II SA/Bk 456/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. W dniu [...] sierpnia 2014r. A. W. wywiódł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2013r. odmawiającą przyznania mu świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 75413 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. W dniu 5 maja 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) skarżący skierował do tut. Sądu pismo, w którym oświadczył, że cofał swoją skargę oraz wnosi o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe w sprawie.