II SA/Bk 389/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i B. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie wykonania robót ziemnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 19 maja 2010r. A. K. i B. K. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie wykonania robót ziemnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 czerwca 2010r. wezwano skarżących solidarnie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie czterech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 2). Powyższe zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 21 czerwca 2010r. (k. 18, 19). W wyznaczonym terminie skarżący A. K. uzupełnił braki formalne skargi oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Referendarz sądowy postanowieniem z 27 lipca 2010r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy (k. 30). Od tego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, który Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 9 września 2010r. odrzucił jako spóźniony (k.39). W dniu 20 września 2010r. skarżący wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem z 23 listopada 2010r. sąd odrzucił przedmiotowy wniosek (k.59). Orzeczenie to uprawomocniło się na skutek wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 18 stycznia 2011r. postanowienia oddalającego zażalenia na to orzeczenie (k.70). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 lutego 2011r. oddalił też zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego sądu odrzucające jego sprzeciw (k.84). W związku z tym, iż kwestia odmowy przyznania prawa pomocy została prawomocnie przesądzona, zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 96). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o umorzenie wpisu sądowego (k.99). Pismem z 13 kwietnia 2011r. poinformowano skarżącego, że jego żądanie umorzenia wpisu nie mogło być uwzględnione z uwagi na brzmienie art. 229 § p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśniono skarżącemu, że przedmiotowe żądanie nie mogło być potraktowane jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy ze względu na istnienie w sprawie prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania mu prawa pomocy. Zarządzeniem zaś z dnia 6 kwietnia 2011r. ponownie wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.105). Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym 11 kwietnia 2011r. (k. 108 i 109). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili żądanego wpisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący do chwili obecnej nie uiścili żądanego wpisu, co uniemożliwia nadanie ich skardze dalszego biegu. W sytuacji, bowiem, gdy prawomocnie przesądzono o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy i wezwano ich do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący byli zobligowani do wykonania nałożonego obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym zostali prawidłowo pouczeni w wezwaniu z dnia 7 kwietnia 2011 r. Wobec powyższego Sąd był zobligowany, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do odrzucenia ich skargi.