II SA/Bk 458/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. S. i E. L. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. nakładającą na H. S. i E. L. obowiązek wykonania w terminie do 31 maja 2011 r. czynności celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku głównym dawnej stodoły znajdującym się na terenie po byłym browarze, na działce nr geoid. 10969 przy ul. W. w S. polegających na szczelnym zabezpieczeniu dachu przed niszczącym działaniem czynników atmosferycznych, w części nakazanego obowiązku i nakazał zabezpieczyć przez niszczącym działaniem czynników atmosferycznych występujące ubytki w pokryciu połaci dachowych poprzez wykonanie deskowania tych połaci i ich pokrycie papą lub folią, w pozostałej części dotyczącej podmiotu zobowiązanego i terminu wykonania utrzymał w mocy decyzję I- instancyjną. Zobowiązani wraz ze skargą na tę decyzję do sądu administracyjnego złożyli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podano, że zabezpieczenie budynku wiązałoby się z koniecznością jego przebudowy w znacznej części poprzez budowę nowej więźby dachowej i wykonanie pokrycia. Wykonanie takiego zakresu prac musiałoby być poprzedzone ekspertyzą techniczną i dokumentacją projektową. W chwili obecnej brak jest możliwości deskowania nieistniejącej więźby dachowej i pokrycie jej folią czy papą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwała zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W przedmiotowej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, niesie za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków o jakich mowa w/w przepisie. Z całą pewnością po jej wykonaniu, ewentualny następczy powrót do stanu poprzedniego, nie będzie możliwy bez poniesienia znacznych kosztów i starań w tej mierze. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji ma ona na celu wyeliminowanie istniejącego zagrożenia bezpieczeństwa jedynie mienia a nie życia lub zdrowia ludzi. Budynek nie jest użytkowany i jest zabezpieczony prze dostępem osób trzecich poprzez wygrodzenie całej powierzchni działki siatką stalową i zamknięcie na kłódkę bramy wjazdowej. Również otwory okienne i drzwiowe na parterze i w piwnicach budynku są w trwały sposób zabezpieczone. Powyższe okoliczności dodatkowo wskazują na zasadność wstrzymania kwestionowanej decyzji do czasu wydania orzeczenia przez sąd administracyjny kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił, jak w sentencji.