II SA/Bk 435/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu we wznowionym postępowaniu oddala skargę W dniu [...] grudnia 2014 r. Starosta G. decyzją nr [...] dokonał rejestracji samochodu marki K. na rzecz J. R. wydając dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne ([...]) i znak legalizacyjny nr [...]. W dniu [...] kwietnia 2016 r. tenże Starosta postanowił wznowić z urzędu postępowanie zakończone wyżej przedstawioną decyzją ze wskazaniem jako podstawy prawnej art. 145 § 1 pkt 8, art. 147, art. 149 § 1 i 2 oraz art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako K.p.a.). Powołał się na fakt uchylenia we wznowionym postępowaniu przez Starostę O. decyzji o rejestracji przedmiotowego samochodu na podstawie której to decyzji była oparta decyzja o rejestracji na nazwisko J. R. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Starosta G. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i art. 72 ust. 1 pkt 5 oraz art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej jako p.r.d., po wznowieniu postępowania orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie rejestracji przedmiotowego samochodu oraz unieważnił dowód rejestracyjny pojazdu, nalepkę kontrolną na szybę zalegalizowane znakiem legalizacyjnym i tablice rejestracyjne o wyróżniku [...], a także odmówił rejestracji samochodu. W uzasadnieniu wskazał, że rejestracji pojazdu w 2014 r. dokonano na podstawie przedłożonych dokumentów, w tym dowodu poprzedniej rejestracji. W 2016 r. organ uzyskał prawomocną decyzję rejestracyjną Starosty O. uchylającą decyzję rejestracyjną wydaną na rzecz R. O. – zbywcy pojazdu na rzecz J. R. Ponieważ decyzja Starosty G. oparta była na decyzji, która została uchylona, to zachodziły podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i do uchylenia decyzji rejestracyjnej z dnia [...] grudnia 2014 r. W ponownie przeprowadzonym (po wznowieniu) postępowaniu nie można było dokonać rejestracji, bowiem dowód rejestracyjny wydany na podstawie decyzji Starosty O. został wyeliminowany przez uchylenie decyzji rejestracyjnej tego Starosty, zatem nie zostały spełnione przesłanki do dokonania rejestracji pojazdu na rzecz J. R. (po rozpoznaniu sprawy na skutek wznowienia, w szczególności nie został spełniony warunek z art. 72 ust. 1 pkt 5 p.r.d.). W odwołaniu od powyższej decyzji J. R. podnosił fakt nabycia samochodu w dobrej wierze i przedłożenie wszystkich wymaganych dokumentów, w tym dowodu rejestracyjnego. Akcentował potrzebę korzystania z samochodu w życiu codziennym, w tym w celu dojazdu do pracy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] maja 2016 r.: 1). uchyliło zaskarżoną decyzję w części unieważniającej dowód rejestracyjny serii [...], nalepkę kontrolną na szybę zalegalizowane znakiem legalizacyjnym i tablice rejestracyjne o wyróżniku [...]oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji w tej części; 2). w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazano w uzasadnieniu podstawę do wznowienia postępowania w sytuacji uchylenia decyzji (Starosty O.) na podstawie której została wydana decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz odwołującego się. Oceniono zaistnienie podstawy do uchylenia własnej decyzji rejestracyjnej organu pierwszej instancji, natomiast zbędne i bez podstawy prawnej było, zdaniem SKO, unieważnienie dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych i nalepki kontrolnej. Wydanie tych dokumentów było bowiem czynnością materialno – techniczną i nie wymagało wydania decyzji administracyjnej. Dlatego w tym zakresie po uchyleniu tej części decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało umorzone. SKO zaakceptowało ocenę o braku podstaw do ponownego wydania decyzji o rejestracji pojazdu, po rozpoznaniu sprawy w wyniku wznowienia. Skargę na powyższą decyzję wniósł do sądu administracyjnego J. R., wskazując na wadliwość orzeczenia z tego powodu, że na skutek upływu 5-letniego terminu określonego dla podstaw wznowienia z art. 145 § 1 pkt 3 – 8 K.p.a. organ stracił kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, dlatego postępowanie powinno podlegać umorzeniu. Przedstawił kolejność decyzji organów, które najpierw wydawały decyzje rejestracyjne, a następnie je, po wznowieniu postępowania, uchylały. Pierwszą taką decyzją była decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2015 r. (uchylająca rejestrację z dnia [...] marca 2009 r.), następnie decyzje uchylające (po wznowieniu postępowań) wydane zostały przez Prezydenta Miasta P.– [...] grudnia 2015 r., Starostę O. – [...] lutego 2016 r. i Starostę G. – [...] kwietnia 2016 r. Skarżący powołał się na przepis art. 146 § 1 K.p.a. ograniczający w czasie dopuszczalność uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu. Uznał, że już Prezydent Miasta L. swoją decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nie posiadał kompetencji do uchylenia rejestracji z dnia [...] marca 2009 r. bowiem minęło 5 lat, zatem także decyzje kolejnych organów zostały wydane wbrew zakazowi prawnemu a tej kwestii organy nie zbadały. W uzupełnieniu skargi – pismo z dnia [...] lipca 2016 r. – skarżący podtrzymał swoje stanowisko, również jego pełnomocnik na rozprawie poparł zarzuty sformułowane przez stronę. Odpowiadając na skargę SKO w Ł. wnosiło o jej oddalenie. Zauważono, że przesłanką wznowienia postępowania przez Prezydenta Miasta L. był przepis art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., zatem termin z art. 146 § 1 K.p.a. do wydania decyzji wynosił 10 lat i nie został naruszony. Pozostałe organy wznowiły swoje postępowania w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., dla której to przesłanki ustawodawca przewidział termin 5-letni na wydanie decyzji. W każdym przypadku był on zachowany. Dlatego organ ocenił skargę jako nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Sąd administracyjny, jak słusznie zauważył skarżący, sprawuje kontrolę działalności organów administracyjnych pod względem zgodności z prawem. Tym samym żadnych innych kryteriów, w tym podniesionego przez skarżącego pokrzywdzenia decyzją – nie może brać pod rozwagę jako podstawy orzekania. W sprawie niniejszej, nie negując iż skarżący nabywając samochód marki K. działał w dobrej wierze, nie sposób dopatrzeć się naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji ani z powodów wskazanych w skardze, ani innych przyczyn prawnych które sąd mógłby dostrzec z urzędu w ramach kompetencji przewidzianej w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Kontrola sądu odnosi się do decyzji wydanej po wznowieniu postępowania. Rejestracji spornego pojazdu dokonano w dniu [...] grudnia 2014 r. a odbiór decyzji skarżący pokwitował w dniu [...] grudnia 2014 r. (k. 28 akt administracyjnych). Postępowanie wznowiono postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., a decyzja organu pierwszej instancji wydana na skutek tego wznowienia nosi datę [...] kwietnia 2016 r., zaś decyzja SKO w Ł. wydana została w dniu [...] maja 2016 r. Bezspornie podstawę wznowienia stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Skarżący bezzasadnie podaje jako podstawę wznowienia także punkt 5 tego przepisu, który nie był wskazany przez Starostę G. ani w treści orzeczenia, ani w podstawie prawnej. Z uzasadnienia postanowienia o wznowieniu wynika wprost: "tym samym Starosta G. powziął informacje, które stanowią przesłankę do zastosowania art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., w przypadku gdy decyzja organu została wydana w oparciu o inną decyzję, która następnie została uchylona". Stosownie do treści art. 146 § 1 K.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3 – 8 K.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Konfrontacja tego przepisu z wyżej przedstawionymi datami jednoznacznie wskazuje, że zakaz uchylenia z powodu upływu czasu nie może odnosić się do sprawy niniejszej. Postępowanie dotyczące rejestracji na rzecz skarżącego samochodu marki K. z dnia [...] grudnia 2014 r. zostało wznowione dlatego, że w postępowaniu rejestracyjnym skarżący przedłożył dowód rejestracji wynikający z decyzji Starosty O. z dnia [...] listopada 2011 r., która to decyzja na skutek wznowienia postępowania decyzją tegoż Starosty z dnia [...] lutego 2016 r. została uchylona i odmówiono rejestracji samochodu oraz unieważniono dowód rejestracyjny serii [...], tablice rejestracyjne i nalepkę kontrolną. Bezspornie zachodziła podstawa wznowienia w sprawie niniejszej prawidłowo wskazana jako art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i zgodnie z prawem po uchyleniu decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. odmówiono rejestracji samochodu. Jak prawidłowo wskazały organy, nie została spełniona jedna z przesłanek do rejestracji tj. nie przedłożono dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, który to warunek stawia przepis art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Zatem zarzuty skargi naruszenia postępowania wznowionego pozostają nieuprawnione. Także w błędzie pozostaje skarżący dowodząc, że już pierwsza decyzja wydana po wznowieniu postępowania rejestracyjnego tj. decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2015 r. została wydana z naruszeniem art. 146 § 1 K.p.a., gdyż minął okres 5 lat, zatem i późniejsze takie decyzje, w tym Starosty G. są obarczone tą samą wadą – naruszenia czasokresu dopuszczalności wznowienia. Z przedłożonych decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] oraz decyzji drugoinstancyjnej SKO w L. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wynika jednoznacznie, że uchylenie pierwszej rejestracji na skutek wznowienia postępowania nastąpiło z podanej i zastosowanej podstawy prawnej z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. Organy uzasadniły, że dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. SKO w L. w uzasadnieniu swojej decyzji wyjaśniło, że fakt, iż postępowanie zostało wszczęte przez organ pierwszej instancji z podaniem jako podstawy wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. nie stał na przeszkodzie, w sytuacji spełnienia przesłanki z art. 145 §1 pkt 1 K.p.a., prowadzenia wznowionego postępowania i jego zakończenia w oparciu o tę ostatnio wskazaną przesłankę. Istotnie organ pierwszej instancji (Prezydent Miasta L.) wskazał art. 145 § 1 pkt 1 a nie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] maja 2015 r. SKO wyjaśniło wprost: "organ pierwszej instancji zakończył postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a.". Organy obydwu instancji szeroko umotywowały zaistnienie tej przesłanki (nie przesłanki z art.145 § 1 pkt 5 K.p.a.), co uzasadniało następnie uchylenie rejestracji z dnia [...] marca 2009 r. i odmowę rejestracji samochodu. Decyzje Prezydenta Miasta [...] oraz SKO w L. pozostają w obrocie prawnym mogły więc stanowić podstawę dla wydanych kolejnych decyzji pozostałych organów, które dokonywały rejestracji spornego samochodu po organie rejestracyjnym w L. i następnie te postępowania wznawiały. Zatem bezsprzecznie uchylenie pierwszej rejestracji przedmiotowego pojazdu nastąpiło w wyniku wznowionego postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., tym samym organ (Prezydent Miasta L.) nie naruszył zakazu uchylenia wobec upływu terminu z art. 146 § 1 K.p.a. Bowiem ustawodawca dla tej przesłanki wznowienia przewidział 10-letni termin licząc od dnia doręczenia decyzji (dotyczącej pierwszej rejestracji tj. z dnia [...] marca 2009 r.), który nie został przekroczony. Z uwagi na przyczyny wznowienia w postaci art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. w późniejszych postępowaniach także kolejne organy, w tym Starosta G., nie przekroczyły terminu zezwalającego na uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania co bezzasadnie zarzuca skarżący. Dlatego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.