II SA/Bk 47/14

PostanowienieWSA w Białymstoku2016-04-04

Skład orzekający: Danuta Tryniszewska - Bytys

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na formularzu nieodpowiadającym aktualnym wymogom formalnym, pomimo wezwania do uzupełnienia braków, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeżeli nie został złożony na urzędowym formularzu zgodnym z obowiązującym wzorem, a strona, mimo wezwania, nie usunęła tego braku formalnego w wyznaczonym terminie. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu stanowi brak formalny uniemożliwiający merytoryczne rozpoznanie wniosku.
Stan faktyczny
Stowarzyszenia i Fundacja złożyły wnioski o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy wezwał wnioskodawców do uzupełnienia braków formalnych, w tym złożenia wniosku na urzędowym formularzu i udokumentowania upoważnienia do reprezentacji, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wnioskodawcy nie usunęli wskazanych braków. Zarządzeniem referendarza sądowego wnioski te zostały pozostawione bez rozpoznania. Stowarzyszenia i Fundacja złożyły sprzeciw od tego zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2016r. sprzeciwu Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Fundacji T. w B. oraz Stowarzyszenia E. B. w B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B., Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. oraz Fundacja T. w B. w formularzach z dnia 17 listopada 2015 r. oraz z dnia 14 grudnia 2015 r. wniosły o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (k. 475, 536). W dniu 14 stycznia 2016 r. (k. 618) referendarz sądowy wezwał skarżące organizacje do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. poz. 1257). Referendarz zakreślił termin 7 dni i rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto pod tym samym rygorem wezwano do usunięcia innych braków formalnych wniosku, w tym uchwał i dokumentów potwierdzających m.in. upoważnienie R. K. do reprezentowania skarżących stowarzyszeń i Fundacji. Wszystkie powyższe wezwania doręczono w dniu 2 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 639 podpisane przez R. K.). Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. referendarz sądowy tutejszego sądu pozostawił wniosek skarżących organizacji o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Argumentował, że nie zostały wykonane obowiązki związane z przesłaniem wniosku na obowiązującym, aktualnym formularzu PPPr, jak też nie wykonano wszystkich innych obowiązków związanych z wykazaniem uprawnienia R. K. do reprezentowania skarżących organizacji. Sprzeciw od powyższego postanowienia złożyły wnioskujące o przyznanie prawa pomocy Stowarzyszenia i Fundacja reprezentowane przez R. K. Zażądały zwolnienia od kosztów i przyznania z urzędu bezpłatnej pomocy radcy prawnego (k. 660, 664). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał pozostawieniu bez rozpoznania. Zgodnie z art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Od dnia 29 sierpnia 2015 r. wzór ten stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. poz. 1257). Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu stanowi brak formalny tego wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiający jego merytoryczne rozpoznanie (vide postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., I OZ 28/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym przed załatwieniem takiego nieprawidłowego formalnie wniosku wzywa się do usunięcia tych braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niedochowanie tego terminu i niezłożenie prawidłowego formularza powoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Opisana wyżej sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wnioski skarżących organizacji społecznych z dnia 17 listopada i z dnia 14 grudnia 2015 r. zostały sporządzone na formularzu nieodpowiadającym wymaganiom formularza PPPr obowiązującego od dnia 29 sierpnia 2015 r., w tym m.in. znajdujące się w nich oświadczenia majątkowe nie zawierają klauzuli wymaganej przez art. 252 § 2 p.p.s.a. o treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.)". Także końcowa część formularza jest niekompletna (brak części 13 w brzmieniu ustalonym według wzoru obowiązującego od dnia 29 sierpnia 2015 r.). Zauważyć należy, że prawidłowy, obowiązujący formularz został przesłany wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy, jednakże strony z niego nie skorzystały. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd stwierdził, że referendarz sądowy prawidłowo uznał, że wniosek o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym, aktualnie obowiązującym formularzu należy pozostawić bez rozpoznania. Stąd też sąd orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na wniesienie skargi w sprawie niniejszej przed dniem 15 sierpnia 2015 r. sąd zastosował przepisy p.p.s.a. dotyczące rozpoznawania sprzeciwów obowiązujące przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło