II SA/Bk 451/21

Sygn. akt II SA/Bk 451/21 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi L. G. na działanie Komendanta Powiatowego Policji w B. w przedmiocie działania organu w sprawie działki p o s t a n a w i a odrzucić skargę W piśmie procesowym z 24 maja 2021 r. skierowanym do WSA w Białymstoku, L. G. sformułował zarzuty pod adresem Komendanta Powiatowego Policji w B., w zakresie działań podejmowanych w stosunku do działki położonej przy ul. W. w B. Pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga na działanie Komendanta Powiatowego Policji w B. W odpowiedzi na tę skargę organ wyjaśnił, że zarzuty w niej sformułowane były przedmiotem wyjaśnień w ramach prowadzonych postępowań skargowych. Organ przeprowadził trzy postępowania skargowe. Pierwsze zainicjowane wnioskami z [...] listopada 2020 r. i [...] listopada 2020 r., w których zarzucono że w dniu 2 listopada 2020 r. policjant nie wpuścił skarżącego na przedmiotową działkę oraz, że mieszkanie zostało okradzione za pomocą Policji. Organ podniósł, że zarzuty nie zostały potwierdzone a odpowiedź została przesłana skarżącemu. Odpowiedzi tej skarżący, pomimo dwukrotnego awizowania, nie odebrał (postępowanie nr [...]). Kolejne postepowanie skargowe zainicjowane zostało wnioskiem z [...] listopada 2020 r. w którym skarżący zarzucił, że w czasie interwencji w dniu 2 listopada 2020 r. policjanci zniszczyli granicę na działce nie wydając żadnego protokołu, wyrzucili go z działki oraz zniszczyli dokumenty dotyczące zamordowania jego matki. Zarzuty nie zostały potwierdzone a odpowiedź również i tym razem nie została odebrana przez skarżącego (postępowanie nr [...]). Ostatnie postępowanie skargowe przeprowadzone zostało na skutek wniosku skarżącego z [...] stycznia 2021 r. w którym wniósł on o wydanie protokołu z 2 listopada 2020 r. o nielegalnej sprzedaży przedmiotowej działki przez Policję, kiedy to został z niej wygnany i wywieziony na taczce oraz o zniszczeniu granic tej działki. Zarzuty i tym razem nie zostały potwierdzone i odpowiedź nie została przez skarżącego odebrana (postępowanie nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie zaś do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest niewłaściwe, zdaniem skarżącego, działanie Komendanta Powiatowego Policji w B., w stosunku do działki położonej przy ul. W. w B. Zdaniem sądu, inicjująca przedmiotowe postępowanie skarga ma charakter skargi składanej w trybie art. 227-240 K.p.a. Taki charakter sprawy wynika nie tylko z treści pism i skarg samego skarżącego, ale i pism wystosowanych do skarżącego przez organ (z [...] grudnia 2020 r., [...] grudnia 2020 r. i [...] lutego 2021 r.), które wprost przywołują przepis art. 238 § 1 K.p.a. Uprawnienie do składania petycji, skarg i wniosków jest prawem konstytucyjnym, przewidzianym w art. 63 Konstytucji RP, które przysługuje każdemu, zarówno w interesie własnym, innej osoby, jak i w interesie społecznym (art. 221 § 3 K.p.a.). Właśnie z takiego prawa do składania skargi w trybie unormowanym przepisami działu VIII k.p.a. skarżący skorzystał w analizowanym przypadku, występując do Komendanta Powiatowego Policji w B., jako organu właściwego do załatwienia jego skarg. Jak wynika z powyższych regulacji sąd administracyjny nie jest właściwy ani do rozpatrzenia takiej skargi, ani też przeprowadzenia kontroli postępowania skargowego prowadzonego przez organ, ponieważ nie nadzoruje działalności organów administracji państwowej, a do jego kompetencji należy jedynie kontrola legalności zaskarżonych czynności, aktów i decyzji administracyjnych oraz bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których owe czynności, akty i decyzje są wydawane. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym, zamieszczone w dziale VIII K.p.a., nie mają zatem zastosowania do postępowania sądowo-administracyjnego. Innymi słowy, skarga składana w trybie art. 227 K.p.a. nie może skutecznie uruchomić merytorycznej kontroli sądowo-administracyjnej. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji – mieszczące się w katalogu art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a., a takie akty, jak wynika z dokumentacji dołączonej do sprawy nie zostały w sprawie wydane. W sprawach dotyczących postępowania skargowego, uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego (vide: postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., III SA/Wa 948/06, postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., OSK 1110/04, postanowienie WSA we Wrocławiu z 20 września 2016 r., IV SA/Wr 394/16, pub. CBOSA). Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje bowiem możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 K.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.). W konsekwencji należało uznać, że złożona w przedmiotowej sprawie skarga na działanie Komendanta Powiatowego Policji w B. nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sama zaś okoliczność, że skarżący nie jest zadowolony ze sposobu rozpatrzenia jego wniosków, nie ma wpływu na taką ocenę. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.