II SA/Bk 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Zakładu Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie prowadzenia kontroli wewnętrznej jakości wody 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].08.2008r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. na rzecz Zakładu Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. nakazał Zakładowi Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o.: 1. Dostarczyć Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. harmonogram pobierania próbek wody do badań laboratoryjnych, w ramach prowadzonej kontroli wewnętrznej, z wodociągów zbiorowego zaopatrzenia na terenie gminy Ch. w 2008 r. 2. Dostarczyć Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. wyniki badań jakości wody z wodociągów zbiorowego zaopatrzenia na terenie gminy Ch., przeprowadzonych w ramach kontroli wewnętrznej w 2008 r. Zaznaczono przy tym, iż w/w harmonogramy oraz wyniki badań wody należy dostarczyć Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. w terminie do 30.09.2008 r. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż Zakład Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o. naruszył treść § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Przepis ten nakazuje ustalenie harmonogramu pobierania próbek wody do badań, w ramach częstotliwości, o której mowa w pkt 1 lit. b w/w rozporządzenia, w uzgodnieniu z właściwym państwowym powiatowym lub państwowym granicznym inspektorem sanitarnym, tak aby terminy badania przeprowadzonego przez Państwową Inspekcję Sanitarną i przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne były równomiernie rozłożone w czasie. Ponadto zgodnie z § 4 pkt 7 w/w rozporządzenia przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma obowiązek przechowywać wyniki badań jakości wody, przeprowadzonych w ramach kontroli wewnętrznej, przez okres co najmniej 5 lat i przekazywać je na wniosek właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Zakład do chwili obecnej nie przedstawił zarówno harmonogramu pobierania próbek wody, jak i nie dostarczył wyników badań jakości wody przeprowadzonych w ramach kontroli wewnętrznej w 2008 r. Pismem z dnia 18.07. 2008 r. poinformował jedynie o tym, iż nie posiada harmonogramu poboru próbek wody i w związku z powyższym zwrócił się o dostarczenie harmonogramu, sporządzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. Powyższą decyzję w całości zaskarżył Zakład Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o. Wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji wskazał, iż została ona wydana z licznymi naruszeniami przepisów prawa procesowego jak i materialnego, a mianowicie między innymi: art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 16 § l kpa, art. 75 kpa, art. 77 § l kpa, art. 104 kpa, art. 107 § 3 kpa, art. 156 § l pkt 5 kpa, art. 163 kpa, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, § 4 ust. 3 i ust. 7 oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. (bez wszczęcia postępowania oraz z licznymi naruszeniami przepisów k.p.a.) wydał decyzję Nr [...] z dn. [...].05.2008 r. w tożsamej sprawie (tj. występują te same podmioty w sprawie, sprawa dotyczy tego samego przedmiotu, sprawa dotyczyła tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy) jak zaskarżana obecnie decyzja Nr [...] z dn. [...].08.2008r., którą w wyniku złożonego odwołania tut. Zakładu na zasadzie art.132 § ł k.p.a. uchylił w całości decyzją Nr [...] z dn. [...].06.2008 r. Następnie zaś organ I instancji wszczął postępowanie w rozpoznawanej sprawie i wydał zaskarżoną decyzję. Zdaniem skarżącego wyżej wskazane działanie organu I instancji winno być zakwalifikowane przez organ odwoławczy jako rażące naruszenie prawa, a decyzja zapadła w wyniku takich działań wypełnia dyspozycję art. 156 § l pkt. 2 k.p.a. Odwołujący się podniósł ponadto, iż nakaz zawarty w pkt. 2 zaskarżonej decyzji jest w sposób trwały niewykonalny i był niewykonalny w dniu wydania decyzji. Organ I instancji nakazał bowiem dostarczenie do 30.09.2008r. wyników badań wody z wodociągów zbiorowego zaopatrzenia w wodę w ramach kontroli wewnętrznej prowadzonych w 2008 r. mimo że posiadał wiedzę, iż strona nie wykonała badań w ramach kontroli wewnętrznej w omawianym okresie. Stąd też żądanie przedstawienia wyników nie przeprowadzonych badań za okres od 01.01.2008 r. do 30.09.2008 r. jest ewidentną wadą decyzji posiadającą charakter trwały, ponieważ wsteczne wykonanie badań jest niemożliwe. Odwołujący się wskazał także, iż przywołany przez organ I instancji art. 27 ust.1 ustawy z dnia 14 marca 1985 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, nie może stanowić podstawy prawnej decyzji, gdyż stwierdzony w przedmiotowej sprawie brak harmonogramu poboru próbek wody oraz brak wyników badań wody w ramach kontroli wewnętrznej nie może być bezpośrednią przyczyną do stwierdzenia naruszeń wymagań sanitarnych i zdrowotnych. Dopiero wynik badań próbek wody wskazujący na niezachowanie wymogów jakości wody może stanowić taką podstawę. W ocenie odwołującego się dla prawidłowej i zgodnej z przepisami prawa realizacji nakładanych obowiązków niezbędne jest również wskazanie zatwierdzonych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. laboratoriów badania wody, o których mowa w: a) art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123 póz. 858 z późń. zm.), b) § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2007r. Nr 61, póz. 417), które zapewnią terminową realizację zlecanych przez tut. Zakład badań wody w ramach kontroli wewnętrznej. Według Odwołującego się nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu I instancji, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny nie ma obowiązku uprzedniego przedstawienia własnego harmonogramu poboru próbek wody z wodociągów zbiorowego zaopatrzenia. W ocenie Skarżącego za taką koniecznością przemawia wykładnia celowościowa § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, który wskazuje wyraźnie na taką konieczność, a to z uwagi na zapis "aby terminy badania przeprowadzonego przez Państwową Inspekcję Sanitarną o przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne było równomiernie rozłożone w czasie". Powołując się na powyższe okoliczności Zakład Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w całości. Decyzją z dnia 28 października 2008 r. Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 8 sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż obowiązki uzgadniania punktów poboru prób wody, jak też harmonogramu poboru tych prób, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, należą do przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjnego, a nie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., jak interpretuje to strona w swoim odwołaniu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przesłał własny harmonogram jedynie w celu ułatwienia stronie realizacji tych obowiązków i podjęcia wzajemnej współpracy kierując się bezpieczeństwem zdrowotnym konsumentów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 16 § 1 k.p.a., art. 163 k.p.a.. i wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 156 § l pkt. 2 k.p.a. organ II instancji wskazał, iż decyzje Nr [...] i Nr [...], na które powoływał się odwołujący zostały wyeliminowane z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia ich nieważności. W efekcie decyzje te nie wywierają jakiegokolwiek skutku prawnego dla strony, zatem dla tego postępowania również nie mają znaczenia, jako że nie istnieją. Organ II instancji nie zgodził się także z zarzutem, iż nakaz zawarty w punkcie 2 zaskarżonej decyzji jest w sposób trwale niewykonalny i był niewykonalny w dniu wydania decyzji. W ocenie organu trwała niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § l pkt 5 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść obowiązków i uprawnień zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze. W przedmiotowej sprawie niewykonalność istnieje wyłącznie po stronie skarżącego (brak woli wykonania nakazu), nie ma charakteru obiektywnego i jest uzależniona od działania skarżącego. W ocenie organu także zarzut dotyczący niewskazania przez organy administracji laboratoriów w zakresie badania jakości wody jest bezpodstawny. Zgodnie bowiem z art. 27 ust 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Rozstrzygnięcie organu może zatem oscylować tylko w granicach wskazanych przez ustawodawcę. Organ nie może nakazywać stronie (narzucać) sposobu wykonania obowiązku. Dlatego też jeśli organ stwierdził, że strona nie ma harmonogramu ani wyników badań wody, do czego była zobowiązana, to wydał nakaz odpowiadający obowiązkom wynikającym z obowiązujących aktów prawnych. Na stronie ciąży inicjatywa związana z wykonaniem obowiązku. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Zakład Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zarzucił on, iż decyzje organów I i II instancji zapadły z naruszeniem: • art. 7 k.p.a., art.8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., przez brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu Zakładu będącego gminną spółką komunalną, • naruszenie art. 16 § 1 k.p.a., art. 163 k.p.a.. i wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 156 § l pkt. 2 k.p.a., • wydanie decyzji zawierającej trwałą wadę polegającą na braku możliwości wykonania pkt. 2 zaskarżonej decyzji tj. art. 156 § 1 pkt. 5 k.p.a., • art. 104 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez błędne uzasadnienia faktyczne i prawne decyzji, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego: • obrazę art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 122, póz. 851 z późń. zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, • obrazę art. 5 ust. 1 lit. a Ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123 poz.858 z późń. zm.), • naruszenie § 4 ust. 3 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2007r. Nr 61, póz. 417) poprzez jego niewłaściwą interpretację skutkującą nieprzekazaniem (nieudostępnieniem) skarżącej własnego harmonogramu badań wody do dnia 04.08.2008 r. i żądanie przekazania wyników badań wody za okres nieuzgodniony tj. 01.01.2008 r. do 04.08.2008 r., • brak stosowania § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dn. 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2007 r. Nr 61, póz. 417) poprzez niepoinformowanie strony o laboratoriach zatwierdzonych i upoważnionych przez PPIS do wykonania badań. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył w całości argumentację z odwołania wskazując, iż organy I i II instancji dokonały przede wszystkim niewłaściwej wykładni przepisów § 4 ust. 3 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Według skarżącego decydującym w sprawie jest konieczność spełnienia warunku równomiernego rozłożenia w czasie badań przez Państwową Inspekcję Sanitarną i kontrolującą wewnętrznie jakość wody jednostkę. Oznacza to, iż niezbędną i konieczną przesłanką do sporządzenia przez Skarżącego własnego harmonogramu poboru prób wody jest uprzednie przedstawienie przez Państwową Powiatową Inspekcję Sanitarną własnego harmonogramu kontroli jakości wody, w przeciwnym wypadku sporządzenie takiego harmonogramu przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne nie jest możliwe. Zakład Energetyki Cieplnej Wodociągów i Kanalizacji w Ch. Sp. z o.o powołał się przy tym na fakt, iż tego typu harmonogramy organ I instancji przekazał innym przedsiębiorstwom powiatu białostockiego w grudniu 2007 r., pominął zaś przedsiębiorstwo Skarżącego uznając za skuteczne doręczenie tego harmonogramu do Urzędu Miejskiego w Ch. Skarżący wskazał ponadto na naruszenie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który mówi o możliwości wydania nakazu w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych. Tymczasem w przedmiotowej sprawie stwierdzony brak harmonogramu poboru próbek wody oraz brak wyników badań wody w ramach kontroli wewnętrznej w ocenie skarżącej nie może być bezpośrednią podstawą do stwierdzenia naruszeń wymagań sanitarnych i zdrowotnych, dopiero wynik badań próbek wody wskazujący na niezachowanie wymogów jakości wody może stanowić taką podstawę. Uzasadniając zarzut naruszenia § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi poprzez ich niezastosowanie, Skarżący wskazał że dla prawidłowej i zgodnej z przepisami prawa realizacji nakładanych obowiązków niezbędne jest również wskazanie zatwierdzonych przez PPIS w B. laboratoriów badania wody, o których mowa w art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków oraz w § 5 i 6 w/w rozporządzenia, które zapewnią terminową realizację zlecanych przez Zakład badań wody w ramach kontroli wewnętrznej. Skarżący podniósł także, iż przedmiotowy harmonogram PPIS został dostarczony mu dopiero w dniu 04.08.2008r. tj. w trakcie prowadzonego postępowania i stąd też wszelkie decyzje i nakazy w sprawie harmonogramu i wewnętrznej kontroli jakości wody mogą ewentualnie dotyczyć jedynie okresu po tym dniu, a więc w momencie kiedy stało się możliwe ustalenie własnego harmonogramu przez Zakład. Tym samym zaskarżona decyzja zawiera trwałą wadę polegającą na braku możliwości wykonania jej pkt. 2. Skarżący podał jednocześnie, iż organ I instancji od dnia 19.06.2008r. (dzień wpływu odwołania Zakładu z dn. 16.06.2008r. do organu I Instancji) wiedział, iż Spółka nie otrzymała kopii harmonogramu ustalanego przez PIS, (niezbędnego jak wskazano już wyżej do ustalenia własnego harmonogramu), a co za tym idzie winien to uwzględnić przy wydawaniu przedmiotowej decyzji. Powołując się na powyższe okoliczności, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał przy tym swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż obowiązki uzgadniania punktów poboru prób wody, jak też harmonogramu poboru tych prób, należą bezspornie do przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjnego, a nie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., jak interpretuje to strona w skardze. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przesłał własny harmonogram jedynie w celu ułatwienia stronie realizacji tych obowiązków i podjęcia wzajemnej współpracy kierując się bezpieczeństwem zdrowotnym konsumentów. Z kolei nakaz wydany przez organ I instancji w sprawie dostarczenia wyników badań dotyczył badań, które strona powinna była posiadać lub uzyskać w przedstawionym terminie, niezależnie od uzgodnionego harmonogramu, którego posiadanie obowiązuje od 07.04.2007 roku, co powoduje iż zarzut podnoszony przez stronę w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem. Badając legalność zaskarżonej decyzji, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż została ona wydana z naruszeniem prawa, uzasadniającym konieczność jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Rację ma bowiem Skarżący wskazując, iż nakaz zawarty w pkt. 2 zaskarżonej decyzji z dnia [...].08.2008 r. Nr [...] polegający na obowiązku dostarczenia Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. wyników badań jakości wody z wodociągów zbiorowego zaopatrzenia na terenie gminy Ch., przeprowadzonych w ramach kontroli wewnętrznej w 2008 r., jest w sposób trwale niewykonalny i był niewykonalny w dniu wydania decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż okoliczności uniemożliwiające wykonanie decyzji mogą wynikać zarówno z przepisów prawa, jak również z istniejących obiektywnie okoliczności faktycznych (por. wyrok NSA z dnia 13 II 1986 r. III SA 1145/8S, ONSA 1986, z. 1, poz. 12). Tymczasem nie ulega wątpliwości, iż skoro Skarżący nie prowadził pomiarów w przedmiotowym okresie – o czym organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej miały zresztą wiedzę, przynajmniej od dnia 19.06.2008r. (data wpływu odwołania Zakładu z dn. 16.06.2008r. od decyzji organu I Instancji), to nie jest możliwe niejako wsteczne wykonanie żądanych badań, a jedynie dotyczyć mogą one okresu, w którym były faktycznie wykonywane. Powyższe uchybienie stanowiło przyczynę, dla której zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie mogły się ostać. Wprawdzie stwierdzona wadliwość dotyczyła jedynie pkt 2 przedmiotowej decyzji, jednakże zawarty tam nakaz jest integralnie związany z pozostałą częścią decyzji i stąd też uchylona została ona w całości. Rozpoznając ponownie sprawę organ winien nałożyć na stronę skarżącą konkretne obowiązki wynikające z przepisów prawa, ale na przyszły okres i w sytuacji, gdyby nadal nie były one wykonywane. Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, stwierdzić należy iż są one niezasadne. Skarżący konsekwentnie w toku postępowania podkreślał, iż organy orzekające w sprawie dokonały przede wszystkim niewłaściwej wykładni przepisów § 4 ust. 3 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2007r. Nr 61, póz. 417). Według skarżącego decydującą kwestią w niniejszej sprawie jest spełnienie warunku równomiernego rozłożenia w czasie badań przez Państwową Inspekcję Sanitarną i kontrolującą wewnętrznie jakość wody jednostkę. Oznacza to, iż niezbędną i konieczną przesłanką do sporządzenia przez Skarżącego harmonogramu poboru prób wody jest uprzednie przedstawienie przez Państwową Powiatową Inspekcję Sanitarną własnego harmonogramu kontroli jakości wody, w przeciwnym wypadku sporządzenie takiego harmonogramu przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne nie jest możliwe. W ocenie Sądu taka argumentacja Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art.5 ust. 1a ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858) przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne jest obowiązane do prowadzenia regularnej wewnętrznej kontroli jakości wody. Obowiązek ten uległ doprecyzowaniu w przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2007r. Nr 61, póz. 417). Zgodnie z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia ocena przydatności wody przeprowadzana przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne w ramach kontroli wewnętrznej obejmuje ustalanie harmonogramu pobierania próbek wody do badań, w ramach częstotliwości, o której mowa w pkt 1 lit. b, w uzgodnieniu z właściwym państwowym powiatowym lub państwowym granicznym inspektorem sanitarnym, tak aby terminy badania przeprowadzonego przez Państwową Inspekcję Sanitarną i przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne było równomiernie rozłożone w czasie. Zdaniem Sądu treść cytowanego przepisu w sposób nie budzący wątpliwości określa, iż to na przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym spoczywa obowiązek ustalenia harmonogramu pobierania próbek wody do badań, przy czym tego typu ustalenie ma być przeprowadzone w uzgodnieniu z właściwym organem, a nie – jak podnosi to skarżący – po uprzednim przedstawieniu przez Państwową Powiatową Inspekcję Sanitarną własnego harmonogramu kontroli jakości wody. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, iż interpretacja w/w przepisu winna być dokonywana w oparciu o wykładnię celowościową. Zauważyć bowiem należy iż zgodnie z ukształtowanym poglądem doktryny i stanowiskiem judykatury wykładnia gramatyczna jest podstawowym i stosowanym w pierwszej kolejności rodzajem wykładni. Nie wyklucza to wprawdzie sięgnięcia do innych rodzajów wykładni, jednakże jest to możliwe jedynie wówczas, gdy wnioski wypływające z wykładni gramatycznej okazują się nieracjonalne, niezgodne z rzeczywistymi intencjami ustawodawcy lub nie doprowadzają do stanowczego ustalenia zakresu pojęciowego interpretowanego zwrotu (por. uchwała NSA z dnia 20 maja 2002 r., sygn. OPK 20/02, ONSA 2003/1/11). Tymczasem konstrukcja omawianego przepisu oraz zastosowana wykładnia językowa prowadzą do jednoznacznych stwierdzeń, iż brak jest– wbrew stanowisku Skarżącego – uzasadnionych podstaw, aby sięgać do wykładni celowościowej. Powyższej argumentacji nie zmienia podnoszony przez Skarżącego fakt, iż organ I instancji rozesłał drogą elektroniczną do wszystkich przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych na terenie powiatu b. własne harmonogramy poboru próbek wody. Brak bowiem przeszkód, aby właściwy organ przesłał własny harmonogram w celu ułatwienia przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu realizacji jego obowiązków i podjęcia wzajemnej współpracy kierując się nadrzędnym celem, jakim jest bezpieczeństwo zdrowotne konsumentów. W rozpoznawanej sprawie nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 16 § 1 k.p.a., art. 163 k.p.a.. i wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 156 § l pkt. 2 k.p.a. Wprawdzie Skarżący nie precyzuje we wniesionej skardze przedmiotowego zarzutu, jednakże jak wynika z akt sprawy (vide odwołanie od decyzji organu I instancji) neguje on możliwość prowadzenie niniejszego postępowania z uwagi na to, iż organ w tożsamej sprawie wydał decyzję Nr [...] z dnia [...].05.2008 r., którą następnie uchylił decyzją Nr [...] w trybie art. 132 k.p.a. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż decyzje Nr [...] i Nr [...], na które powoływał się odwołujący, zostały wyeliminowane z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia ich nieważności. Tym samym decyzje te nie wywierają jakiegokolwiek skutku prawnego dla strony, a tym samym także i dla przedmiotowego postępowania. Także podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., art.8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 75 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Skarga poza gołosłowną polemiką z prawidłowymi w tym zakresie ustaleniami dokonanymi przez organy administracji publicznej nie zawiera przekonywujących argumentów, aby organy naruszyły wyżej wymienione przepisy w zakresie mający wpływ na wynik sprawy. Mając całokształt rozważań na względzie Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Konsekwencją uwzględnienia skargi było stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku – art. 152 ustawy p.p.s.a. oraz orzeczenie o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego – art. 200 ustawy p.p.s.a.