II SA/Bk 438/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów 1. oddala skargę, 2. przyznaje ustanowionemu z urzędu adwokatowi I. Ł. wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych, które wypłaci Skarb Państwa - kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2000 r. Nr [...] nakazującą M. M. rozbiórkę drewnianego budynku gospodarczego o wymiarach 3,10x3,20 m wraz z przylegającym drewnianym budynkiem inwentarskim o wymiarach 4,80x3,60 m usytuowanych w G. przy ul. C. [...]. Organy obu instancji ustaliły, że sporne obiekty budowlane zostały wybudowane przez poprzednika prawnego M. M., pod rządem poprzednio obowiązującego prawa budowlanego. Usytuowanie tych obiektów zarówno względem siebie, jak też w stosunku do istniejących na działce budynków nie spełnia warunków technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz.U. Nr 17, poz. 62) – budynek gospodarczy przylega do wiaty na drewno, a odległość chlewka od budynku letniej kuchni wynosi 6,60 m, przy wymaganej minimalnej odległości 10 m. Z uwagi na okres budowy zastosowano przepisy ustawy – Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Z uwagi na brak możliwości doprowadzenia spornych budynków do zgodności z przepisami, nakazano rozbiórkę przedmiotowych obiektów budowlanych stwarzających w ocenie organów zagrożenie pożarowe. Po rozpoznaniu skargi M. M. na decyzję PWINB w B. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 5.11.2003 r. w sprawie SA/Bk 1065/02 uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wyniki sprawy (art. 6, 7, 77 § 1, 80, 86, 107 § 1 i 3 kpa). Sąd stwierdził, iż nie została w należyty sposób ustalona data samowolnego wzniesienia spornych obiektów budowlanych, co stanowi podstawową kwestię w rozpoznawanej sprawie z uwagi na skutek w postaci mogących mieć zastosowanie przepisów. Wskazano niewykorzystanie w sprawie wszystkich możliwości dowodowych w ustaleniu stanu faktycznego. W wykonaniu powołanego wyroku organ odwoławczy decyzją nr [...] z dnia [...].12.2003 r. uchylił decyzję PINB w B. z dnia [...].04.2000 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. ustalił, że budynek gospodarczy o wymiarach 4,80 x 3,60 m na działce nr [...] w G. został zbudowany w latach 1997 – 1998, wobec czego zastosował w stosunku do tego obiektu budowlanego przepisy "nowego" prawa budowlanego z dnia 7.07.1994 r. Postanowieniem z dnia [...].04.2004 r. nr [...] na podstawie art. 49 b ust. 2 ustawy z dnia 7.07.2003 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 207 z 2003 r., poz. 2016) zobowiązał M. M. do przedłożenia w terminie 30 dni następujących dokumentów: projektu zagospodarowania działki oraz zaświadczenia właściwego organu o zgodności obiektu z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Na to postanowienie zażalenie złożyła adresatka postanowienia. Organ II instancji postanowieniem z dnia [...].06.2004 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia, a skarga na postanowienie z dnia [...].06.2004 r. została rozpoznana przez WSA w Białymstoku w sprawie II SA/Bk 439/04. Odnośnie samowolnie wzniesionego budynku gospodarczego o wymiarach 3,10 x 3,20 m – to organ I instancji przyjął wersję inwestorki, ustalając okres budowy pod rządami "starego" prawa budowlanego i na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane i o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718) oraz art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r. – Prawo budowlane, decyzją z dnia [...].04.2004 r. nr [...] nakazał M. M. przedłożenie w terminie do dnia 30.09.2004 r. inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, wypisu z rejestru gruntów lub aktu notarialnego oraz oświadczenia osoby posiadającej stosowne kwalifikacje zawodowe o przydatności obiektu do użytkowania. Jak wskazał w uzasadnieniu decyzji – nałożono obowiązki celem doprowadzenia spornego obiektu budowlanego do uregulowanego stanu prawnego. Odwołanie od powyższej decyzji wywiodła M. M., zarzucając orzeczeniu administracyjnemu jego "wydanie bez jej obecności oraz bez obecności jej świadków". Domagała się wstrzymania wszelkich czynności w stosunku do jej budynków powołując się na stan zdrowia. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przeprowadził w dniu 5.07.2004 r. oględziny posesji odwołującej się, podczas których przesłuchał też zawnioskowanych przez nią świadków. Decyzją z dnia [...].05.2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podkreślił przyjęty przez ten organ okres dokonania samowolnego wzniesienia spornego budynku pod rządem "starego" prawa budowlanego między innymi na podstawie wyglądu obiektów budowlanych – sporny obiekt wykazywał widoczne efekty "zestarzenia się". Nadto stwierdził, że sporny obiekt budowlany nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Usytuowany jest w znacznych odległościach od działek sąsiednich (w odległości ok. 12,00 m od granicy z najbliższą działką), przez co nie wpływa na warunki użytkowe tych działek. Zgodnie z opinią rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń pożarowych z dnia 7.06.2002 r. "Zabudowa działki nr [...] przy ul. C. w G. spełnia warunki stawiane przepisami § 12 ust. 2 i 4 oraz § 282 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 15 poz. 140 z 1999 r.) i nie stwarza wzajemnego zagrożenia pożarowego dla obiektów położonych na tejże działce". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła M. M., przy czym podniosła głównie zarzuty do obiektu budowlanego o wymiarach 4.80 x 3,60 m oraz generalnie zły stan zdrowia powodujący niemożność wywiązania się z obowiązków nałożonych przez organy nadzoru budowlanego. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zalecenia zawarte w uzasadnieniu wyroku w sprawie SA/Bk 1065/02 z dnia 5.11.2003 r. zostały przez organy nadzoru budowlanego wykonane. O ile organ I instancji nie przesłuchał świadka A. D. i pozostałych wskazanych przez M. M., to uchybienie to zostało naprawione w postępowaniu odwoławczym. Organ II instancji zdołał przeprowadzić oględziny oraz przesłuchać świadków. Oględziny planowane w postępowaniu przed organem I instancji nie zostały przeprowadzone, bowiem skarżąca nie podejmowała korespondencji z poczty, a posesja była zamknięta. Trzeba zauważyć, że nawet w sytuacji, gdy zawnioskowani przez skarżącą świadkowie, przesłuchani podczas oględzin w dniu 5.05.br. faktycznie nie potwierdzili jej wersji co do daty budowy spornego budynku gospodarczego, nie orientując się najczęściej w dacie budowy – organ przyjął wersję korzystną dla skarżącej. Na podstawie stanu faktycznego i wyglądu ustalił, że sporny budynek o wymiarach 3,1 x 3,2 m został wybudowany pod rządami "starego" prawa budowlanego, chociaż nie przed 1971 rokiem, jak dowodziła skarżąca. Organ uzasadnił, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa, na jakich dowodach się oparł i ustalenia te nie budzą wątpliwości. Trzeba zauważyć, że dowody z dokumentów, w szczególności stan zagospodarowania działki z 1973 r. wykluczył twierdzenia M. M., iżby sporny budynek istniał w dacie zakupu posesji w G. przez rodziców aktem notarialnym w 1971 r. Skoro wybudowano sporny obiekt budowlany pod rządami "starego" prawa budowlanego – prawidłowo, z mocy podstaw prawnych wskazanych w decyzji – miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24.10.1974 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 38, poz. 229). W sytuacji uznania braku podstaw do nakazania rozbiórki z art. 37 cyt. ustawy - prawidłowo, aby doprowadzić do uregulowania stanu prawnego spornego obiektu budowlanego (legalizacji), na skarżącą zostały nałożone obowiązki określone w decyzji PINB w B. z dnia [...].04.2004 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją . Podkreślić należy, iż ich nałożenie służyć ma legalizacji wybudowanego przedmiotowego obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę wymaganego prawem, która to legalizacja leży w interesie skarżącej. Dlatego brak było podstaw do stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa, a wyłącznie stwierdzenie naruszenia prawa mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Z mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak we wstępie.