II SA/Bk 393/09
PostanowienieWSA w Białymstoku2009-08-27
Skład orzekający: Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba schorowana, w podeszłym wieku, z niskim dochodem, która nie posiada majątku, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącego, obejmująca niskie dochody netto, brak majątku i przedmioty wartościowe, a także jego stan zdrowia i wiek, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Koszt ustanowienia radcy prawnego stanowiłby dla skarżącego zbyt duże obciążenie finansowe, mogące spowodować uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu.Stan faktyczny
Skarżący G. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, wskazując na swój wiek (83 lata), stan zdrowia (schorowany, przebywający w szpitalu) oraz niski dochód netto (834,96 zł) z emerytury rolniczej. Podkreślił brak majątku i oszczędności, a także niemożność poniesienia kosztów wynagrodzenia radcy prawnego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Dołączył dokumenty potwierdzające dochód i stan zdrowia.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do zakładu opiekuńczo - leczniczego p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
G. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 33). Skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną i obecnie przebywającą na oddziale rehabilitacyjnym w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w B. P. Jedyny jego dochód stanowi emerytura rolnicza w wysokości 926,08 zł brutto. Poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 33-34).
W uzasadnieniu swego wniosku wnioskodawca podkreślił, iż charakter sprawy, wiek (83 lata) oraz stan zdrowia wskazują, że w niniejszej sprawie niezbędna jest pomoc radcy prawnego. Zaakcentował także, iż po opłaceniu leków, opału, żywności i energii elektrycznej nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie ponieść kosztów wynagrodzenie radcy prawnego z wyboru. Również córka występująca w sprawie niniejszej jako pełnomocnik nie jest w stanie reprezentować skarżącego na rozprawie z powodu choroby uniemożliwiającej poruszanie się.
Do akt sprawy skarżący dołączył kserokopie dokumentów potwierdzających uzyskiwany dochód, a także aktualny stan zdrowia (k. 6-8, 36-37,40-41).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie
i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna G. Ch. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą schorowaną i przebywającą obecnie w szpitalu. Comiesięczny dochód w łącznej kwocie 834,96 zł netto (k. 36,37) wystarcza mu jedynie na bieżące wydatki związane z utrzymaniem siebie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez G. Ch. we własnym zakresie radcy prawnego, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło