II SA/Bk 463/06

Dnia 22 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. i H. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę gminną p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu H. B. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2007 roku. Pełnomocnik procesowy skarżącego H. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2007 roku w sprawie sygn. akt II SA/Bk 463/06 w przedmiocie odszkodowania za grunt przyjęty pod drogę gminną. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 8 czerwca 2008 roku (k.90). Skargę kasacyjną od w/w wyroku w dniu 9 lipca 2007 roku złożył w imieniu H. B. dr hab. D. K. Postanowieniem z dnia 25 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił niniejszą skargę kasacyjną jako wniesioną przez osobę nieuprawnioną, zgodnie z art. 175 § 2 w zw. z art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postanowienie powyższe skarżący otrzymał w dniu 4 października 2008 roku (k. 145). W dniu 8 października 2008 roku skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi C. K. do prowadzenia spraw i reprezentowania go przed sądami administracyjnymi (k. 170). W dniu 13 października 2008 roku pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną na powyższy wyrok wraz z wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego wniosku przedstawił tok postępowania w niniejszej sprawie i wskazał, iż do momentu odrzucenia skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w dniu 25 września 2008 roku skarżący był przeświadczony, iż dr hab. D. K. jest uprawniony do złożenia skargi kasacyjnej w jego imieniu. Na tej też podstawie pełnomocnik skarżącego wniósł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej podnosząc, iż to z przyczyn niezależnych od skarżącego, nie mógł on jako strona wnieść skutecznie i w terminie skargi kasacyjnej w sprawie. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: W ocenie Sądu wniosek jest zasadny i jako taki podlega uwzględnieniu. Godzi się podkreślić, iż w aspekcie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. W tej sytuacji konieczne stało się rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego. Uprawdopodobnienie bowiem jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Skoro zatem ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc więc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony pozwalając w określonym wypadku (art. 58 § 1 k.p.a.) na uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego, zamiast jego udowodnienia. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wykazał, iż skarżący w zakreślonym terminie nie mógł złożyć skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2007 roku, bowiem do momentu odrzucenia skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w dniu 25 września 2008 roku był przeświadczony, iż dr hab. D. K. jest uprawniony do złożenia skargi kasacyjnej w jego imieniu. Po otrzymaniu odpisu w/w postanowienia skarżący od razu niezwłocznie ustanowił nowego pełnomocnika w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, pełnomocnik skarżącego tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było przez pana H. B. niezawinione. Skarżący bowiem, w sytuacji obligatoryjności przymusu adwokackiego lub radcowskiego do złożenia skargi kasacyjnej do NSA, do chwili odrzucenia skargi kasacyjnej i udzielenia pełnomocnictwa innej osobie, uprawnionej do jej wniesienia, nie mógł złożyć skargi kasacyjnej. Skarżący zatem dołożył należytą staranność w zakresie prowadzonych przez niego spraw, a pełnomocnik skarżącego w terminie 7 dni od dnia udzielenia pełnomocnictwa podjął czynności procesowe tj. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie składając skargę kasacyjną. Tym samym wykazał okoliczności wystarczające dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. W kontekście tych okoliczności faktycznych godzi się podnieść, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (vide: wyrok NSA w Warszawie z dnia 13 października 1999 roku, sygn. akt IV SA 1656/97, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47891). Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku orzekł jak w sentencji postanowienia.