II SA/Bk 39/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2024 r. sprawy ze skargi T. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2020r. sygn. akt II SA/Bk 741/20 o oddaleniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 31 sierpnia 2020 r. nr KO.801/131/20 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2020r. sygn. akt II SA/Bk 741/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 31 sierpnia 2020r. nr KO.801/131/20 w przedmiocie odmowy przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką – L. D. W dniu 9 marca 2021r. pełnomocnik skarżącej wyznaczony z urzędu złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 maja 2021 r. stwierdzono, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 24 kwietnia 2021 r. W dniu 20 stycznia 2024r. Skarżąca złożyła do tut. Sadu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyżej wskazanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2020r. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. wyjaśniając, że wyszły na jaw nowe, istotne okoliczności faktyczne oraz nowe dowody istniejące w dniu wydania zaskarżonej decyzji, a nieznane organowi i stronie. Podała, że powodem odmowy przyznania na jej rzecz świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawną matką - był brak legitymowania się przez jej ojca orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Tymczasem w dniu 21 grudnia 2023r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Suwakach wydał decyzję, w której stwierdził, że jej ojciec jest osobą niepełnosprawną znacznego stopnia z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, a jego niepełnosprawność istnieje od 65 roku, tj. od 2014r., a zatem to ta data decyduje o nabyciu prawa do świadczeń na podstawie przepisów odrębnych. Powyższe okoliczności, zdaniem Skarżącej, stanowią przesłanki do wznowienia prowadzonego postępowania i ponownego rozpatrzenia sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 stycznia 2024 r. poinformowano pełnomocnika Skarżącej – radcę prawnego M. W., że został wyznaczony z urzędu w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 741/20, o której wznowienie wniosła T. D. Pełnomocnik skarżącej został jednocześnie wezwany do usunięcia braków formalnych złożonej skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: (-) podanie numeru PESEL Skarżącej, (-) uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tejże skargi i dopuszczalność wznowienia postępowania. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 stycznia 2024r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, mającym na celu wzruszenie prawomocnego orzeczenia sądu i doprowadzenie do ponownego rozpoznania sprawy. Jak stanowi art 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jednakże wyłącznie w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Jak wynika z powołanego przepisu można żądać wznowienia wyłącznie postępowania, które toczyło się przed sądem administracyjnym. Uregulowanie to nie odnosi się natomiast do wznawiania innych postępowań, w tym tych, które były prowadzone przed organami administracji publicznej. Postępowanie wywołane skargą o wznowienie postępowania składa się z dwóch etapów: badania dopuszczalności tej skargi przez sąd i ewentualnie następnie badania jej zasadności. Etapy te poprzedzone są oceną skargi przez przewodniczącego wydziału pod względem spełnienia warunków formalnych pisma procesowego i warunków fiskalnych. Skarga o wznowienie postępowania powinna zatem odpowiadać podstawowym wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 i art. 47 p.p.s.a.) oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 p.p.s.a., czyli oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia (por. postanowienie NSA z 27 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 347/08, publ. CBOSA). W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi jako pisma procesowego (art. 46-47 P.p.s.a.) podstawą odrzucenia skargi o wznowienie jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 276 P.p.s.a., natomiast nieopłacona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.. W przypadku zaś, gdy skarga o wznowienie postępowania spełnia warunki formalne pisma procesowego kierowana jest na posiedzenie niejawne celem dokonania oceny jej dopuszczalności (stwierdzenia czy zachowany został termin do jej wniesienia, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia - art. 280 § 1 P.p.s.a. - i czy nie występują przesłanki z art. 285 P.p.s.a.). Konsekwencją bowiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi o wznowienie postępowania jest bowiem postanowienie o jej odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 276 P.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, przy czym, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 P.p.s.a.. W niniejszej sprawie Przewodniczący tut. Sądu zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2024r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych złożonej przez Skarżącą skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: (-) podanie numeru PESEL Skarżącej, (-) uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tejże skargi i dopuszczalność wznowienia postępowania. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 stycznia 2024r. Wyznaczony termin do uzupełnienia ww. braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 6 lutego 2024 r. W tym stanie rzeczy skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 i art. 280 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.