II SA/Bk 456/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę Wojewoda P. decyzją z dnia [...].12.2016 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...].11.2015 r. o wymeldowaniu W. W. z pobytu stałego w B. przy ul. [...]. Stan faktyczny przedstawiał się następująco: W dniu [...].05.2015 r. H. W. złożyła w Referacie Ewidencji Ludności Urzędu Miejskiego w B. wniosek o wymeldowanie byłego męża – W. W. z pobytu stałego w lokalu położonym w B. przy ul. [...]. Wniosek swój uzasadniła m.in. tym, iż były mąż przebywa obecnie w Zakładzie Karnym, ale przed aresztowaniem już nie mieszkał w ww. lokalu. Z lokalu zabrał potrzebne mu rzeczy, a pozostawił rzeczy zbędne, które wyniosła do piwnicy. W toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że związek małżeński H. W. z W. W. został rozwiązany z wyłącznej winy W. W. prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. Wydział I Cywilny z dnia [...].10.2005r. sygn. akt [...]. Wówczas Sąd oddalił wniosek o eksmisję W. W. W wyniku podziału majątku wspólnego stron postępowania, m.in. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ul. [...] zostało przyznane H. W. ze spłatą na rzecz W. W. płatną w trzech ratach. Jednocześnie nakazano W. W. opróżnienie i wydanie ww. lokalu H. W. (postanowienie Sądu Rejonowego w B. II Wydział Cywilny z dnia [...].02.2014r. sygn. akt [...] oraz postanowienie Sądu Okręgowego w B. II Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia [...].01.2015 r. sygn. akt [...]). Ponadto odrębnym, wykonalnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. II Wydział Cywilny z dnia [...] stycznia 2014r. sygn. akt [...], W. W. został zobowiązany do opuszczenia lokalu położonego w B. przy ul. [...]. H. W. w toku postępowania w niniejszej sprawie wyjaśniła m.in. iż były mąż nie mieszka pod adresem zameldowania od około 2 lat. W 2012 r. odbywał karę pozbawienia wolności, otrzymał dozór elektroniczny i wówczas mieszkał u swojej przyjaciółki na osiedlu B. Ze swoją przyjaciółką przyjeżdżał do przedmiotowego lokalu i zabierał swoje rzeczy z pokoju, który wcześniej zajmował. Pozostawił tylko jakieś niepotrzebne rzeczy. Ponadto ustalono, że W. W. był osadzany w jednostkach penitencjarnych celem odbycia kary pozbawienia wolności. W zakładach karnych i aresztach przebywał w okresach [...].09.2006 r.- [...].04.2009 r., [...].02.2012 r.- [...].12.2012 r. i obecnie przebywa od dnia [...].02.2014 r., a koniec kary przypada w dniu [...].08.2017 r. Podczas poprzedniego pobytu w jednostce w dniu [...].12.2012 r. został zwolniony na przerwę w karze i ubiegał się o odbycie pozostałej części kary w systemie dozoru elektronicznego, wskazując miejsce pobytu B., ul. [...]. Również z wyjaśnień wymienionego wynika, że od dnia[...].12.2012 r. do [...].04.2013 r. mieszkał pod tym adresem, a po zakończeniu dozoru był u rodziców w miejscowości M. Mając na względzie ustalony stan faktyczny sprawy, wynikający z wyjaśnień W. W., H. W. oraz z zeznań świadków: K. O. i I. S., Prezydent Miasta B. wydał decyzję z dnia [...].11.2015 r. o wymeldowaniu W. W. z pobytu stałego w B. przy ul. [...] Organ wywiódł, że W. W. spełnił przesłankę opuszczenia miejsca pobytu stałego, w rozumieniu przepisu art. 35 ustawy z dnia 24.09.2010 r. o ewidencji ludności (tj. Dz. U. z 2015, poz. 388). W odwołaniu od decyzji organu I instancji, W. W. podniósł m.in., że komentarz do zeznań byłej żony i świadków zawarty jest w aktach sprawy [...] Sądu Rejonowego w B. Nadmienił, że nie opuścił dobrowolnie miejsca zameldowania - przyjeżdżał wedle swego uznania i w miarę potrzeb życiowych. Wskazał, że była żona nie spłaciła go i prawdopodobnie popadnie w długi. Przypuszcza, że to on przejmie przedmiotowy lokal mimo postanowienia sądowego zobowiązującego go do opuszczenia tego lokalu. Wojewoda P., decyzją z dnia [...].12.2015 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...].11.2015 r. o wymeldowaniu. W pierwszej kolejności organ odwoławczy podniósł, że sprawa o wymeldowanie W. W. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w B. była już wcześniej przedmiotem postępowania. Wówczas została zakończona odmownie (decyzja Prezydenta Miasta B.z dnia [...].03.2010 r. Nr [...].) z uwagi na to, że przed ostatecznym i prawomocnym rozstrzygnięciem W. W. wprowadził się do ww. lokalu, zwiózł swoje rzeczy i zajął jeden pokój. Kolejny, obecny wniosek H. W. o wymeldowanie byłego męża wymaga jednak rozpatrzenia w oparciu o obowiązujące obecnie przepisy prawne i obecnie istniejący stan faktyczny niniejszej sprawy. Wojewoda P. podzielił w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. Stwierdził, że została spełniona przesłanka warunkująca wymeldowanie z art. 35 ustawy o ewidencji ludności. Organ odwoławczy podniósł, że jakkolwiek obecnie W. W. odbywa karę pozbawienia wolności, która z istoty nie jest ani dobrowolna, ani trwała, to w rzeczywistości opuścił miejsce stałego zameldowania, tj. lokal przy ul. [...] w B. Z lokalu tego zabrał swoje rzeczy (zeznania świadków). W okresie przerwy w wykonywaniu kary (od [...].12.2012r.) i późniejszego dozoru elektronicznego zamieszkał z konkubiną przy ul. [...] (wyjaśnienia W. W., ustalenia co do jego miejsca pobytu w sprawie o udzielenie zgody na wykonywanie kary w systemie dozoru elektronicznego). Po zakończeniu dozoru przebywał -jak sam wyjaśnił - u rodziców, a w dniu [...].02.2014 r. zgłosił się do Aresztu Śledczego w B. i nadal tam przebywa. Mając na względzie fakt, że W. W. będąc poza zakładem zamkniętym również nie przebywał w przedmiotowym lokalu, zabrał stąd swoje rzeczy, Wojewoda P. uznał, że ww. sam podjął decyzję o niezamieszkiwaniu w miejscu stałego zameldowania oraz, że w tym kontekście była to jego dobrowolna decyzja. Ponadto organ odwoławczy podniósł, że W. W. w swoich pisemnych wyjaśnieniach podał, że sam się wymelduje po uzyskaniu całkowitej spłaty od byłej żony, tj. po lutym 2016r. Zdaniem Wojewody, uzależnianie wymeldowania się od uregulowania zobowiązań wynikających z zakończonej już sprawy o podział majątku świadczy o tym, że rzeczywistym zamiarem W. W. nie jest powrót i zamieszkanie w przedmiotowym lokalu, a uzyskanie od byłej żony wszystkich rat spłaty zasądzonej z tytułu podziału majątku wspólnego. Natomiast w związku z faktem, że nie tylko w postanowieniu kończącym sprawę o podział majątku wspólnego stron, ale też odrębnym, wykonalnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. II Wydział Cywilny z dnia [...].01.2014 r. sygn. akt [...] W. W. został zobowiązany do opuszczenia lokalu położonego w B. przy ul. [...], to jego niezamieszkiwanie pod powyższym adresem cechuje trwałość. Końcowo organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestia dotycząca całkowitej spłaty przez H. W. zasądzonej na rzecz W. W. z tytułu podziału majątku, czy też kwestia braku tej spłaty, co podniesiono w odwołaniu, nie jest okolicznością mającą wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem W. W. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie opuścił dobrowolnie w dniu [...].02.2012 r. mieszkania przy ul. [...] w B. Wskazał, że jego deklarowany pobyt jest bezterminowy. Nadmienił również, że przywoził swoje rzeczy do przedmiotowego lokalu, ale zostały skradzione przez byłą małżonkę. Dodał, że K. O. kłamała podczas zeznań w charakterze świadka. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu decyzji. Podczas rozprawy w dniu 15.09.2016 r. pełnomocnik skarżącego (ustanowiony na zasadzie prawa pomocy) wniósł o odroczenie rozprawy, podając że o wyznaczeniu jej osoby jako pełnomocnika powzięła wiadomość [...].09.2016 r., skontaktowała się ze skarżącym, którym jest osadzonym w zakładzie karnym. Ww. przekazał jej, że chce dostarczyć dokumenty istotne dla sprawy. W dniu 26.09.2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, tj. wydruku z Portalu Informacyjnego Sądów Apelacji B. protokołu rozprawy z dnia [...] września 2016 r. Sądu Okręgowego w B. w sprawie [...]na okoliczność tego, iż W. W. nigdy nie wyprowadził się z lokalu nr [...] położonego przy ulicy [...] w B.w sposób trwały i dobrowolny. Wskazała, że konieczność powołania ww. dowodu pojawiła się dopiero w związku z prowadzeniem innego postępowania pomiędzy W. W. a H. W., albowiem dokument datowany jest na datę [...].09.2016 r., więc nie było możliwości przedłożenia go w sprawie na wcześniejszym etapie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skargę należy uznać za niezasadną albowiem organy nie naruszyły art. 35 ustawy o ewidencji ludności stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z tym przepisem organy z urzędu lub na wniosek właściciela lub innego podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu wydają decyzje o wymeldowaniu obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu czasowego lub przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Z ustaleń poczynionych przez organy wynika, że skarżący w przedmiotowym lokalu nie zamieszkuje od [...].09.2011 r. Od [...].02.2012 r. odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym w którym przebywał do [...].12.2012 r. Po opuszczeniu zakładu karnego w związku z udzieleniem przerwy w odbywaniu kary mieszkał w mieszkaniu konkubiny A. D. przy ul. [...], a następnie u swoich rodziców w M. Od [...].02.2014 r. przebywa w zakładzie karnym do chwili obecnej. Dla oceny czy istotnie skarżący opuścił dobrowolnie i w sposób trwały przedmiotowy lokal mieszkalny od daty wskazanej przez organ tj. od [...].09.2011 r. mają znaczenie następujące okoliczności. Skarżący twierdził, co wynika z pisma z dnia [...].05.2015 r., że w tym dniu nie został wpuszczony do mieszkania przez byłą żonę, jednakże w związku z powyższym nie podjął żadnych kroków prawnych w celu ewentualnego przywrócenia posiadania mieszkania. Przeciwnie ubiegając się o przerwę w odbywaniu kary wskazał jako miejsce stałego pobytu mieszkanie konkubiny i został zobowiązany przez Sąd postanowieniem w sprawie o sygn.. akt [...] do stałego w nim przebywania (k. 93, 94 akt administracyjnych). Od tej daty skarżący nigdy w przedmiotowym lokalu nie zamieszkiwał, chociaż bywał w nim sporadycznie. Te okoliczności oraz zeznania świadków przesłuchanych w sprawie i potwierdzających fakt opuszczenia lokalu przez skarżącego dawały organom podstawę do uznania, że opuszczenie lokalu przez niego było dobrowolne i trwałe. Nie zmienia tej oceny przeprowadzony przez Sąd w trybie art. 106 § 3 i 5 Ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi dowód z dokumentu – protokołu z rozprawy z dnia [...].09.2016 r. przed Sądem Okręgowym w B. Wydział I Cywilny na okoliczność, że skarżący nigdy dobrowolnie nie wyprowadził się z lokalu. Wbrew twierdzeniom skarżącego fakt ten w sposób jednoznaczny z tego protokołu nie wynika. Potwierdza faktycznie ustalony przez organy fakt, iż od 2011 r, skarżący w przedmiotowym lokalu nie zamieszkuje, natomiast co do okoliczności czy opuszczenie lokalu przez skarżącego było dobrowolne wyjaśnienia byłej żony skarżącego są niejednoznaczne. Najpierw wyjaśnia ona, że skarżący opuścił i wydał lokal, a następnie, że nie opuścił go dobrowolnie dodając, że zastawił w nim buty i narzędzia, które leżą w piwnicy. Z tego też względu Sąd dokonał ich oceny łącznie z dowodami zgromadzonymi przez organy w toku postępowania. Uznając, że w sytuacji gdy tytuł prawny do lokalu przy podziale majątku został przyznany byłej żonie skarżącego, skarżący nie zamieszkuje w nim od 2011 r., w czasie przerwy w odbywaniu kary nie powrócił do przedmiotowego lokalu, a odmowę wymeldowania się z lokalu uzależnia, jak wynika z jego pisma z [...].05.2015 r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, od spłaty zasądzonej przez Sąd kwoty z tytułu jego udziału w tym lokalu należy przyjąć, iż spełnione zostały przesłanki z art. 35 ustawy o ewidencji ludności uzasadniające wymeldowanie skarżącego z przedmiotowego lokalu. Z tego też względu skargę jako nieuzasadnioną Sąd oddalił stosowanie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.