II SA/Bk 385/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wójt Gminy M. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w B., na mocy której została uchylona decyzja wydana z upoważnienia Wójta Gminy M. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działającego jako organ I instancji. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób – prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i organizacja społeczna, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Tego typu cech nie posiada w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy M., podobnie jak każdy organ pierwszej instancji. W skardze trudno dopatrzeć się jakiegokolwiek interesu prawnego organu I instancji w powiązaniu z przepisami prawa materialnego. Organ ten funkcjonuje w ramach prawnie ustalonego systemu weryfikacji decyzji organów administracyjnych przez organy nadrzędne. Organy administracji publicznej nie mają zatem uprawnień do poddawanie swoich działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji. Postępowanie sądowoadministracyjne nie jest również właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej została skontrolowana zgodnie z obowiązującą procedurą administracyjną. Jako organ I instancji jest on związany rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydanym w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Jako że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, a wójt jako organ administracji publicznej takiej legitymacji nie posiada, skarga na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) podlegała odrzuceniu.