II SA/Bk 413/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia II SA/Bk 413/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] maja 2010 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] kwietnia 2010 r. i orzekł merytorycznie o ustaleniu A. K. opłaty legalizacyjnej w kwocie 50.000 zł. Skargę na powyższe postanowienie organu odwoławczego, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, złożyła do sądu administracyjnego A. K. Zdaniem skarżącej zapłata przedmiotowej kary zagrozi egzystencji jej rodziny, która składa się z pięciu osób. Oświadczyła, że niedawno urodziła dziecko, nie pracuje i wraz z dziećmi pozostaje na wyłącznym utrzymaniu męża zarabiającego około 1.500 zł brutto miesięcznie. Wskazała, że nie posiada zdolności kredytowej i nie jest w stanie zaciągnąć kredytu na zapłatę tak wysokich kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Chodzi o taką szkodę, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz by zachodziła przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego (vide post. NSA z 20.12.2004 r., GZ 138/04, Lex 281811). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide postan. WSA w Białymstoku z 03.08.2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania, aby mógł zostać uwzględniony, powinien dotyczyć aktu, który nadaje się do wykonania. W ocenie sądu wszystkie powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Niewątpliwie postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną posiada przymiot wykonalności, bowiem w przypadku niewykonania nałożonego nim obowiązku może on zostać wyegzekwowany w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca wskazała, że uiszczenie wymierzonej opłaty nie tylko wpłynie negatywnie na sytuację finansową jej rodziny, ale wręcz zagrozi jej egzystencji. Powyższe stanowisko zostało w sposób przekonujący wykazane. Jak wynika z oświadczenia skarżącej stanowiącego uzasadnienie wniosku o wstrzymanie – w dacie składania skargi jedyną osobą utrzymującą pięcioosobową rodzinę był mąż skarżącej, którego wynagrodzenie wynosiło około 1.500 zł brutto miesięcznie. Z dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (aktualizującym sytuację opisaną w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie) wynika, że mąż skarżącej obecnie nie pracuje, a pięcioosobowa rodzina utrzymuje się wyłącznie z dopłat rolniczych i zasiłków. Co prawda skarżąca otrzymała w 2010 r. dopłaty w wysokości ponad 8.000 zł (vide oświadczenie z 13 lipca 2010 r., k. 12), jednak kwota ta, mając na uwadze, że w rodzinie jest dwoje bezrobotnych dorosłych osób i trójka dzieci, nie jest sumą zabezpieczającą jej egzystencję. W tych okolicznościach obowiązek uiszczenia kwoty 50.000 zł opłaty legalizacyjnej, który może w przypadku jego niewykonania zostać wyegzekwowany w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzi do pozbawienia rodziny skarżącej jakichkolwiek środków do życia, a zatem stanowi narażenie jej na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.