II SA/Bk 453/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. D. Ch. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pod względem ekonomiczno – finansowym prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, a nie z matką jak wskazuje organ. Obecnie skarżący nie uzyskuje żadnego dochody, bowiem toczą się postępowania w przedmiocie różnego rodzaju zasiłków z pomocy społecznej. Faktycznie skarżący miesięcznie wydaje tyle ile udaje mu się wyżebrać od obcych ludzi. Stałe wydatki miesięczne przekraczają uzyskiwane dochody. Majątek skarżącego stanowi udział w [...] części nieruchomości (nieużytki) o powierzchni [...] m2. Skarżący jest osobą schorowaną, cierpi na schizofrenię paranoidalną. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 6-10). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy zasiłku stałego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący D. Ch. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez D. Ch. podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku D. Ch. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego – kosztów ustanowienie radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż obecnie pozostaje bez dochodu (brak przyznanych zasiłków z pomocy społecznej) i utrzymuje się ze środków pozyskanych od ludzi. Skarżący jest osobą schorowaną i cierpi na schizofrenię. Wysokość uzyskiwanego dochodu nie zawsze wystarcza mu na pokrycie podstawowych wydatków. Majątek skarżącego stanowi udział w [...] części nieruchomości (nieużytki) o powierzchni [...] m2. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż D. Ch. nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienie radcy prawnego w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.-