II SA/Bk 439/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. oddala skargę, 2. przyznaje ustanowionemu z urzędu adwokatowi T. M. wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych, które wypłaci Skarb Państwa - kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2000 r. Nr [...] nakazującą M. M. rozbiórkę drewnianego budynku gospodarczego o wymiarach 3,10 x 3,20 m wraz z przylegającym drewnianym budynkiem inwentarskim o wymiarach 4,80 x 3,60 m, usytuowanych w G. przy ul. C. [...]. Organy obu instancji ustaliły, że sporne obiekty budowlane zostały wybudowane przez poprzednika prawnego M. M., pod rządem poprzednio obowiązującego prawa budowlanego. Usytuowanie tych obiektów zarówno względem siebie, jak też w stosunku do istniejących na działce budynków, nie spełnia warunków technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 62) – budynek gospodarczy przylega do wiaty na drewno, a odległość chlewka od budynku letniej kuchni wynosi 6,60 m, przy wymaganej minimalnej odległości 10 m. Z uwagi na okres budowy zastosowano przepisy ustawy – Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Z uwagi na brak możliwości doprowadzenia spornych budynków do zgodności z przepisami, nakazano rozbiórkę przedmiotowych obiektów budowlanych, stwarzających w ocenie organów zagrożenie pożarowe. Po rozpoznaniu skargi M. M. na decyzję PWINB w B. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 5.11.2003 r. w sprawie SA/Bk 1065/02 uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 6, 7, 77 § 1, 80, 86, 107 § 1 i 3 kpa). Sąd stwierdził, iż nie została w należyty sposób ustalona data samowolnego wzniesienia spornych obiektów budowlanych, co stanowi podstawową kwestię w rozpoznawanej sprawie z uwagi na skutek w postaci mogących mieć zastosowanie przepisów. Wskazano niewykorzystanie w sprawie wszystkich możliwości dowodowych w ustaleniu stanu faktycznego. W wykonaniu powołanego wyroku organ odwoławczy decyzją nr [...] z dnia [...].12.2003 r. uchylił decyzję PINB w B. z dnia [...].04.2000 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. ustalił, że budynek gospodarczy o wymiarach 4,80 x 3,60 m na działce nr [...] w G. został zbudowany w latach 1997 – 1998, wobec czego zastosował w stosunku do tego obiektu budowlanego przepisy "nowego" prawa budowlanego z dnia 7.07.1994 r. Postanowieniem z dnia [...].04.2004 r. nr [...] na podstawie art. 49 b ust. 2 ustawy z dnia 7.07.2003 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 207 z 2003 r., poz. 2016) zobowiązał M. M. do przedłożenia w terminie 30 dni następujących dokumentów: projektu zagospodarowania działki oraz zaświadczenia właściwego organu o zgodności obiektu z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Na postanowienie to zażalenie złożyła M. M. żądając odstąpienia od nałożenia obowiązku przedłożenia zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...].06.2004 r. nr [...] z powołaniem się na art. 134 w zw. z art. 144 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wskazał, że na postanowienie w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia dokumentów na podstawie art. 49 b ust. 2 ustawy – Prawo budowlane z dnia 7.07.1994 r. zażalenie nie przysługuje, o czym strony zostały pouczone przez organ I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie M. M. nie zgodziła się z jego treścią. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 kpa stronie na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W sprawach z zakresu prawa budowlanego (a taki był przedmiot postępowania w sprawie niniejszej) organy nadzoru budowlanego działały na podstawie regulacji ustawy – Prawo budowlane z dnia 7.07.1994r. (tekst jednolity: Dz. U. nr 207 z 2003r. poz. 216 ze zm.). Ustawa ta oprócz przepisów prawa materialnego zawiera także regulacje procesowe. Między innymi wskazuje na formy orzecznicze podejmowanych rozstrzygnięć oraz na służące lub nieprzewidziane środki zaskarżenia od tych form. Są to regulacje szczegółowe w stosunku do przepisów kpa. W sprawie niniejszej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał w dniu [...].04.2004r. postanowienie na podstawie art. 49 b ust. 2 cyt. ustawy. Ustawodawca dla tego rodzaju postanowienia nie przewidział zażalenia, co wprost wynika z treści przepisu. Zażalenie przewidział dopiero na postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej z art. 49 b ust. 4, które może stanowić konsekwencję postanowienia wydanego z mocy art. 49 b ust. 2. Zatem skoro ustawa nie przewiduje zażalenia od postanowienia takiego, jakie zostało wydane w sprawie niniejszej (z dnia [...].04.2004r.) – to prawidłowo organ II instancji działając w ramach art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez M. M. Postanowienie PWINB w B. z dnia [...].06.2004r. pozostaje w zgodności z prawem. Zatem brak było podstaw prawnych do uwzględnienia skargi. Dodatkowo można jedynie wskazać, że strona może poddać kontroli postanowienie wydane w toku postępowania, a niepodlegające zaskarżeniu – przy odwołaniu od późniejszych rozstrzygnięć organu w danej sprawie. Także sąd administracyjny z mocy art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) przy sądowej kontroli rozstrzygnięć administracyjnych podlegających jego kontroli stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego załatwienia. Skoro zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa, to skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powołanej powyżej.