II SA/Bk 429/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi E.P. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- W dniu [...] marca 2006r. do Starostwa Powiatowego w Z. wpłynęło podanie S.J. z prośbą o wydanie prawa jazdy kat. A,B,C,E i T. Do podania zostało załączone orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione przez lekarza uprawnionego do badań osób kierujących pojazdami, z którego wynika, że brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez S.J. pojazdami silnikowymi w stosunku do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. A,B,T,C,D,D1+E oraz tramwajem. Mając na uwadze fakt, że przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi może nastąpić tylko na podstawie orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi wydanego przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy, Starosta Z. pismem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. wezwał skarżącego do przedłożenia takiego orzeczenia w terminie do dnia [...] kwietnia2006r. W odpowiedzi na to pismo S.J. przedłożył kserokopię wcześniej złożonego orzeczenia lekarskiego i wyjaśnił, że przedłożone wraz z podaniem o wydanie prawa jazdy orzeczenie lekarskie jest zgodne z art. 122 ust. 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, gdyż badanie przeprowadził uprawniony lekarz oraz poinformował organ I instancji, że nie zamierza wykonywać zawodu kierowcy. W związku z powyższym Starosta Z. uznał, że złożone przez stronę orzeczenie lekarskie nr [...] nie spełnia wymogów określonych w §9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, który stanowi, że "badania lekarskie osób wymienionych w art. 122 ust. 1 pkt 2-5 ustawy- Prawo o ruchu drogowym przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy" i decyzją nr [...] z dnia 27 kwietnia 2006r. odmówił przywrócenia S.J. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A,B,C,B+E,C+E i T. Rozpatrując odwołanie S.J. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podzieliło stanowisko organu I instancji i decyzją nr [...] z dnia 7 czerwca 2006r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Z. Od powyższej decyzji S.J. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. W uzasadnieniu wskazał, że posiada orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez lekarza uprawnionego do wydawania takich zaświadczeń, ważne do 2010r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (DZ.U. nr 108, poz. 908 ze zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia. Poddanie się badaniom lekarskim w tym przypadku jest naturalną konsekwencją utraty uprawnień z powodu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych. Przywrócenie uprawnień, których powodem cofnięcia było pogorszenie się stanu zdrowia, może bowiem nastąpić dopiero po stwierdzeniu, że uległ on poprawie i nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Nie każdy lekarz może przeprowadzić badanie lekarskie wynikające z przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Mogą to czynić tylko lekarze mający uprawnienia, uzyskane po odpowiednim przeszkoleniu - art. 122 ust. 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Procedurę w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. (Dz. U. nr 2 poz. 15). Z treści §9 ust. 1 w/w rozporządzenia wynika, że badania lekarskie osób wymienionych w art. 122 ust. 1 pkt 2-5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. Z powyższej regulacji wynika, że podstawę do przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi stanowi orzeczenie lekarskie wydane przez uprawnionego lekarza, który musi być zatrudniony w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. W przedmiotowej sprawie skarżący przedłożył orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione przez lekarza uprawnionego do badań osób kierujących pojazdami. Lekarz ten jednak nie jest zatrudniony w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy lecz jak wynika z pieczątki znajdującej się na orzeczeniu lekarskim, zatrudniony jest w Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Centrum Medyczne "Z.". Tym samym uznać należy, że orzeczenie lekarskie przedłożone przez skarżącego nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa a co za tym idzie nie może stanowić podstawy do przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Marginalnie Sąd chciałby wskazać, że podnoszony przez skarżącego fakt, iż nie zamierza on wykonywać zawodu kierowcy, pozostaje bez znaczenia w sprawie. Z orzeczenia stanowiącego podstawę do cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi wynika bowiem, że w jego przypadku istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi wszystkich kategorii w tym tramwajem (orzeczenie P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z dnia [...] maja 2005r., nr [...]). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i dlatego oddalił ją jako bezzasadną (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.nr153, poz. 1270). O przyznaniu ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 250 w zw. z art. 210§1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.