II SA/Bk 441/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie otworów okiennych w budynku oddala skargę. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB w B.) decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. (dalej: PINB w B.) z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie otworów okiennych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce o nr ewid. [...] przy ul. [...] w B. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Na skutek pisemnej interwencji M. S. (powoływanego dalej jako: "Skarżący") PINB Powiatu Grodzkiego w B. wszczął w dniu [...] grudnia 2018r. postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na nieruchomości nr ew. gr. [...] przy ul. [...] w B. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2019r. organ I instancji ustalił, że w usytuowanej po granicy działki ścianie szczytowej kontrolowanego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ew. gr. [...] znajdują się dwa okna oraz otwór wypełniony szkłem zbrojonym w ramie stalowej. W trakcie tychże czynności organ uzyskał decyzję Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] kwietnia 1966r. nr [...], zezwalająca m.in. na wykonanie w ścianie szczytowej okna ze szkła zbrojonego w ramie stalowej, nieotwieranego oraz decyzję Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] maja 1953r. nr [...] wyrażająca zgodę na wykonanie otworu okiennego w ścianie szczytowej. W toku postępowania ustalono również, że aktualnie sprawdzana ściana szczytowa z otworami okiennymi była już przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB Powiatu Grodzkiego w B., zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...]. Organ nadzoru budowlanego zalecił wówczas usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości co do stanu technicznego kontrolowanego budynku, które - jak stwierdził PINB - zostały wyeliminowane. Organ zwrócił dodatkowo uwagę, że w poprzednio prowadzonym postępowaniu nie została zakwestionowana legalność istniejących okien. Powołując się powyższe okoliczności PINB Powiatu Grodzkiego w B. decyzją z dnia [...] marca 2019r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na nieruchomości nr ew. gr. [...] przy ul. [...] w B. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Skarżący podkreślając, że co prawda organ I instancji oparł swoje rozstrzygniecie na decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] maja 1953 r. nr ... oraz decyzji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] kwietnia 1966r. nr [...], tym niemniej jego zdaniem obie decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa. Skarżący zwrócił dodatkowo uwagę, że wskazane decyzje wyrażają zgodę na wykonanie jedynie dwóch okien, natomiast trzeci otwór okienny na ścianie szczytowej kontrolowanego budynku został w sposób rażący pominięty przez PINB. Końcowo autor odwołania potwierdził istnienie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] czerwca 2002 r. [...], ale nie zgodził się z organem I instancji, że stwierdzone w tej decyzji nieprawidłowości co do stanu technicznego kontrolowanego obiektu zostały wyeliminowane. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z [...] kwietnia 2019r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. Podzielając ustalenia dokonane przez organ I instancji zgodził się z zawartą w zaskarżonej decyzji argumentacją, iż wszystkie okna w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego przy ul. [...] w B. istnieją legalnie. Zdaniem PWINB potwierdzeniem powyższego są istniejące w obiegu prawnym decyzje: z dnia [...] kwietnia 1966 r. nr [...] zezwalająca na wykonanie w ścianie szczytowej okna ze szła zbrojonego w ramie stalowej, nieotwieranego oraz z dnia [...] maja 1953 r. nr [...] wyrażająca zgodę na wykonanie otworu okiennego w ścianie szczytowej. PWINB podkreślił dodatkowo, że ściana szczytowa z otworami okiennymi była już przedmiotem postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2002r., która to decyzja nie nakazywała zamurowania przedmiotowych okien. Powyższe, zdaniem organu II instancji oznacza, że w tym zakresie sprawa ma charakter powagi rzeczy osądzonej, a obecnie prowadzone postępowanie jest drugim w tej samej sprawie. Odnosząc się natomiast do argumentacji odwołania PWINB stwierdził, że dopóki decyzja administracyjna pozostaje w obrocie prawnym, to rodzi skutki prawne i organy administracji publicznej związane są jej treścią. Tym samym organ nadzoru budowlanego nie miał możliwości zignorowania wydanych w sprawie wcześniej decyzji tylko z tego powodu, jak wywiódł Skarżący, że naruszają one ówcześnie obowiązujące przepisy. Organ II instancji nie podzielił też zawartego w odwołaniu stwierdzenia, że decyzje Prezydiów Rad Narodowych zezwalały na wykonanie jedynie dwóch okien, natomiast istnieją trzy. Wyjaśnił, że decyzja Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] kwietnia 1966r. dotyczyła jednego nieotwieranego okna, ale z treści decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] maja 1953r. nr [...] wynika jednoznacznie, że zezwala ona na wykonanie jednego okna w ścianie szczytowej na poddaszu (nazywanym facjatą), pod warunkiem wykonania drugiego okna w tej samej ścianie na parterze, analogicznie jak z przeciwnej strony budynku. Zatem, na podstawie tejże decyzji należało wykonać dwa okna. Konkludując PWINB uznał, że skoro kontrolowany budynek jest zgodny z prawem, to postępowanie legalizacyjne jest bezprzedmiotowe i na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. podlega umorzeniu. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł Skarżący, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób dowolny, bez wnikliwego przeanalizowania zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyrażające się w: (-) nie wyjaśnieniu w stosunku do okien otwieranych w ścianie szczytowej budynku przy ul. [...] wątpliwości nie tylko co do wiarygodności decyzji z dnia [...] maja 1953 r. nr [...] Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B., a przede wszystkim co organy obu instancji całkowicie zlekceważyły, nie ustaleniu, a nawet nie podjęciu próby ustalenia. czy wykonany został obowiązek złożenia projektu wykonawczego tych otworów, który wymagany był zgodnie z art. 333 punkt b przepisów ustawy Prawo budowlane z 1928 r. i który został przywołany w treści tego dokumentu. Ustalenie powyższe jest istotne z punktu widzenia oceny legalności powstania tych otworów okiennych, (-) pominięciu zbadania istotnych okoliczności wynikających z przywołanej decyzji z dnia [...] kwietnia 1966 r. nr [...], zezwalającej na wykonanie w ścianie szczytowej okna ze szła zbrojonego w ramie stalowej, podczas gdy dla oceny legalności wykonanych na jej podstawie robót budowlanych konieczne jest ustalenie, czy przedstawiono w wyznaczonym terminie deklarację osoby uprawnionej, która zobowiązała się do nadzorowania robót oraz czy roboty zostały zakończone w terminie do [...] lipca 1966 r., (-) nieprawidłowej ocenie, iż decyzja z dnia [...] czerwca 2002 r. znak [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. nakazująca wykonanie określonych w niej czynności na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. świadczy o legalności wykonanych w tej ścianie otworów okiennych, podczas gdy jej przedmiotem była ocena robót remontowych wykonanych przez właścicieli budynku przy ul. [...] w 2001 r.; 2) art. 105 § 1 k.p.a. polegające na umorzeniu postępowania, w sytuacji gdy wszystkie istotne dla sprawy okoliczności nie zostały w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wyjaśnione, a zatem podjęcie decyzji na podstawie ww. przepisu uznać należy za co najmniej przedwczesne; 3) art. 8, 11 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak rzetelnego uzasadnienia wszystkich okoliczności prawnych i faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy, które mogłyby świadczyć o legalności wykonanych otworów okiennych, szczególnie nie odniesienie się w żaden sposób do podnoszonych w odwołaniu okoliczności wskazujących, iż samo posiadanie przedstawionych przez właściciela budynku dokumentów nie jest wystarczające do stwierdzenia, iż otwory okienne w ścianie budynku po granicy odpowiadają prawu, co stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy; 4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegającego na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji wyrażające się niedostrzeżeniem wadliwości działań organu I instancji, będącym skutkiem braku ponownego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie, który to obowiązek wynika z ustanowionej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności, zgodnie z którą każda sprawa administracyjna winna podlegać dwukrotnemu merytorycznemu rozstrzygnięciu, przez dwa różne organy administracji publicznej. Organ odwoławczy nie odniósł się w ogóle do zarzutów zawartych w odwołaniu, uzasadniając zaskarżoną decyzję w analogiczny sposób do uzasadnienia decyzji organu I instancji. Skarżący w oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r. i poprzedzającej jej wydanie decyzji z dnia [...] marca 2019r. Jednocześnie na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawnioskował o dopuszczenie dowodu z dokumentu tj. kopii wyroku z dnia [...] maja 1934 r. sygnatura [...] Sądu Okręgowego w B., wskazującego jego zdaniem, że budynek przy ul. [...] w B. może być samowolą budowlaną. PWINB w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju kwalifikowane wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli Sądu poddana została decyzja PWINB w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r., która utrzymała w mocy decyzję PINB PG w B. z dnia [...] marca 2019r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie otworów okiennych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce o nr ewid. [...] przy ul. [...] w B. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy, bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy nie istnieje sprawa administracyjna podlegająca rozpoznaniu w tym postępowaniu. Bezprzedmiotowym może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. Na gruncie z kolei aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) postępowanie, co do zasady, staje się bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie nie znajdują podstaw do wydania nakazów lub zakazów (tak m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 23 stycznia 2019r., sygn. akt II SA/Łd 945/18 i WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 823/14, Lex nr 1665542). Konfrontując opisaną powyżej regulację z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postepowania należy zgodzić ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji, iż w zaistniałym stanie faktycznym sprawy brak było podstaw prawnych do działania organów nadzoru budowlanego, co uzasadniało jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Jak słusznie bowiem przyjęły orzekające w sprawie organy, wszczęte na skutek interwencji Skarżącego postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, albowiem kontrolowane otwory okienne na ścianie szczytowej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości nr ew. gr. [...] przy ul. [...] w B., usytuowanej po granicy z działką Skarżącego, zostały wybudowane na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę i zgodnie z tymi decyzjami. Dwa z trzech kontrolowanych okien, co bezspornie ustaliły organy nadzoru budowlanego i czego nie zakwestionował skutecznie sam Skarżący, zostały wybudowane na podstawie decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] maja 1953 r. nr [...] wyrażającej zgodę na: (...) wykonanie otworu okiennego w ścianie szczytowej na facjacie budynku przy ul. [...] w B. pod warunkiem, że na parterze w ścianie bocznej tegoż budynku ze strony ściany szczytowej facjaty będzie wykonane drugie okno, analogicznie z istniejącymi otworami okiennymi w ścianie bocznej parteru i szczytowej facjaty z przeciwnej strony budynku (...). W powyższej decyzji organ powołał się na pismo okólne nr 2 Ministerstwa Budownictwa z dnia 13 grudnia 1950r. (Dz.U.M.B. z Nr 16 z dnia 28 grudnia 1950r.) wyjaśniające stosowanie tymczasowych, ulgowych przepisów budowlanych w miastach, które zezwalały na umieszczenie w ścianie granicznej okien wychodzących na sąsiednią nieruchomość pod warunkiem, że ściana ta będzie wykończona analogicznie jak pozostałe ściany zewnętrzne budynku. Analiza treści opisanej decyzji nie pozostawia zatem wątpliwości, iż inwestor był uprawniony do wykonania na jej podstawie nie tylko jednego okna, jak twierdzi Skarżący, ale dwóch okien, które jak potwierdza dokumentacja fotograficzna zostały wstawione. W ocenie Sądu nie ma też żadnych podstaw do zakwestionowania legalności trzeciego z kontrolowanych otworów okiennych, znajdujących się w ścianie szczytowej budynku przy ul. [...]. Jak trafnie bowiem ustaliły organy nadzoru budowlanego załączona do akt postępowania decyzja Prezydium Miejskiej Rady Narodowej z dnia [...] kwietnia 1966 r. nr [...] zezwoliła inwestorowi na: (..) wykonanie w ścianie szczytowej okna ze szła zbrojonego w ramach stalowych, nieotwieranego (...). Takie też okno zostało w kontrolowanym budynku wykonane, co wynika z protokołu oględzin organu I instancji z dnia [...] stycznia 2019r. oraz załączonej do niego dokumentacji fotograficznej. Skarżący zarzucił wprawdzie organom, że nie ustaliły, czy roboty związane z wykonaniem tego okna zostały zakończone do [...] lipca 1966r., tym niemniej powyższy zarzut pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, skoro na rozprawie w dniu 18 lipca 2019r. Skarżący sam przyznał, że przedmiotowe okno istniej od 1966 roku. Inną kwestią jest, że autor skargi trafnie zasygnalizował, iż w aktach postępowania administracyjnego znajdują się wyłącznie kserokopie ww. decyzji, tym niemniej, w związku z tym, iż uczestniczka postępowania B. S. na rozprawie w dniu 18 lipca 2019r. przedłożyła oryginały obu decyzji, nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że załączone do akt kopie odzwierciedlają oryginalną treść tychże dokumentów. W konsekwencji za prawidłowe należy też uznać ustalenia organów nadzoru budowlanego dokonane na podstawie tychże dokumentów co do legalności kontrolowanych otworów okiennych. Odnosząc się zaś do zarzutów Skarżącego przypisującym decyzjom z [...] maja 1953 r. oraz [...] kwietnia 1966r. rażące naruszenie obowiązujących wówczas przepisów prawa, Sąd pragnie przypomnieć, że obie decyzje są ostateczne, a w konsekwencji wiążące i dopóki nie zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego, organy nadzoru budowlanego – jak trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji - nie mają podstaw do ich oceny, a tym bardziej kwestionowania zawartych w nich rozstrzygnięć. Na ważność tychże decyzji, a w konsekwencji legalność zaskarżonych rozstrzygnięć nie ma też żadnego wpływu dołączony do skargi wyrok Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt [...]. Orzeczenie to, co istotne, zostało bowiem wydane w dniu [...] maja 1934r., a więc niemalże 20 lat przed pierwszą decyzją zezwalającą na wykonanie dwóch okien w ścianie szczytowej budynku przy ul. [...] i ponad 30 lat przed decyzją o pozwoleniu na wykonanie trzeciego okna ze szła zbrojonego w ramach stalowych. Dokonując zestawienia powyższych dat nie ulega wątpliwości, że dołączony przez Skarżącego wyrok nie może stanowić podstawy do kwestionowania wydanych później decyzji administracyjnych zezwalających na wykonanie kontrolowanych okien. Warunkiem natomiast dopuszczalności prowadzenia postępowania legalizacyjnego i wydania w jego ramach zakazów lub nakazów, jest uprzednie stwierdzenie dopuszczenia się przez inwestora samowoli budowlanej. Przedmiotem takiego postępowania może być zatem wyłącznie obiekt budowlany zrealizowany z naruszeniem prawa. A contrario, inwestycja zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być przedmiotem nakazów wydawanych przez organy nadzoru budowlanego (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt: II SA/Op 219/08; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Bk 328/07, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jeżeli zatem obiekt został wzniesiony legalnie i zgodnie z posiadanym pozwoleniem na budowę, to do czasu usunięcia tego ostatniego z obrotu prawnego, organy nadzoru budowlanego nie mają jakichkolwiek podstaw by podejmować działania w związku z jego budową. Zasadne jest w takich okolicznościach umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. (tak WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 12 grudnia 2018r. sygn. akt I SA/Gl 842/18, CBOSA). Podzielając w pełni powyższe poglądy jako słuszne należy ocenić rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego procedujących w przedmiotowej sprawie, że skoro kontrolowane otwory okienne w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce o nr ewid. [...] przy ul. [...] w B., zostały wykonane w oparciu o ostateczne decyzje o pozwoleniu na budowę (które co istotne nadal istnieją w obrocie prawnym) i zgodnie z tymi decyzjami, to nie można stwierdzić, że jest to samowola budowlana. Na prawidłowość wydanego w tym zakresie rozstrzygnięcia nie ma też wpływu częściowo błędne uzasadnienie, jakie pojawiło się w zaskarżonej decyzji. Orzekające w sprawie organy pochopnie bowiem przyjęły, że o legalności kontrolowanych otworów okiennych świadczy również decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] nakazująca B. i L. S. usunięcie istniejących nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. [...] w B. Tymczasem przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, który to przepis został zamieszczony w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane - "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przewiduje on konsekwencję prawną w postaci zaadresowanego do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, będącą rezultatem określonych zaniedbań po stronie tego podmiotu w zakresie wymogów odnoszących się do odpowiedniego utrzymania obiektów budowlanych. Uwzględniając zakres opisanej regulacji trudno uznać, ażeby rozstrzygnięcie w zawarte w decyzji z [...] czerwca 2002r. miało charakter powagi rzeczy osądzonej w stosunku do aktualnie prowadzonego postępowania, który dotyczy legalności wybudowanych otworów okiennych. Powyższa błędna argumentacja PWINB, nie ma jednak w ocenie Sądu, wpływu na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia z uwagi na przytoczone na wstępie rozważań - argumenty. Zdaniem Sądu niezasadne są też wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Przede wszystkim nietrafny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. Wskazane przepisy nakazują organom wyjaśnienie istotnych kwestii po wyczerpującym zebraniu, rozpatrzeniu i ocenie całego materiału dowodowego oraz kierowanie się przy tym zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, a ponadto elementy powyższe mają znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Obowiązkiem każdego organu administracji jest bowiem wyczerpujące wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, w szczególności uzasadnienie winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Nieustalenie przez organy w ramach toczącego się postępowania lub pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, może stanowić przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, organy nie dopuściły się takiego naruszenia, albowiem zebrały i przeanalizowały cały dostępny materiał dowodowy. Niezasadny jest również zarzut art. 105 § 1 k.p.a. ze względu na bezpodstawne zdaniem Skarżącego umorzenie prowadzonego postępowania. W tym zakresie należy podzielić stanowisko organów nadzoru budowlanego, że skoro kontrolowane otwory okienne zostały zrealizowane na podstawie i w granicach obowiązujących decyzji udzielających pozwolenia na ich wybudowanie, to nie było podstaw do wydania decyzji merytorycznej i należało wydać decyzję umarzającą postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.