II SA/Bk 440/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi H. P. i M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lipca 2010 r. skarżący – H. P. i M. P. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone H. P. w dniu 22 lipca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem – k. 44). Natomiast wezwanie to nie zostało odebrane w terminie przez M. P. i po powtórnym awizowaniu zostało złożone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 2 sierpnia 2010 r. (k. 53). Wobec powyższego termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął skarżącym: H. P. w dniu 29 lipca 2010 r., M. P. w dniu 9 sierpnia 2010 r. Do chwili obecnej skarżący nie wykonali nałożonego na nich obowiązku. Natomiast w piśmie z dnia 26 lipca 2010 r. uzupełnionym w dniu 3 sierpnia 2010 r. (data nadania) skarżący oświadczyli, iż cofają skargę w przedmiotowej sprawie (k. 46 i 51). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do przepisu art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Jednakże dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np. nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (vide: post. NSA z dnia 10.06.1987 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, albowiem w zakreślonym terminie nie został uiszczony należny wpis sądowy od skargi. Uwzględniając stanowisko wyżej zaprezentowane zachodziły zatem podstawy do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.