II SA/Bk 433/16

PostanowienieWSA w Białymstoku2016-10-14

Skład orzekający: Referendarz sądowy Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu do prowadzenia sprawy z urzędu przysługuje zwrot kosztów przejazdu w celu zapoznania się z aktami sprawy, jeśli koszty te zostały już pokryte w innym postępowaniu dotyczącym tego samego skarżącego?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu do prowadzenia sprawy z urzędu przysługuje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Koszty przejazdu w celu zapoznania się z aktami sprawy nie są niezbędne, jeśli zostały już pokryte w innym postępowaniu dotyczącym tego samego skarżącego, lub jeśli pełnomocnik mógł zapoznać się z aktami w trakcie wcześniejszej wizyty.
Stan faktyczny
Wniosek radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu oraz zwrot wydatków w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o odmowie przyznania zasiłku celowego. Radca prawny domagał się zwrotu kosztów przejazdu w celu zapoznania się z aktami sprawy oraz na rozprawę. Sąd przyznał wynagrodzenie i zwrot kosztów przejazdu na rozprawę, oddalając wniosek o zwrot kosztów przejazdu w celu zapoznania się z aktami sprawy w części.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano radcy prawnemu A. O. kwotę 445,64 zł (w tym 295,20 zł wynagrodzenia i 150,44 zł zwrotu wydatków). 2. W pozostałym zakresie oddalono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz poniesionych wydatków sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a 1. przyznać radcy prawnemu A. O. kwotę 445,64 zł (czterysta czterdzieści pięć 64/100 złotych) w tym tytułem: wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł (sto pięćdziesiąt 44/100 złotych), 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. O. (k. 22). W piśmie procesowym z dnia 4 października 2016 r. radca prawny A. O. podtrzymała skargę skarżącego oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części. Ponadto wniosła o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1800 cm3 na trasie Ł. – B. – Ł. w dniach [...]08.2016 r., [...]09.2016 r. (w celu zapoznania się z aktami sprawy) oraz w dniu [...]10.2016 r. na rozprawę w łącznej kwocie 451,27 zł plus VAT zł (540 km x 0,8358 zł - k. 38-40). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł. Treść § 4 ust. 1 wzmiankowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. stanowi, iż opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W związku z powyższym opłata w niniejszej sprawie wynosić będzie 240 zł. W niniejszej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy..., a także mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, oraz charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł. Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia należało doliczyć 150,44 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do tut. Sądu na rozprawę tj. w dniu [...] października 2016 r. (k. 41). Radca prawny A. O. odbyła podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechała łącznie 180 km. Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27, poz. 271), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 180 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 150,44 zł. Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. W pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. dwukrotne przejechanie 180 km w dniach [...]08.2016 r. i [...] 09.2016 r. celem zapoznania się z aktami sprawy należało oddalić. Podkreślić bowiem należy, iż w sprawie sygn. akt II SA/Bk 483/16 postanowieniem z dnia 7 października 2016 r. został przyznany temu samemu pełnomocnikowi zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł za podróż samochodem osobowym na trasie Ł. – B. – Ł. w celu zapoznania się z aktami sprawy, również tego samego skarżącego, w dniu [...]08.2016 r. Tym samym koszty przyjazdu do Sądu w dniu [...]08.2016 r. zostały już pokryte. Natomiast przyjazd do Sądu w dniu [...]09.2016 r. nie był niezbędną czynnością procesową albowiem pełnomocnik zapoznając się z aktami sprawy w dniu [...]08.2015 r. powinien zapoznać się z całością zgromadzonego materiału dowodowego, w tym aktami postępowania administracyjnego. W dniu [...]08.2015 r. mógł zatem złożyć również wniosek o wydanie kserokopii kart z akt administracyjnych. W tych okolicznościach należy uznać, iż koszt przyjazdu do Sądu w dniu [...]09.2016 r. nie był niezbędnym wydatkiem radcy prawnego. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 445,64 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 - 3 w zw. z § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło