II SA/Bk 436/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. L. i M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi A. L., H. L., J. L. i M. L. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie H. L. i M. L. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. tutejszy sąd odrzucił skargę kasacyjną A. L., H. L. i M. L. wniesioną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 8 grudnia 2015 r. Powodem odrzucenia był brak uprzedniego złożenia przez skarżących kasacyjnie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (Sąd ustalił, że wniosek złożył wyłącznie J.L.). Od postanowienia z dnia 28 stycznia 2016 r. zażalenie złożył adw. R. M., który wskazał, że czyni to w imieniu A. L., H. L. i M. L. Zarzucił błędne ustalenie przez sąd okoliczności niezłożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, podczas gdy faktycznie J. L. złożył taki wniosek nie tylko w imieniu własnym, ale też w imieniu pozostałych współskarżących. Nadto wyjaśnił, że we wniosku wskazano jako wnoszącego to żądanie także A. L., zatem sąd był zobowiązany uznać, że brak podpisu A. L. pod wnioskiem o uzasadnienie jest brakiem formalnym i powinien był wezwać go do uzupełnienia tego braku przez złożenie podpisu. To jednak błędnie nie nastąpiło. W konsekwencji, jak wskazał pełnomocnik, skargi kasacyjnej nie można było odrzucić w stosunku do wyżej wymienionych trzech skarżących, bowiem dopełnili oni obowiązku wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2016 r. adw. R. M. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania stron oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 186). W wyznaczonym terminie nadesłano pełnomocnictwa udzielone wyżej wymienionemu adwokatowi przez J. L. i A. L., obejmujące umocowanie do "reprezentowania przed sądami wszystkich instancji w sprawie II SA/Bk 436/15" (k. 190, 192). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie H. L. i M. L. podlegało odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Nadto przy wnoszeniu zażalenia, podobnie jak i przy wszystkich innych czynnościach wykonywanych w imieniu strony przez jej pełnomocnika, powinno zostać przedstawione pełnomocnictwo (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej zażalenie na postanowienie z dnia 28 stycznia 2016 r. zostało złożone przez adw. R. M. w imieniu trzech współskarżących kasacyjnie tj. A. L., H. L. i M. L. Jak wynika z akt, pełnomocnictwa procesowe udzielone wyżej wymienionemu adwokatowi w dniach 20 stycznia 2016 r. (k. 146, 147) przez wszystkich czterech skarżących obejmowały umocowanie do "sporządzenia skargi kasacyjnej" a nie do wnoszenia zażaleń w sprawie niniejszej. Stąd też wystosowano do pełnomocnika wezwanie do przedłożenia kolejnych pełnomocnictw (k. 186). W wyznaczonym terminie nadesłano dwa pełnomocnictwa, udzielone przez A. L. i J. L. – zawierające szerszy niż poprzednio zakres umocowania - do "reprezentowania przed sądami wszystkich instancji w sprawie II SA/Bk 436/15". Nie nadesłano takich pełnomocnictw (obejmujących szerokie prawo reprezentacji, także w zakresie wniesienia zażalenia) udzielonych przez M. L. i H. L. Stąd też należało uznać, że braki zażalenia w zakresie w jakim zostało wniesione przez te dwie skarżące nie zostały uzupełnione, a ich zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.