II SA/Bk 386/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 09 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. W trakcie przeprowadzonego w dniu 14 października 2011 r. wywiadu środowiskowego, L. Z. poinformował pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o tym, że w dniu 3 października 2011 r. złożył wniosek do Miejskiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności. W związku z tym został poinformowany o możliwości ubiegania się o zasiłek stały. Jednocześnie wyjaśniono zainteresowanemu, że prawo do tego zasiłku będzie przysługiwało mu od "chwili złożenia wniosku do MOPR". Wskazano, że postępowanie w sprawie zasiłku stałego zostanie zawieszone do chwili rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej orzeczenia o niepełnosprawności (k. 46 akt administracyjnych). Zainteresowany ponownie o możliwości złożenia wniosku o przyznanie zasiłku stałego został poinformowany pismem z dnia 27 października 2011 r. (k. 56 akt administracyjnych). W dniu 4 listopada 2011 r. L. Z. złożył wniosek o przyznanie zasiłku stałego. MOPR w B. postanowieniem z tego samego dnia zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania tego świadczenia do czasu uprzedniego uzyskania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k. 57). Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. L. Z. wniósł o przyznanie zasiłku stałego od 1 października 2011 r. i dołączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 20 grudnia 2011 r. na podstawie którego zaliczono go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 3 października 2011 r. na stałe. Organ w odpowiedzi poinformował, że z uwagi na to iż prośba o tę formę pomocy została złożona w dniu 4 listopada 2011 r. to od tego miesiąca może być przyznane to świadczenie. Następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. podjęto postępowanie w sprawie ustalenia uprawnienia do świadczenia w formie zasiłku celowego. W dalszej kolejności Kierownik Działu Świadczeń Społecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B., decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], odmówił przyznania L. Z. świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego w okresie od 1 do 31 października 2011 r. i decyzją nr [...] z tego samego dnia przyznał to świadczenie od 1 listopada 2011 r. do odwołania. Z decyzją odmawiającą przyznania zasiłku stałego w okresie od 1 do 31 października 2011 r. nie zgodził się L. Z. i wniósł odwołanie. Podał, że z uwagi na to iż został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od dnia 3 października 2011 r. to zasiłek stały powinien być przyznany od 1 października 2011 r. a nie od 1 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 37 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 175, poz. 1362 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że z materiału dowodowego wynika, iż odwołujący spełnia wymogi do ustalenia mu prawa do zasiłku stałego. Orzeczeniem Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 3 października 2011 r. na stałe. Wywiedziono, że z uwagi na to iż odwołujący nie posiadał wcześniej prawa do zasiłku stałego i jego wniosek z 4 listopada 2011 r. jest pierwszym wnioskiem o przyznanie tego świadczenie, to w sprawie ma zastosowanie reguła z art. 106 ust. 3 ustawy. Oznacza to, że zasiłek stały zasadnie przyznano od miesiąca w którym został złożony wniosek o jego przyznanie czyli od listopada 2011 r. a nie od miesiąca w którym odwołujący został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności czyli od października 2011 r. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył L. Z. i podtrzymał swoje stanowisko, że zasiłek stały powinien być mu przyznany od października 2011 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 175, poz. 1362 ze zm.). Stosownie do treści art. 36 ust. 1 lit. a ustawy jednym ze świadczeń z pomocy społecznej jest zasiłek stały. W myśl art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, tj. aktualnie 477 zł - art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Niezdolność do pracy z tytułu wieku na gruncie ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z definicją zawartą w art. 6 pkt 7 ustawy oznacza - ukończone 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę. Natomiast pod pojęciem całkowitej niezdolności do pracy należy rozumieć - całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; W niniejszej sprawie orzeczeniem Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżący został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 3 października 2011 r. na stałe. Na podstawie tego orzeczenia oraz w oparciu o dane dotyczące osiąganego dochodu wynikające z wywiadu środowiskowego, organy obu instancji uznały, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki określone w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, uprawniające do przyznania zasiłku stałego i przyznały mu ten zasiłek. Jednocześnie przyjęto, że wniosek o przyznanie zasiłku stałego został złożony w dniu 4 listopada 2011 r., co skutkowało przyznaniem świadczenia począwszy od dnia 1 listopada 2011 r. do odwołania, stosownie do treści art. 106 ust. 3 ustawy. W myśl powołanego przepisu świadczenie pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją (...). Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem w orzecznictwie przepis art. 106 ust. 3 ustawy, dotyczy sytuacji, gdy wniosek o przyznanie określonego świadczenia jest pierwszym wnioskiem wszczynającym postępowanie. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania, gdy zainteresowana osoba uzyskała prawo do świadczenia wcześniej i składała kolejny wniosek (vide: WSA w Warszawie w wyroku z 29 września 2006 r., I SA/Wa 1253/06, Lex nr 263744, WSA w Bydgoszczy w wyroku z 5 marca 2009 r., II SA/Bd 851/08, Lex nr 1087317, WSA w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2009 r., II SA/Bk 108/09). W szczególności przepis ten nie ma zastosowania, gdy zachodzi ciągłość niepełnosprawności uprawniającej do świadczenia, a potrzeba złożenia kolejnego wniosku powstała w związku z koniecznością uzyskania następnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Skarżący w dniu 4 listopada 2011 r. złożył bowiem wniosek o przyznanie zasiłku stałego po raz pierwszy co spowodowało, że przyznanie zasiłku stałego mogło nastąpić dopiero od dnia 1 listopada 2011 r. Nadmienić w tym miejscu należy, że skarżący w październiku 2011 r. był dwukrotnie pouczany o możliwości złożenia wniosku o przyznanie zasiłku stałego oraz o tym, że prawo do tego zasiłku będzie przysługiwało mu od "chwili złożenia wniosku do MOPR" (pouczenie zawarte w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym w dniu 14 października 2011 r. oraz w piśmie z dnia 27 października 2011 r.). Stwierdzić zatem należy, że uzyskanie prawa do zasiłku stałego od listopada a nie od października jest tylko i wyłącznie konsekwencją braku należytej dbałości o własne interesy przez samego skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. nr 2012, poz. 270), jak w sentencji wyroku.