II SA/Bk 446/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do rozpatrzenia właściwemu organowi wniosków o wznowienie postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Stowarzyszenie F. Z. w B. złożyło do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] wydane w przedmiocie przekazania do rozpatrzenia Prezydentowi B. wniosku skarżącego o wznowienie postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięć polegających na budowie centrów handlowych i hipermarketów w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z akt sprawy nie wynika, aby taki wniosek był złożony. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność. W tym przypadku jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.