II SA/Bk 457/11
PostanowienieWSA w Białymstoku2011-07-11
Skład orzekający: Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna wnioskodawczyni, pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i małoletnim dzieckiem, przy dochodzie męża z działalności gospodarczej w wysokości 1.709,50 zł netto miesięcznie, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Sytuacja materialna wnioskodawczyni, która pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i małoletnim synem, przy jedynym stałym dochodzie rodziny z działalności gospodarczej męża w wysokości 1.709,50 zł netto miesięcznie, a także brak zgromadzonych oszczędności, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.Stan faktyczny
A. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i małoletnim synem. Jedynym dochodem rodziny jest wynagrodzenie męża z działalności gospodarczej w wysokości 1.709,50 zł netto miesięcznie. Skarżąca jest bezrobotna bez prawa do zasiłku. Rodzina posiada mieszkanie, ale nie posiada oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów. Dochody rodziny wystarczają jedynie na bieżące potrzeby.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
A. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz małoletnim synem (data urodzenia 18.08.2010 r.). Dochód rodziny stanowi wynagrodzenie męża z prowadzonej
w charakterze ryczałtu ewidencjowanego działalności gospodarczej z miesięcznym dochodem 1.709,50 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. Dochód męża wnioskodawczyni wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny (wydatki na energię elektryczną – 100 zł, wydatki na wodę – 50 zł), w tym niespełna rocznego dziecka (k. 12-13).
Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie z byłej pracy o uzyskiwanych dochodach oraz oświadczenie męża o uzyskiwanych dochodach (k. 14-15).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna A. K. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego, tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz niespełna rocznym synem. Jedynym stałem źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest dochód z męża z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 1.709,50 zł netto (k. 15). Wnioskodawczyni poza mieszkaniem o powierzchni 60 m2 nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Całość uzyskiwanych dochodów jest przeznaczana na bieżące utrzymanie rodziny,
w tym opłacenie rachunków oraz zakup żywności, odzieży i niezbędnych środków czystości trzyosobowej rodziny, w tym małego dziecka.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny skarżącej, w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż A. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło