II SA/Bk 397/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem tego Kolegium z dnia [...] grudnia 2015 r. uchylającym odmowę wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją stwierdzającą nieważność rozstrzygnięcia rozgraniczeniowego z dnia [...] czerwca 1992 r. E. D. złożyła skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie "wykonania decyzji SKO w części dotyczącej likwidacji – zamknięcia drogi Nr [...]" oraz "wstrzymanie wykonania czynności zamknięcia (zagrodzenia) drogi (działki) nr [...] przez Państwo M. i A. M.". W nawiązaniu do wniosku Skarżąca wskazała, że "szkoda powstanie w przyszłości po zamknięciu drogi Nr [...]", która to droga służyła całej okolicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że co prawda wniosek Skarżącej został wskazany jako złożony na podstawie art. 61 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jednakże– z uwagi okoliczność znajdowania się akt administracyjnych w Sądzie ze skargą oraz z uwagi na przedmiot zaskarżenia (niewykonalność zaskarżonego postanowienia) i zasady ekonomii procesowej - Sąd zdecydował o rozpoznaniu wniosku w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pamiętać przy tym należy, że udzielić ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania można wyłącznie w stosunku do takich aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu. Jak wskazuje się w orzecznictwie, które to stanowisko skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela, przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (czynności). Wykonalność dotyczy bowiem aktów ustalających określone nakazy lub zakazy zachowania, określających uprawnienia, nakładających obowiązki, której to cechy nie posiadają akty odmowne (vide np. postanowienie z dnia 25 lipca 2016 r., II SA/Sz 705/16, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżone w sprawie niniejszej orzeczenie (postanowienie o odmowie wznowienia postępowania) nie posiada cech wykonalności, bowiem stanowi wyłącznie negatywne rozstrzygnięcie proceduralne i nie wywołuje żadnych skutków w stosunku do postępowania, wobec którego złożono wniosek o wznowienie oraz w stosunku do kończącego go ostatecznego rozstrzygnięcia. Inaczej rzecz ujmując, postanowienie o odmowie wznowienia postępowania nie powoduje powstania żadnych nowych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. W rezultacie takiego rozstrzygnięcia w obrocie pozostaje orzeczenie, co do którego wniosek o wznowienie złożono, które to orzeczenie mogło być przedmiotem odrębnego zaskarżenia i wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wydaje się również wskazywać, że Skarżąca żądaniem wstrzymania zgłoszonym w sprawie niniejszej zamierza osiągnąć skutek w postaci przywrócenia do powszechnego użytku części drogi nr [...], jednakże skutek ten nie może zostać osiągnięty wstrzymaniem wykonania postanowienia o odmowie wznowienia. Nie dotyczy ono bowiem żadnych kwestii merytorycznych, a jedynie proceduralnych. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała również okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej, wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że odmowa wznowienia zaskarżona w sprawie niniejszej nie podlega wstrzymaniu wykonania, a wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony, o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.