II SA/Bk 433/13
WyrokWSA w Białymstoku2013-10-30
Skład orzekający: Marek Leszczyński, Grażyna Gryglaszewska, Anna Sobolewska-Nazarczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, gdy wnioskodawcy kwestionowali przebieg granic i powierzchnię działek, powołując się na wcześniejsze ustalenia rozgraniczeniowe, które nie zostały uwzględnione w zakończonym postępowaniu modernizacyjnym?Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo odmówiły wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wnioskodawcy nie przedstawili nowych dokumentów uzasadniających zmianę, a ich zarzuty dotyczyły zakończonego postępowania modernizacyjnego, które nie było przedmiotem niniejszej sprawy. Wnioskodawcy nie skorzystali z przysługujących im środków prawnych w postępowaniu modernizacyjnym ani nie zakwestionowali decyzji o przejęciu części działek na rzecz Skarbu Państwa.Stan faktyczny
Skarżący domagali się wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących przebiegu granic i powierzchni ich działek. Starosta odmówił wprowadzenia zmian, wskazując na istniejącą dokumentację geodezyjną. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów KPA i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w tym nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania modernizacyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi S. M. Dz. i E. Dz. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.-
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...].04.2013 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z [...].02.2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Cz., gm. S. w jednostce rejestrowej G.34, w której jako właściciel figuruje E. Dz., polegającej na zmianie przebiegu granic i powierzchni dziełek oznaczonych numerami [...], [...], [...] położonych w Cz. gm. S.
Decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.
Wnioskiem z dnia 13.01.2013 r. S. M. Dz. i E. Dz. zwrócili się do Starosty S. o dokonanie zmian danych w ewidencji gruntów i budynków odnośnie nieruchomości należących do Wnioskodawców o następujących nr geodezyjnych: [...], [...] oraz [...], położonych w obrębie Cz., gm. S.
Pismem z 28.01.2013 r. Starosta S. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie poprawności określenia w rejestrze gruntów i budynków przebiegu granic oznaczonych ww. numerami.
W piśmie z 4.02.2013 r. E. Dz. wskazał na nieprawidłowości w zakresie oznaczenia granic przedmiotowych nieruchomości oraz współrzędnych punktów granicznych.
Decyzją z dnia [...].02.2013 r. nr [...] Starosta S. odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Cz., gm. S. w jednostce rejestrowej G.34, w której jako właściciel figuruje E. Dz., polegającej na zmianie przebiegu granic i powierzchni dziełek oznaczonych numerami [...], [...], [...] położonych w Cz. gm. S.
W uzasadnieniu ww. decyzji organ wskazał, że ze zgromadzonych w trakcie postępowania dokumentów, zarejestrowanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, wynika jednoznaczny sposób określenia granic działek oznaczonych numerami [...], [...] i [...] położonych w Cz. Południowa granica nieruchomości określona została w postanowieniu Sądu Rejonowego w S. I Wydziału Cywilnego sygn. akt: [...] z dnia [...].12.2010 r., granica wschodnia oraz granica z działkami [...], [...], [...] i [...] zostały przyjęta według operatów rozgraniczeniowych, a granica północna została wyznaczona na podstawie decyzji Wojewody P. nr [...] o zajęciu gruntu pod drogę publiczną. Natomiast granica zachodnia i częściowo północna wyznaczona została na podstawie operatu z modernizacji operatu ewidencji gruntów obrębu Cz. numer ew. [...]. Powierzchnia nieruchomości Wnioskodawców jest natomiast wynikową granic określonych w przytoczonych powyżej dokumentach.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli S. M. Dz. i E. Dz. wnosząc o jej uchylenie i dokonanie wnioskowanej zmiany. W odwołaniu tym Odwołujący stwierdzili, że po porównaniu poprawności operatów (dokumentacji geodezyjnej wykazanej w zaskarżonej decyzji) określających przebieg granic przedmiotowych działek zauważyli różnice polegające na:
- zaniżeniu długości granicy od strony wschodniej ze 106,5 m do 104.92 m i jej przesunięciu w kierunku drogi o odległość przesuniętej drogi w czasie jej remontu,
- zawyżeniu od strony zachodniej pasa gruntu od starej granicy (oznaczonej nr 3 i 1 z 22.40 m do 23.40 m i przesunięciu granicy w kierunku drogi powiatowej o 3 m.
Ponadto Odwołujący wskazali, że podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków przyjęto współrzędne punktów granicznych z operatu biegłego J. K. i wprowadzono je do bazy danych, a wymiary granicy działek [...] i [...] wynikłe z odległości pomiędzy punktami granicznymi oznaczonymi nr 329 i 330 przyjęto z operatu G. W.
Po rozpoznaniu ww. odwołania Wojewoda P. decyzją z [...].04.2013 r. znak [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy przytoczył art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 t. Prawo Geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2005 r., Nr 240, poz. 2027, dalej Pgik) oraz wskazał na rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) będące aktem wykonawczym do ww. ustawy i zawierające w rozdziale 3 unormowania związane z prowadzeniem przedmiotowej ewidencji. Powołując się na rozporządzenia organ wskazał, że aktualizacji danych zawartych w ewidencji starosta dokonuje z urzędu bądź na wniosek uprawnionych podmiotów, po przedłożeniu dokumentów uzasadniających potrzebę dokonania aktualizacji, jakimi są: prawomocne orzeczenia sadowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, opracowania geodezyjne i kartograficzne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych, dokumentacja architektoniczno-budowlana gromadzona i przechowywana przez organy administracji publicznej, a także ewidencje publiczne prowadzone na podstawie innych przepisów. Ponadto organ zauważył, ze wprowadzenie zmian może nastąpić w dwojakim trybie: albo czynności materialno-technicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany albo w drodze decyzji, wówczas, gdy aktualizacja operatu wymaga przeprowadzenia postępowania administracyjnego.
Organ odwoławczy dokonał analizy dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i operatów technicznych, stwierdzając, że w ewidencji gruntów i budynków obrębu Cz. przed modernizacją ewidencji wykazane były następujące działki: nr [...] i pow. 1,37 ha, nr [...] o pow. 0,11 ha i nr [...] o powierzchni 0.04 ha. Własność tych działek w 1996 r. nabył E. Dz. (postanowienie Sądu Rejonowego w S. I Wydział Cywilny z dnia [...].11.1996 r. sygn. akl [...]). Działki te aktualnie wykazane są w [...] i stanowią własność E. Dz. i S. Dz.
W 2011 r. została wykonana na zlecenie Starosty S. modernizacja ww. operatu, którą wykonał Zakład Usług Geodezyjnych s.c. J. i T. P. w S. W modernizacji tej ewidencji wykorzystano dane geodezyjne z operatu scaleniowego z lat 1938-39. operatu z aktualizacji do celów założenia ewidencji gruntów z 1965 r., operatu klasyfikacyjnego z 1965 r. operatu z aktualizacji z 1983 r., operatu ze złożenia ewidencji gruntów obrębu Cz. z 1965 r. operatów technicznych z lat 1965-2011 z podziałów i rozgraniczeń nieruchomości. Operat z tej modernizacji, po kontroli technicznej został przyjęty do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w S. w dniu 25.10.2011 r. i zaewidencjonowany pod nr [...]. W ramach tej modernizacji wykazano m.in. następujące działki stanowiące własność E. Dz:
1/ Działkę nr [...] o pow. 1.2931 ha (granice działki określone są punktami granicznymi nr; 431, 591, 348, 349, 338, 337, 336, 330, 329. 333, 307, 323, 341). Współrzędne punktów granicznych nr 333 i 329 (uprzednio oznaczonych nr 1 i 2) przyjęto z operatu technicznego wykonanego przez, biegłego sądowego J. K. zaewidencjonowanego w dniu 2.09.2011 r. pod nr [...]. Współrzędne punktów granicznych nr 348, 349, 338, 337, 336, 330 przyjęto z operatu technicznego wykonanego przez geodetę G. W. zaewidencjonowanego w dniu 20.11.2009 r. pod nr [...]. Położenie punktów granicznych zostało ustalone w wyniku rozgraniczenia nieruchomości . Ustalenie rozgraniczanej granicy nieruchomości zatwierdzono prawomocną decyzją Wójta Gminy S. z [...].12.2009 r. W 2012 r. działkę nr [...] podzielono na działki nr: [...] o pow. 0.0343 ha i nr [...] o pow. 1.2588 ha, a działkę nr [...] o pow. 0,0630 ha na działki nr: [...] o pow. 0.0198 ha i nr [...] o pow. 0. 0432 ha. Podziału działek dokonano w trybie art. 73 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz.U. Nr 133. poz. 872). Operat techniczny z podziału działek, wykonany przez geodetę M. Z. zaewidencjonowany został 7.05.2012 r. pod nr [...]. Granice działki nr [...] wyznaczają punkty graniczne nr: 431, 74, 75, 76, 348, 349, 338, 337, 336. 330, 329, 333. 307. 323, 341. Decyzją Wojewody P. z [...].10.2012 r. nr [...] stwierdzono, że działki o nr [...] i nr [...] stały się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, co dało podstawę wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków w dniu 27.11.2012 r.
2/ Działkę nr [...] o pow. 0.1100 ha (granice działki określone są punktami granicznymi nr: 340, 331, 330, 336, 337,. 339, 340). Współrzędne punktów granicznych przyjęto z operatu technicznego wykonanego przez geodetę G. W., zaewidencjonowanego 20.11.2009 r. pod nr [...]. Ustalenie granicy rozgraniczanych nieruchomości zostało zatwierdzone prawomocną decyzją Wójta Gminy S. dnia [...].12.2009 r.
3/ Działkę, nr [...] o pow. 0,0630 ha, której granice określone są punktami granicznymi nr: 591, 350, 347. 348, 591. W 2012 r. działka ta została podzielona na działki o nr: [...] o pow. 0.0198 ha i nr [...] o pow. 0. 0432 ha. Podział ten został sporządzony przez geodetę M. Z. Granice działki nr [...] określone są punktami granicznymi nr: 591. 350, 105, 77, 76, 591, zaś granice działki [...] punktami o nr: 76, 591, 350, 105, 77, 76. Łączna zaś powierzchnia wydzielonych działek odpowiada powierzchni działki nr [...].
Odnosząc się do kwestii poruszonych przez Odwołującego organ odwoławczy wyjaśnił, że zarzuty zaniżenia długości granicy od strony wschodniej i jej przesunięcia oraz zawyżenia od strony zachodniej i jej przesunięcie nie zostały poparte żadnymi dokumentami, natomiast współrzędne punktu granicznego oznaczonego nr 431 określone w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków zostały obliczone z danych scaleniowych z lat 1938-1939.
Ponadto organ wyjaśnił, że odległość pomiędzy punktami granicznymi oznaczonymi nr l i 3 nie może być wyjaśniana, ponieważ punkt graniczny nr 3 (którego położenie nie jest wykazane w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w S.) biegły sądowy J. K. wykazał w działce nr [...] nie stanowiącej własności Odwołującego. W operacie technicznym biegły nie wykazał obliczeń powierzchni działki nr [...] (po rozgraniczeniu), więc nie mógł twierdzić w sporządzonej opinii, że granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] dzieli sporne nieruchomości tak, że ich powierzchnie są zgodne z powierzchniami ujawnionymi w KW nr [...] i KW nr [...]. Natomiast odległość pomiędzy punktami granicznymi nr [...] i [...] przyjęto według danych wykazanych w ww. operacie technicznym J. K.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem S. M. Dz. i E. Dz. wnieśli skargę do tutejszego sądu administracyjnego na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie:
1/ art. 138 § 1 pkt1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty S.
z [...] lutego 2013 r., znak [...],
2/ art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju
Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów
i budynków (Dz. U. Nr 38, póz. 454) poprzez nie uchylenie w całości wyżej
wymienionej decyzji i nie orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy,
tj. nie wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu
Cz., gmina S., w jednostce rejestrowej G.34, w zakresie
przebiegu granic oraz powierzchni naszych działek oznaczonych numerami [...], [...] i [...],
3/ art. 7, 77 i 80 kpa poprzez nie dokonanie oceny dowodów w sposób wyczerpujący,
4/ art. 75 § 1 kpa poprzez zawężenie kategorii dowodów do dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 pkt 2 wyżej wymienionego rozporządzenia,
5/ art. 107 § 3 kpa w związku z art. 140 kpa poprzez nie wyjaśnienie w uzasadnieniu
decyzji przyczyn, dla których nie zostały wzięte pod uwagę wszystkie argumenty zgłaszane przez Skarżących w dotychczasowej korespondencji (z 6, 7 i 9.09.2012 r., 26.11.2012 r., 13.01.2013 r., 4.02.2013 r.)
Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty S. z [...].02.2013 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, odpowiadając na poszczególne zarzuty Skargi, które w ocenie organu nie zasługują na uwzględnienie.
Na rozprawie w dniu 17.10.2013 r. 10.2013 r. Skarżący E. Dz. złożył pismo, w którym Skarżący wskazali na nieprawidłowe przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów budynków, wymieniając szereg uchybień przeprowadzonego postępowania. Ponadto Skarżący podniósł, że do ewidencji nie wprowadzono zmian wynikających z prawomocnego wyroku sądowego o rozgraniczenie, zaś w to miejsce przeprowadzono modernizację, przez co powierzchnia działki [...] została ograniczona, zaś o modernizacji Skarżący dowiedział się we wrześniu 2011 r.
Pełnomocnik organu wskazał zaś, że do dziś nie wyznaczono na gruncie granicy ustalonej wyrokiem rozgraniczeniowym. Na wniosek zainteresowanego mógł to zrobić geodeta w postępowaniu egzekucyjnym, jednakże Skarżący tych czynności nie dokonał. Modernizacja zaś opierała się na dokumentach, a nie na pomiarach w terenie. W postępowaniu modernizacyjnym ww. rozstrzygnięcie sądu oraz poprzednie rozgraniczenia działki zostały uwzględnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zakres kontroli administracji publicznej, dokonywanej przez sąd administracyjny obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012r. nr 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) w tym również na decyzje wydawane przez organy właściwe w sprawach ewidencji gruntów i budynków.
Należy wyjaśnić, że zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków mogą być dokonywane z urzędu lub na wniosek zainteresowanego. W przypadku, gdy zmianę zgłasza właściciel, ma on obowiązek dostarczyć dokumenty będące podstawą do wprowadzenia aktualnych zmian. Tak stanowi art. 22 ust. 2, 3 ustawy z dnia 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) zwane dalej: ustawą i § 46 rozporządzenia z dnia 29.03.2001r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454).
Natomiast, jedną z form wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów z urzędu, jest przeprowadzenie postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 24a ustawy. Zgodnie z przepisami art. 24a ustawy, w związku z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający stosowne uprawnienia, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7 ). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa (ust.8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12).
Powyższe wyjaśnienie miało, w ocenie Sądu, znaczenie dla oceny prawidłowości zakwalifikowania wniosku Skarżących o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów, z uwagi na zakończone wcześniej postępowanie modernizacyjne.
Modernizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Cz. gm. S., obejmująca również działki Skarżących o nr [...], [...], [...] miała miejsce w 2011r. W trakcie prac modernizacyjnych organowi były znane dokumenty rozgraniczeniowe działek Skarżących m.in. postanowienie Sądu Rejonowego w S. w sprawie o sygn. [...] dotyczące rozgraniczenia działek o nr [...] i [...] położonych w obrębie Cz. oraz operat rozgraniczeniowy sporządzony przez biegłego J. K. Jak wynika z dokumentacji geodezyjnej, operat ten został wpisany do państwowego zasobu geodezyjnego dnia 2.09.2011r. Jednak przebieg granicy i wykazane powierzchnie działek, na podstawie w/w operatu, nie zostały w trakcie postepowania modernizacyjnego przyjęte w taki sposób, jakiego oczekiwaliby Skarżący. Z akt administracyjnych wynika, że podczas postępowania modernizacyjnego, dnia 4.10.2011r. Skarżący zgłosił uwagi do projektu operatu ewidencyjnego opisowo-kartograficznego, na które (jak twierdzi) otrzymał odpowiedź dnia 4.12.2011r. tj. w dniu uprawomocnienie się postępowania modernizacyjnego. W dniu 4.11.2011r. w sprawie modernizacji obrębu Cz. została opublikowana informacja Starosty S. w Dzienniku Urzędowym Wojewody Podlaskiego (Dz.U. z 2011r. nr 268, poz. 3210). Od tego momentu osoby niezadowolone miały prawo, w terminie 30 dni, zgłosić zarzuty do przedstawionego operatu. Skarżący z tego prawa nie skorzystał. Jak twierdzi organ, postępowanie modernizacyjne zakończyło się ostatecznie dnia 4.12.2011r. Ponieważ, po kilku miesiącach od zakończenia postępowania modernizacyjnego Skarżący wystąpili o wyjaśnienie kwestii granic i powierzchni działki o nr [...] (pismo z dnia 11.10.2012r., a wniosek o dokonanie zmian w ewidencji z dnia 13.01.2013r.) Starosta S. słusznie, zdaniem Sądu, przeprowadził postępowanie na podstawie art. 22 ustawy.
Nadto, jak wyjaśnił organ II instancji, po zakończonej modernizacji, doszło do jeszcze jednej zmiany, z urzędu, w ewidencji gruntów, gdyż działka o nr [...] została podzielona na działki o nr [...] i [...], a działka o nr [...] na działki nr [...] i [...]. Decyzją Wojewody P. z dnia [...].10.2012r. działki o nr [...] i [...] zostały przejęte na własność Skarbu Państwa. Działki te zostały przejęte pod drogę publiczną. Powierzchnie wydzielonych działek przyjęto ze zmodernizowanego operatu. Skarżący nie kwestionowali decyzji Wojewody. Skarżący stwierdził, że otrzymał odszkodowanie i nie miał zastrzeżeń do decyzji Wojewody.
W ocenie Sądu, organy wydały decyzje zgodnie z prawem. Słusznie wyjaśnia organ II instancji, by dokonać zmian w ewidencji gruntów, to zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy oraz § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, Skarżący winni przedstawić nowe dokumenty, które mogłyby być podstawą zmian.
Takim dokumentem ponownie nie mogło być postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia [...].12.2010r. sygn.. akt [...] wraz z operatem rozgraniczeniowym J. K., ponieważ to orzeczenie organ uwzględnił w postępowaniu modernizacyjnym. Skarżący nie złożyli zarzutów do postępowania modernizacyjnego, zgodnie z art. 24a pkt 9 ustawy, ani też nie zaskarżyli decyzji Wojewody z dnia [...].10.2012r.
Sąd, w postępowaniu niniejszym, nie jest władny rozpatrywać zarzutów Skarżących dotyczących niewłaściwego przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego w trybie art. 24a ustawy, ponieważ skarżona decyzja została wydana w postępowaniu, toczącym się na innej podstawie prawnej – z art. 22 ustawy. Zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego nie zasługują na uwzględnienie. Organy wyjaśniły sprawę wnikliwie, wskazując rzeczowe argumenty przemawiające za wydaniem decyzji negatywnej dla Skarżących.
Należy wskazać, że zarówno w uzasadnieniu skargi, jak też w pismach procesowych Skarżących, przejawiają się zdecydowane zarzuty kierowane, przede wszystkim, do nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania modernizacyjnego, podczas którego doszło (zdaniem Skarżących) do nieuwzględnienia rozgraniczenia według operatu biegłego J. K. ze sprawy o sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w S.
Skarżący, mogą zatem, podjąć starania o wzruszenie, w trybach nadzwyczajnych, orzeczenia kończącego postępowanie modernizacyjne, gdzie będą mogli wykazać zaszłe tam nieprawidłowości. W tym postępowaniu, argumenty Skarżących nie mogły odnieść oczekiwanego przez nich skutku.
Mając na względzie powyższe i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło