II SA/Bk 430/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. tutejszy sąd odrzucił jako spóźnioną skargę W. M. na decyzję SKO w B. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 29 czerwca 2015 r. wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (k. 37). W dniu 6 lipca 2015 r. na adres sądu skarżąca nadała pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie", w którym zakwestionowała odrzucenie skargi i wyjaśniła powody spóźnienia się z jej złożeniem. Wezwaniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2015 r. zobowiązano skarżącą do wyjaśnienia, czy jej pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie" stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi czy skargę kasacyjną. Wskazano rygor potraktowania pisma jako wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona nie odpowie na wezwanie. Jeszcze raz pouczono o zasadach wnoszenia skargi kasacyjnej (k. 52). W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wskazała, że pismo z dnia 6 lipca 2015 r. stanowi zażalenie na postanowienie sądu z dnia 25 czerwca 2015 r. Złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przede wszystkim sąd dokonał kwalifikacji pisma skarżącej z dnia 6 lipca 2015 r. zatytułowanego "Zażalenie na postanowienie" – jako skargi kasacyjnej. Co prawda faktem jest, jak podnosi skarżąca, że brak wiedzy prawniczej utrudnia niektórym stronom postępowania właściwe nazwanie pism procesowych, to jednakże nie może ujść uwadze, że w sprawie niniejszej skarżąca była dwukrotnie pouczana o zasadach wnoszenia skargi kasacyjnej. Po raz pierwszy wraz z doręczeniem postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi, zaś po raz drugi przy okazji wezwania o sprecyzowanie charakteru spornego pisma z dnia 6 lipca 2015 r. Zatem jej oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. o tym, że złożyła "Zażalenie na postanowienie sądu z dnia 25 czerwca 2015 r." należało potraktować jak deklarację zaskarżenia tegoż postanowienia. Z kolei ponieważ postanowienia o odrzuceniu skargi podlegają zakwestionowaniu skargą kasacyjną a nie zażaleniem, uznać należało, że pismo z dnia 6 lipca 2015 r. zatytułowane "Zażalenie na postanowienie" stanowi skargę kasacyjną. O kwalifikacji pisma decyduje bowiem nie jego nazwa a treść. Złożona w sprawie niniejszej skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 p.p.s.a. W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 29 czerwca 2015 r. Termin na wniesienie skargi kasacyjnej minął w dniu 29 lipca 2015 r. Wymogów prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej nie spełnia pismo procesowe skarżącej z dnia 6 lipca 2015 r., bowiem choć zawiera wyrażone ogólnie niezadowolenie ze sposobu procedowania przez tutejszy sąd, co w wskazuje na zamiar zaskarżenia do NSA postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r., to nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika zgodnie z art. 175 p.p.s.a. Stąd też, choć należało wymienione pismo potraktować jak skargę kasacyjną, to jednak z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez stronę nie można jej nadać biegu i podlega ona odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, że niniejsze odrzucenie skargi kasacyjnej nie uniemożliwia rozpoznania złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W przypadku prawomocnego uwzględnienia tego wniosku (o ile sąd oceni, że istnieją ku temu przesłanki), anulowane zostaną skutki odrzucenia skargi i skargi kasacyjnej.