II SA/Bk 41/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwalającej na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej, a także zwalniającej z obowiązku uiszczenia należności jednorazowej i opłat rocznych z tytułu wyłączenia p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi , A. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwalającej na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej, a także zwalniającej z obowiązku uiszczenia należności jednorazowej i opłat rocznych z tytułu wyłączenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącej w dniu 27 stycznia 2017 r. W dniu 30 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego dołączając jednocześnie potwierdzenie dokonania w dniu 28 stycznia 2017 r. przelewu kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi. We wniosku skarżąca wyjaśniła, że wypłata przysługującego jej wynagrodzenia dokonywana jest do 1 dnia każdego miesiąca i środki na uiszczenie wpisu miała dopiero w sobotę 28 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, której to czynności strona nie dokonała w terminie bez swojej winy, a zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek taki składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a ocena argumentacji strony wnoszącej o to przywrócenie podlega ocenie sądu, który rozstrzyga czy brak swojej winy strona uprawdopodobniła. Uzależnione ono jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99, niepubl.), czy mylne pouczenie o środkach zaskarżania. Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się przykładowo: zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej (wyrok NSA z 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99), nieznajomość prawa (wyrok NSA z 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97), czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z 10 lutego 2000 r. , SA/Sz 1117/99). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Z treści omawianego przepisu należy wywieść, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. Uchybienie terminu do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Pomimo, iż wniosek taki został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., to skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu tegoż terminu, albowiem okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podała, że powodem nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi był brak środków finansowych w terminie dla jego uiszczenia i wpływ wynagrodzenia dopiero 28 stycznia 2017 r. W ocenie Sądu okoliczność ta nie może być podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych może bowiem co najwyżej stanowić podstawę do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy (art. 243-246 p.p.s.a.). Skarżąca z takiej możliwości nie skorzystała, a wszczynając postępowanie przed sądem winna sobie zdawać sprawę, że uiszczenie wpisu od złożonej skargi będzie wymagane. Takiego działania skarżącej nie można zatem uznać za wskazujące na dochowanie szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Konkludując powyższe okoliczności, Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wyłączających jej winę w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.