II SA/Bk 392/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...]maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego - oddala skargę.- Starosta Powiatu B. decyzją z dnia [...]03.2004 r. Nr [...] na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 6 pkt 6 ustawy z dnia 14.12.1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. nr 58, poz. 514 z 2003 roku z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy – orzekł o obowiązku zwrotu przez Pana M. K. nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego w kwocie [...] złote za okres od [...]10.2001 roku do [...]03.2002 roku. Na skutek odwołania Pana M. K. Wojewoda P. decyzją z dnia [...]05.2004 r., nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając że wypłacony odwołującemu się zasiłek przedemerytalny w kwocie [...] zł za okres od [...].10.2001 r. do [...]03.2002 r. jest nienależnie pobranym świadczeniem w myśl art. 28 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 14.12.1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. nr 58, poz. 514 z 2003 roku z późn. zm.). Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wywiódł Pan M. K. zarzucając "niewłaściwe wyliczenie do ewentualnego zwrotu części zasiłku przedemerytalnego", jak również niesłuszne obciążenie go zwrotem powyższego zasiłku w porównaniu do wysokości utraconego wynagrodzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z treścią art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. W sprawie niniejszej ocena prawna została wyrażona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 02.12.2003 r. w sprawie SA/Bk 1049/03. Organy administracji państwowej, w czasie ponownego rozpatrzenia sprawy – wykonały wszystkie wytyczne zawarte w wyżej wymienionym wyroku. Zostały więc spełnione przesłanki z art. 99 cytowanej powyżej ustawy z dnia 30.08.2002 r. W myśl powyższego zarzuty zawarte w skardze nie są zasadne. Także nie może być przedmiotem merytorycznej oceny Sądu ugoda sądowa zawarta przed Rejonowym Sądem Pracy w B. w dniu [...]05.2003 r. w sprawie [...], bowiem ocena zasadności tejże ugody nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.).