II SA/Bk 391/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] stycznia 2014 r. o wymeldowaniu Z. S., A. S., Ł. S. i M. S. z pobytu stałego w B. przy ul. N. [...]. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego Z. S. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Z. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie sześciu jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano na adres wskazany przez skarżącego, jednakże po dwukrotnym awizowaniu wróciło z adnotacją o nieodebraniu i zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 7 maja 2014 r. Termin uzupełnienia powyższego braku formalnego mijał zatem we środę 14 maja 2014 r. Do tej daty nie został on uzupełniony. Następnie, po pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (zarządzenie referendarza z dnia 7 lipca 2014r.), skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Podobnie jak poprzednio, wezwanie po dwukrotnym awizowaniu pod adresem wskazanym przez skarżącego wróciło do sądu z adnotacją o nieodebraniu i zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 14 sierpnia 2014 r. Termin uiszczenia wpisu mijał we czwartek 21 sierpnia 2014 r., jednakże do tej daty brak ten nie został uzupełniony, co potwierdził Oddział Finansowo – Budżetowy tutejszego sądu w dniu 28 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Skarżący był dwukrotnie wzywany do uzupełnienia braków skargi i do żadnego z tych wezwań się nie dostosował. Przede wszystkim nie nadesłał brakujących odpisów skargi, czego dotyczyło pierwsze wezwanie. Już ten fakt był wystarczający do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Niezależnie od tego po rozpoznaniu wniosku o prawo pomocy (pozostawieniu go bez rozpatrzenia) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu, czego również w wyznaczonym terminie nie uczynił. Należy nadmienić, że co prawda korespondencja zawierająca wezwania wracała do sądu po dwukrotnej bezskutecznej awizacji, jednakże awizowanie miało miejsce pod adresem wskazanym przez skarżącego, zatem następował za każdym razem skutek w postaci domniemania doręczenia. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu złożenia korespondencji w placówce pocztowej, jeśli adresata zawiadomiono o takim złożeniu w sposób przewidziany w art. 73 § 2 p.p.s.a. (w skrzynce pocztowej oddawczej, na drzwiach mieszkania adresata lub w innym wskazanym miejscu jako adres do doręczeń). Jak wynika ze zwróconej korespondencji, warunki powyżej opisanego zawiadomienia zostały dochowane, zatem doręczenie po dokonaniu dwukrotnego awizo należało uznać za skuteczne, otwierające bieg terminu do uzupełnienia braków skargi, których skarżący nie uzupełnił. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.