II SA/Bk 437/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 października 2020 r. sprawy ze skargi D. D.-C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2019 roku numer [...]; 2. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżącej D. D.-C. kwotę 997,00 (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2020 r. znak [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z [...] listopada 2019 r. nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono C. A. pozwolenia na nadbudowę z przebudową części istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce nr [...] przy ul. [...] (obręb ewidencyjny nr - [...]), zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym. Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Postępowanie o pozwolenie na budowę toczyło się na wniosek inwestora C. A. W trakcie postępowania jego uczestniczka D. D. zgłosiła zastrzeżenia do projektu budowlanego (pismo z [...] października 2019 r. z załącznikiem "Ogólną oceną techniczną projektu budowlanego" sporządzoną przez inż. A. M.). Do zastrzeżeń inwestor odniósł się w piśmie z [...] listopada 2019 r. Prezydent Miasta B., udzielając w decyzji z [...] listopada 2019 r. pozwolenia na budowę, ocenił złożony przez inwestora projekt budowlany jako kompletny oraz zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, że obszar oddziaływania inwestycji stanowią działki nr [...] (inwestycyjna) oraz nr [...] (własność uczestniczki postępowania). Projektowana nadbudowa zostanie zlokalizowana bezpośrednio przy granicy z działką nr [...]. Zdaniem Prezydenta Miasta z projektu wynika, iż: wykonanie robót budowlanych bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią nastąpi wyłącznie z terenu działki inwestora; nie dojdzie do zmiany przeznaczenia nadbudowywanej części garażowej oraz do zrealizowania dodatkowej kondygnacji użytkowej; elementy stropodachu wystające poza obrys budynku i podlegające wyburzeniu wskazano na przekroju B-B; ocena poprawności i celowości zastosowanych rozwiązań projektowych należy wyłącznie do projektanta; projekt zawiera zgodną z prawem informację dotyczącą Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia; załączona analiza przesłaniania została sporządzona przez uprawnionego projektanta i w sposób odpowiadający wymaganiom z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: WT); zamierzenie jest zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, a z uwagi na lokalizację nadbudowywanej części garażowej bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] zaprojektowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego; projekt zawiera wymagane oświadczenia projektantów, którzy są wyłącznie odpowiedzialni za jego merytoryczną poprawność oraz niezasadny jest zarzut utraty ważności zaświadczenia o przynależności zawodowej projektanta. Zdaniem Prezydenta Miasta, inwestor wywiązał się ze wszystkich wymagań określonych prawem budowlanym. Odwołanie złożyła D. D., która zarzuciła: brak możliwości przeprowadzenia robót budowlanych wyłącznie z terenu działki inwestora bez ingerencji w jej działkę; świadome zaniżenie w projekcie zakresu koniecznych wyburzeń i rozbiórek; naruszenie prawa własności; nieodniesienie się przez organ do zastrzeżeń zawartych w "Ogólnej oceny technicznej", mimo wykazania zagrożenia katastrofą budowlaną; zaakceptowanie niewłaściwych rozwiązań w zakresie instalacji oraz techniki zabezpieczenia izolacyjności cieplnej nadbudowywanej części; zaakceptowanie błędnych rozwiązań analizy przesłaniania, w tym brak spełnienia w projekcie warunku zapewnienia dostępu do światła dziennego. W postępowaniu odwoławczym Wojewoda P. postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej: P.b.) nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie: ujednolicenia części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego z częścią rysunkową w zakresie klas odporności ogniowej elementów budowlanych stanowiących oddzielenia przeciwpożarowe oraz obudowy dróg ewakuacyjnych; wskazanie w jaki sposób i z jakich materiałów przewiduje się zewnętrzne wykończenie nadbudowywanej ściany garażu; przedstawienie na projekcie zagospodarowania terenu, w sposób czytelny i graficzny, sposobu odprowadzenia wód opadowych na nieutwardzony teren własnej działki bez szkody dla działki odwołującej. Wezwał także do odniesienia się do zarzutów odwołania. Inwestor przedłożył uzupełnienie przy piśmie wyjaśniającym z [...] lutego 2020r. W piśmie z [...] lutego 2020 r. Wojewoda wezwał inwestora do wyjaśnienia sposobu wykonania ocieplenia i otynkowania nadbudowanej części ściany od strony działki odwołującej się. W piśmie z [...] lutego 2020 r. inwestor wyjaśnił, że roboty te będą wykonywane etapami bez konieczności stawiania rusztowań na działce sąsiedniej. W piśmie z [...] marca 2020 r. D. D. podtrzymała dotychczasowe zastrzeżenia. Do pisma załączyła "Ocenę zasadności odpowiedzi Inwestora na zarzuty odnoszące się do wydanej decyzji Nr [...] z [...].11.2019 r. wniesionych w trakcie procesu odwoławczego rozpatrywanego przez Wojewodę P." sporządzoną [...] marca 2020 r. przez inż. A. M. W przedłożonej Ocenie wskazano na niewystarczalność wskazania klasy odporności ogniowej ściany oddzielenia pożarowego jako REI60, spowodowanie robotami powstania nawisu o grubości 17 cm, nierozwiązanie kwestii wytrzymałości fundamentów budynku garażowego mającego być obciążonym projektowaną nadbudową, niewskazanie sposobu wzmocnienia ściany, niewskazanie realnego sposobu prowadzenia robót budowlanych na styku granicznym tak pod względem technicznym jak i bezpieczeństwa. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2020 r. Wojewoda P. utrzymał rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy. Wskazał, że Prezydent Miasta co do zasady prawidłowo ocenił przesłanki warunkujące wydanie pozwolenia na budowę, z wyłączeniem okoliczności wyjaśnionych w postępowaniu odwoławczym. Zdaniem Wojewody, w postępowaniu uzupełniającym ustalono dodatkowo: klasę odporności ścian oddzielenia ppoż w części graficznej projektu, w tym przewidziano zastosowanie ściany ppoż oznaczonej jako REI60 oraz wysuniętej 30 cm ponad lico dachu z uwagi na usytuowanie nadbudowywanego garażu przy granicy działki; ustalono sposób wykonania i rodzaj materiałów użytych do wykończenia zewnętrznego nadbudowywanej ściany garażu; przedstawiono na projekcie zagospodarowania terenu w sposób czytelny i graficzny sposób odprowadzania wód opadowych na nieutwardzony teren własnej działki oraz ustosunkowano się do zarzutów podniesionych przez odwołującą; sporządzono aktualną ekspertyzę techniczną budynku mieszkalnego inwestora opracowaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej; oceniono pozytywnie zgodność projektu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania terenu oraz rozwiązania w zakresie wód opadowych i roztopowych jako zgodne z § 29 WT. Wojewoda ocenił przedłożony projekt jako kompletny, sporządzony przez osoby uprawnione, zawierający wymagane oświadczenia oraz informacje, w tym prawidłowo sporządzoną analizę przesłaniania. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie ocenia się przyszłego sposobu wykonywania robót budowlanych, a za rozwiązania projektowe odpowiada projektant, który w oświadczeniu potwierdził ich prawidłowość i zgodność z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W kwestii wyburzeń i rozbiórek Wojewoda wskazał, że inwestor ma obowiązek wykonywania robót w takim zakresie, jaki został wskazany we wniosku o pozwolenie na budowę i zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia art. 347 K.c. oraz obawy strony o powstanie nawisu, bowiem z projektu budowlanego wynika usytuowanie nadbudowy bez przekroczenia granic sąsiedniej nieruchomości. W kwestii powiązania poziomu posadowienia istniejących ław fundamentowych budynku garażowego z obciążeniem wynikającym z projektowanej nadbudowy Wojewoda wywiódł, że w projekcie budowlanym na s. 23 w pkt 6 "Rozwiązania konstrukcyjno-budowlane" zawarto informacje o obliczeniach dotyczących obciążeń budynku, których dokonano zgodnie z polskimi normami. Ponadto w załączonej do projektu budowlanego aktualnej ekspertyzie technicznej (s. 6) widnieje informacja, iż na podstawie dokonanej odkrywki ław fundamentowych stwierdzono, że stan ław fundamentowych betonowych jest zadawalający i nie jest wymagane wzmocnienie fundamentów istniejących. Projektant wskazał również, że projektowana nadbudowa wraz z przebudową jest możliwa do wykonania i nie powoduje zagrożenia dla konstrukcji nośnej budynku istniejącego. Jak wskazał Wojewoda, za zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa odpowiada projektant, który złożył w tym zakresie stosowne oświadczenie. Skonkludował, że skoro nie stwierdzono wad projektu budowlanego dyskwalifikujących ten dokument, to nie można było odmówić wydania pozwolenia na budowę, o czym stanowi przepis art. 35 ust. 4 P.b. W skardze D. D. zarzuciła naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przez niewyjaśnienie wszystkich jej okoliczności, w tym stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, a także brak dostatecznego uzasadnienia prawnego decyzji; 2) art. 35 K.p.a. przez opieszałe działanie organów i niedołożenie należytych starań uniknięcia negatywnych konsekwencji dla skarżącej, w tym niezbadanie gruntu na którym ma być posadowiona nadbudowa budynku mieszkalnego, co może doprowadzić do katastrofy budowlanej. Jak wskazała, zagrożenie takie wynika z treści oceny technicznej inż. A. M. i oceny technicznej uzupełniającej (dołączonej do skargi); 3) art. 7, 8 oraz 9 K.p.a. przez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niekierowanie się interesem społecznym i przede wszystkim słusznym interesem obywatela, co może skutkować negatywnymi następstwami dla nieruchomości skarżącej. W tym zakresie skarżąca wskazała, że nadbudowywany budynek znajduje się na granicy z jej działką, w odległości 2,91m od jej budynku i od strony wejścia do tego budynku. Po dokonaniu odkrywki ustalono, że głębokość posadowienia fundamentu i ławy pod nadbudowywanym garażem jest za płytka, bowiem wynosi około 101 cm, a zgodnie z obowiązującą normą techniczną w strefie lokalizacji miasta B. - minimalna głębokość posadowienia wynosi 120 cm, o czym stanowi norma budowlana PN-81/B03020. Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z dołączonej do skargi "Oceny Technicznej Uzupełniającej" sporządzonej przez inż. A. M. na okoliczność niezgodności posadowienia obiektu z normą budowlaną. Wskazała, że organ powinien wziąć pod uwagę zgłaszane w postępowaniu administracyjnym zastrzeżenia autora Oceny. Zakwestionowała wyjaśnienia inwestora dotyczące możliwości wykonania robót z własnego terenu, a także zakres przewidzianych w projekcie wyburzeń i rozbiórek, rozwiązania w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Ponownie zwróciła uwagę na powstanie nawisu i dodatkowo przekroczenie o 16 cm przez ławę fundamentową granicy nieruchomości. W jej ocenie, organ nie ustosunkował się do zastrzeżeń z punktów 3a, 3b, 5b i 5d "Oceny Technicznej". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zwrócił jeszcze raz uwagę na znajdującą się w projekcie technicznym aktualną ekspertyzę techniczną obiektu, z której wynika dobry stan techniczny obiektu budowlanego i dopuszczalność nadbudowy. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a. podczas rozprawy sąd dopuścił dowód z załączonej do skargi "Oceny technicznej uzupełniającej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega uwzględnieniu z powodu braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, czego skarżąca dowiodła przedkładając wraz ze skargą "Ocenę Techniczną Uzupełniającą" oraz dokumentację fotograficzną. Podważyła tym samym wiarygodność ekspertyzy technicznej stanowiącej część projektu budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 – 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), dalej: P.p.s.a., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje sprawdzenia projektu budowlanego pod względem formalnym, w tym m.in. ocenia: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2) oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 3). Bezspornie projektowana inwestycja ma zostać zrealizowana po granicy działek inwestora i skarżącej, m.in. przez nadbudowanie ściany garażowej budynku inwestora znajdującej się właśnie po granicy tych działek. W trakcie postępowania administracyjnego skarżąca zgłaszała liczne zastrzeżenia, w tym dotyczące bezpieczeństwa projektowanej nadbudowy ze względu na konstrukcję ściany. Wyrażała obawy o swoje bezpieczeństwo. W kwestii bezpieczeństwa konstrukcji ściany położonej po granicy działek wypowiadał się organ odwoławczy wskazując na ekspertyzę techniczną w projekcie budowlanym i odpowiedzialność projektanta za rozwiązania konstrukcyjne, jeśli chodzi o ich wytrzymałość po zrealizowaniu nadbudowy. Istotnie, z ekspertyzy technicznej zawartej w projekcie wynika, iż dokonano odkrywki ław fundamentowych, których stan jest zadowalający i nie wymaga wzmocnienia, zaś projektowana nadbudowa nie spowoduje zagrożenia dla konstrukcji nośnej budynku istniejącego (s. 5 i 6 ekspertyzy). Jednocześnie w punkcie 6 "Opisu technicznego do projektu architektoniczno-budowlanego" wskazano, że warunki gruntowe są proste, obliczeń dokonano zgodnie z polskimi normami (fundamentowanie PN-81/B-03020), a głębokość przemarzania gruntu to 120 cm. Powyżej wskazane ustalenia ekspertyzy zostały jednak skutecznie zakwestionowane przez skarżącą i sprawa wymaga dodatkowych wyjaśnień. Z załączonego do skargi materiału dowodowego wynika, że obaw skarżącej o nośność konstrukcji ściany - na której ma być zrealizowana nadbudowa - nie można potraktować jako zupełnie nieuzasadnionych. Załączona do skargi dokumentacja fotograficzna, pomiary oraz opisy wprost wskazują i dowodzą płytszego o kilkanaście centymetrów posadowienia ław fundamentowych niż wymagane 120 cm (niż głębokość przemarzania gruntu). Z wypowiedzi autora "Oceny technicznej uzupełniającej" wynika nadto, że "stan fundamentowania odbiega od należytego wyglądu", "ściana jak i ława są struktury niejednolitej, a sama ława fundamentowa jest kształtu szarpanego – co oznacza, że masę zalewano do prowizorycznego zagłębienia. Pod ławą nie stwierdzono podłoża betonowego, czy też widocznego zagęszczenia gruntu" (k. 12). Autor "Oceny" wskazał także, że "przyjęte rozwiązania projektowe nie dają gwarancji zapewnienia należytego bezpieczeństwa dla życia i mienia ludzi". W tych okolicznościach powstała sytuacja, w której w sprawie sąd dysponował de facto dwiema wypowiedziami ekspertów (autora ekspertyzy technicznej zawartej w projekcie budowlanym oraz autora "Oceny technicznej uzupełniającej" przedłożonej przez skarżącą), których konkluzje wzajemnie się wykluczają. Przy tym podkreślić należy, że zarzuty skarżącej odnośnie nośności konstrukcji nie są gołosłowne i oparte na subiektywnym odczuciu, ale na wypowiedzi osoby posiadającej stosowne uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej oraz – co istotne - na dokonanych odkrywkach w terenie. Tym samym strona skarżąca dowiodła wprost stanu faktycznego innego niż przyjęty (założony) przez projektanta do ustaleń i obliczeń, co przy braku wypowiedzi projektanta w tej kwestii powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem uzyskania dodatkowych wyjaśnień. Zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że sąd administracyjny może dopuszczać dodatkowe dowody, ale wyłącznie z dokumentów już sporządzonych. Miało to miejsce w sprawie niniejszej przez dopuszczenie dowodu z "Oceny technicznej uzupełniającej" załączonej do skargi. Treść tego dokumentu podważała ustalenia projektu, wskazywała na inny stan faktyczny niż wskazany przez projektanta, a przeprowadzenie dowodu z tej Oceny nie prowadziło do przedłużenia postępowania. Natomiast sąd nie dysponuje wystarczającą wiedzą specjalistyczną uprawniającą do wskazania, który z dwóch dowodów opartych na takiej wiedzy, a wzajemnie się w konkluzjach wykluczających, jest dowodem wiarygodnym i mogącym być podstawą rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należy ocenić, że skarżąca dowiodła, iż sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona do rozstrzygnięcia, co stanowi o naruszeniu przepisów o postępowaniu wyjaśniającym, tj. art. 7, art. 77 § , art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Organ ma bowiem obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i przeprowadzenia wszystkich dowodów wyjaśnieniu temu służących. Okoliczność, że dowód w postaci m.in. odkrywki wykazującej zbyt płytkie posadowienie fundamentów nie był przedłożony przed wydaniem zaskarżonej decyzji pozostaje bez znaczenia dla konieczności uwzględnienia skargi w sprawie niniejszej. Z tego dowodu wynika bowiem konieczność uzyskania dodatkowych wyjaśnień oraz usunięcia wątpliwości odnośnie tak kluczowego znaczenia dla prawidłowości projektu budowlanego jak nośność i bezpieczeństwo konstrukcji. Przedłożony ze skargą dowód podważa również skutek dowodowy złożenia przez projektanta oświadczenia o zgodności projektu z przepisami prawa i normami technicznymi. Wskazać należy, że nośność konstrukcji jest elementem gwarantującym bezpieczeństwo użytkowników. Zgodnie z § 203 WT budynki i urządzenia z nimi związane powinny być projektowane i wykonywane w taki sposób, aby obciążenia mogące na nie działać w trakcie budowy i użytkowania nie prowadziły do: 1) zniszczenia całości lub części budynku; 2) przemieszczeń i odkształceń o niedopuszczalnej wielkości; 3) uszkodzenia części budynków, połączeń lub zainstalowanego wyposażenia w wyniku znacznych przemieszczeń elementów konstrukcji; 4) zniszczenia na skutek wypadku, w stopniu nieproporcjonalnym do jego przyczyny. Stosownie do ust. 4 tego przepisu, warunki bezpieczeństwa konstrukcji, o których mowa w ust. 1, uznaje się za spełnione, jeżeli konstrukcja ta odpowiada Polskim Normom dotyczącym projektowania i obliczania konstrukcji. Skoro zaś w sprawie niniejszej skarżąca wykazała, że norma dotycząca głębokości posadowienia fundamentu nie została zachowana, niezbędne są dodatkowe wyjaśnienia w tym zakresie, których zrealizowanie na etapie sądowym przekracza dopuszczalne granice prowadzenia postępowania dowodowego na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. Natomiast brak wyjaśnień w tym zakresie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w chwili obecnej nie sposób wiążąco ocenić, czy przedłożony projekt gwarantuje bezpieczeństwo czy też wymaga dodatkowych rozwiązań, a jeśli tak to jakich. Ustalenie tego zagadnienia nastąpi dopiero przy ponownym rozpoznaniu sprawy. W ocenie sądu powyżej opisane uchybienie jest okolicznością wystarczającą do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji pierwszoinstancyjnej, a jednocześnie jego istotność i zakres niezbędnych wyjaśnień uzasadniały eliminację z obrotu prawnego rozstrzygnięć organów obydwu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta będzie zatem zobowiązany skonfrontować wypowiedzi dwóch biegłych specjalistów: autora ekspertyzy technicznej i autora "Oceny technicznej uzupełniającej" celem uzyskania wyczerpujących wyjaśnień na temat rozwiązań projektowych dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, a następnie będzie zobowiązany dokonać wyboru rozwiązania projektowego najpełniej realizującego to bezpieczeństwo (uwzględniającego przede wszystkim zbyt płytkie faktyczne posadowienie ław fundamentowych, ale też inne kwestie jeśli związane są z bezpieczeństwem konstrukcji – np. widoczna na zdjęciach rysa w ścianie). Sąd przy tym nie przesądza końcowego rozwiązania tej spornej kwestii, natomiast wymagane jest jej wyjaśnienie w sposób wszechstronny i przekonujący, tak aby zatwierdzone ewentualnie rozwiązanie projektowe gwarantowało bezpieczeństwo jego użytkowników oraz osób przebywających w zasięgu oddziaływania obiektu i jego nadbudowanej części. Nie można zatem wykluczyć wprowadzenia dodatkowych elementów do projektu, jednakże powinno to jednoznacznie wynikać z wypowiedzi specjalistów. Organ zapewni również możliwość wypowiedzenia się stron przed wydaniem decyzji. Dokona także ponownej oceny ewentualnie uzupełnionego projektu budowlanego z punktu widzenia wszystkich przesłanek z art. 35 ust. 1 P.b., także tych które – z uwagi na przyczynę uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji pierwszoinstancyjnej – nie były przedmiotem oceny sądu. Swoje ustalenia i ocenę przedstawi organ w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 K.p.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na zasądzone koszty składają się wpis 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł.