II SA/Bk 435/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. B. na czynność Wójta Gminy N. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a zawiesić z urzędu postępowanie sądowe w sprawie Skarga wywiedziona w sprawie niniejszej dotyczy czynności Wójta Gminy N. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] pozostawiającej bez rozpoznania wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę powziął wiadomość, że Rzecznik Praw Obywatelskich w dniu 20 lutego 2013 r. złożył do NSA wniosek o podjęcie abstrakcyjnej uchwały czy w przedmiocie dotyczącym tego czy nieuprawnione pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też stanowi bezczynność, na którą służy skarga stosowanie do treści art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie przed sądem administracyjnym z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu merytoryczna tożsamość zagadnienia prawnego, które wyłoniło się w przedmiotowej sprawie, z zagadnieniem które przedstawiono do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie ww. przepisu. Użyte w tej regulacji pojęcie "zależy" należy rozumieć na podstawie wykładni systemowej i funkcjonalnej art. 15 § 1 pkt 2 oraz art. 264 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie tylko jako związek formalno -instytucjonalny - tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowe - ale także jako związek treściowo -instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja (w tym przypadku - Naczelny Sąd Administracyjny), realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie (art. 187 § 1 ustawy) rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę (w tym przypadku - usunięcie ryzyko wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności interpretacyjnych). Zawieszając w takim przypadku postępowanie sądowe wojewódzki sąd administracyjny postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania w sposób przewidziany przez art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 § 1 i art. 264 ustawy praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego (tak też NSA w postanowieniu z 16 grudnia 2010 r., II FZ 640/10, Lex nr 686741). Stąd na mocy powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji. Zawieszone postępowanie sądowe będzie podlegało podjęciu z momentem podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny.