II SA/Bk 385/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości podania dotyczącego udostępnienia akt sprawy w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. przyznaje radcy prawnemu G. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 312,20 zł (trzysta dwanaście złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego T. P. wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Skarżący Pan T. P. wystąpił w dniu 20 stycznia 2011 roku z wnioskiem o udostępnienie ma akt sprawy w przedmiocie przyznania jego dzieciom świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...], na podstawie art. 65 § 1 i 74 kpa postanowiło przekazać podanie Pana T. P. z dnia 20 stycznia 2011 roku do załatwienia Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Rodzinie w B., uznając, że nie jest właściwym organem do rozpoznania wyżej wymienionego wniosku. Pan T. P. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy uznając powyższe postanowienie za bezzasadne. Po ponownym rozpatrzeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2011 roku, nr [...], utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2011 roku nr [...]. W uzasadnieniu swego stanowiska organ podtrzymał argumentację, iż nie jest właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Dlatego też zasadnym jest przekazanie go do organu I instancji celem rozpatrzenia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan T. P. zarzucając naruszenie prawa poprzez nieudostępnienie mu akt sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skardze, po jej sprecyzowaniu przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 roku, nie można odmówić słuszności. Organ, bowiem skoncentrował się wyłącznie na zastosowaniu przesłanek wynikających z art. 65 § 1 kpa bez wnikliwej analizy stanowiska skarżącego, wyrażonego w pismach. Co prawda treść tych pism, jest chaotyczna i bardzo emocjonalna, ale przewija się w nich żądanie – sprecyzowane w dniu rozprawy – rozpoznania przez organ odwołujący żądania w trybie art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w myśl art. 35 § 1 kpa i w sposób wskazany w art. 74 § 2 kpa. W świetle powyższych ustaleń organ odwoławczy, rozpatrując ponownie sprawę, winien wdrożyć procedurę art. 37 § 1 kpa, traktując wniosek skarżącego z dnia 22 stycznia 2011 roku jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wynikającym z art. 35 § 1 i 2 kpa. W myśl powyższego Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), w pkt 2 tegoż wyroku rozstrzygając na podstawie art. 152 cytowanej powyżej ustawy. O przyznaniu wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu i zwrocie niezbędnych wydatków Sąd orzekł ma podstawie art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2 ust. 1-3, § 6 pkt 2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1369 ze zm.).