II SA/Bk 409/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowanie z pobytu stałego p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródło miesięcznego dochodu skarżącego stanowi renta w kwocie 1.510 zł, przy czym po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wypłacana jest kwota 422,23 zł (k. 14). Skarżący jest osobą schorowaną, całkowicie niezdolną do pracy. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2, co do którego toczy się spór przed Sądem Rejonowym w B. P. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż bieżące utrzymanie, w całości pochłania uzyskiwane dochody (k. 11-13,19, 15). Do wniosku skarżący dołączył kserokopie decyzji ZUS w sprawie wysokości renty (k. 14). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku J. G. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż jej miesięczny dochód faktycznie wynosi 422,23 zł, gdyż pozostała część potrącana jest na poczet alimentów. Skarżący poza niewielkim mieszkaniem, nie posiada żadnego innego majątku i zgromadzonych oszczędności. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczane jest na bieżące koszty utrzymania. W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż J. G. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.