II SA/Bk 402/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2006 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W dniu [...] czerwca 2006 roku skarżący pan M. Sz. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2006 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi. Następnie w dniu [...] listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. został poinformowany o tym, iż skarżący w dniu 15 listopada 2006 roku zmarł, na potwierdzenie czego została przedłożona kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu (k.20, 22 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje. W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: • Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; • W razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; • Gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z sytuacją określoną w przytoczonym punkcie drugim mamy do czynienia wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności związanych ściśle ze sferą praw i obowiązków osobistych określonego skarżącego, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Uprawnienie do zasiłku celowego wiązało się bowiem ściśle z uprawnieniami skarżącego, przysługującymi mu z pomocy społecznej, a dokładnie z ustawy z dnia 29 grudnia 2005 roku o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz.U. z 2005 roku, nr 267, poz. 2259). W zaskarżonej decyzji chodziło konkretnie o pomoc na zakup żywności dla skarżącego. W tych okolicznościach ze względu na śmierć skarżącego dalsze prowadzenie postępowania było bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając zatem na uwadze śmierć skarżącego i przywołane przepisy prawa należało orzec jak w sentencji.