II SA/Bk 42/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty S. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za uzasadnione zażalenie strony na bezczynność Starosty S. i wyznaczenia organowi terminu do załatwienia sprawy. p o s t a n a w i a odrzucić skargę, - Starosta S. wniósł skargę na postanowienie Wojewody P. uznając za uzasadnione zażalenie J.Z. na bezczynność skarżącego starosty w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Niedopuszczalność skargi wynikała z dwóch przyczyn. Jedną z nich jest fakt braku legitymacji skarżącego organu administracji do wywiedzenia skargi na rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte w sprawie dla załatwienia której w pierwszej instancji właściwy jest skarżący organ. W sprawie zaś w której dany organ jest upoważniony do wydania decyzji administracyjnej, organ ten nie może mieć przymiotu strony w konsekwencji nie jest dopuszczalne wywiedzenie przez ten organ skargi sądowoadministracyjnej w tej sprawie, (vide: zachowujący aktualność pogląd przedstawiony w postanowieniu NSA z 5.10.1993r. sygn. SA/Dr 767/93-ONSA 1994r., Nr 4, poz. 144). Druga przyczyna niedopuszczalności skargi tkwi w charakterze kwestionowanego postanowienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) do sądu administracyjnego przysługuje skarga jedynie na takie postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które bądź służy zażalenie albo które kończą postępowanie bądź które rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Zaskarżone postanowienie, mocą którego uwzględniono zażalenie strony na bezczynność organu tj., postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 2 kpa, nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie służy bowiem na to postanowienie zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie (tu w sprawie ustalenia odszkodowania za zajętą pod drogę publiczną nieruchomość) ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, (vide: nadal aktualne stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z 12.02.2002r. sygn. akt II SA/Gd 3920/01). Stąd dostrzegając niedopuszczalność skargi Sąd ją odrzucił (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).