcia na środowisko, dla którego – w świetle przepisów wykonawczych do ustawy o ochronie środowiska – sporządzenie takiego raportu jest fakultatywne. Organ ochrony środowiska pismem z [...] lutego 2004 roku, a organ inspekcji sanitarnej postanowieniem z [...] marca 2004 roku stwierdzili, iż nie widzą konieczności sporządzenia takiego raportu. W tej sytuacji organ I instancji – Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...] marca 2004 roku, powołując się na art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo Ochrony Środowiska z 27 kwietnia 2001 roku orzekł o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł właściciel sąsiedniej nieruchomości – Spółka z o.o. PMB "M." w B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpoznaniu zażalenia z dnia [...] maja 2004 roku orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego stwierdzając, iż podniesione w zażaleniu zarzuty skupione wokół ochrony interesów osób trzecich odnoszą się do decyzji kończącej postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Organ I instancji stwierdzając o braku obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oparł się na opiniach organu ochrony środowiska i organu inspekcji sanitarnej nie naruszając granic uznania administracyjnego. W skardze skierowanej na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego PMB "M." spółka z o.o. w B. zarzuciła postanowieniu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieuwzględnienie wymogów prawnych i faktycznych mających wpływ na ocenę konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko inwestycji polegającej na realizacji stacji tankowania gazem LPG z dwoma zbiornikami; 2. naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie kryteriów, związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia jako znacząco oddziałującego na środowisko, wynikających z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 roku w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko; 3. naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez niepodjęcie kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nieprzeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko uwzględniającego wpływ inwestycji na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także nieustalenie ewentualnych rozwiązań chroniących środowisko, rodzaju technologii mającej zastosowanie przy niniejszej inwestycji, jak również nieustalenie występowania emisji i innych uciążliwości, a przede wszystkim ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii w mającej powstać stacji tankowania gazem LPG. Podnosząc powyższe zarzuty PMB "M." Spółka z o.o. w B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Niezależnie bowiem od zarzutów w niej podniesionych Sąd zauważa, iż organom orzekającym w sprawie umknęła istotna w sprawie treść § 6 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 20 września 2000 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U.Nr 98, poz. 1067 ze zmianami). Przepis ten stanowi wprost, iż warunki zabudowy i zagospodarowania terenu baz i stacji paliw oraz rurociągów dalekosiężnych do transportu ropy naftowej i produktów naftowych, wymagają sporządzenia ocen ich oddziaływania na środowisko. Pod pojęciem "stacji paliw" rozumie się zaś zespół obiektów budowlanych, stałych lub tymczasowych przeznaczonych do magazynowania lub dystrybucji silnikowych paliw płynnych, olejów i smarów oraz gazu płynnego (vide: § 2 pkt 2 wyżej wymienionego rozporządzenia). Sporna inwestycja jako dotycząca budowy stacji paliwa LPG z dwoma zbiornikami na gaz płynny propan – butan, pompą LPG, dystrybutorem, wiatą i budynkiem socjalnym, mieści się w pojęciu "stacji paliw" w rozumieniu wskazanego rozporządzenia. Tym samym przyjąć należało, iż z mocy przepisu szczególnego zawartego w rozporządzeniu wykonawczym dotyczącym warunków technicznych, jakim winny odpowiadać między innymi stacje paliw gazu płynnego, istnieje - na etapie ustalania warunków zabudowy dla takich inwestycji – konieczność sporządzania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Stąd, zdaniem Sądu, bezprzedmiotowe było prowadzenie w sprawie postępowania, o jakim mowa w art. 51 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo ochrony środowiska tj. mającego na celu ustalenie obowiązku sporządzania raportu, gdyż wymóg jego sporządzenia wynikał z przepisu szczególnego. Sąd administracyjny nie jest – z mocy art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe pozwalało Sądowi na wytknięcie z urzędu dostrzeżonego braku uwzględnienia przez organ regulacji szczególnej zawartej w § 6 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 20 września 2000 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw (...). Nawiązując już zaś bezpośrednio do zarzutów skargi, Sąd zgadza się ze stanowiskiem skarżącej spółki, iż przy ustaleniu potrzeby sporządzenia w sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, organ winien mieć na uwadze kryteria wymienione w § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z 24 września 2002 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz. 1490). Uzasadnienie postanowienia, zarówno negatywnego, jak i pozytywnego, winno wykazywać w nawiązaniu do kryteriów ustawowych i opisu spornego przedsięwzięcia, potrzebę lub brak potrzeby sporządzania w danej sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W sprawie niniejszej uzasadnienie postanowienia całkowicie pomija ocenę spornej inwestycji poprzez pryzmat ustawowych kryteriów kwalifikujących przedsięwzięcie. Organ opiera się na wyważonej w tym względzie opinii służb inspekcji sanitarnej i ochrony środowiska, nie zauważając, iż opinie te – w przeciwieństwie do uzgodnienia – nie mogły mieć charakteru wiążącego. Stanowisko organów opiniodawczych polegać winno weryfikacji przez organ decydujący o potrzebie bądź braku potrzeby sporządzenia raportu. Takiej weryfikacji z punktu widzenia ustawowych kryteriów przesądzających o kwalifikacji przedsięwzięcia w sprawie niniejszej zabrakło. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U.Nr 153, poz 1270). Konsekwencją uchylenia postanowienia było orzeczenie o wstrzymaniu wykonania postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz o obciążeniu organu obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania sądowego (art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).