II SA/Bk 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. w B. na postanowienie z dnia 28 grudnia 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. w B. oraz Stowarzyszenia E. B. w B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. w B. , Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r. tutejszy sąd odrzucił zażalenie trzech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. w B. – z powodu braków formalnych środka zaskarżenia (k. 562). Wszystkie trzy wymienione organizacje wniosły zażalenie na to postanowienie (k. 627-630), w tym reprezentujący je R. K. wskazał, że wypełnił już wszystkie obowiązki dowodowe w postępowaniu w zakresie wykazania uprawnienia do reprezentacji skarżących organizacji społecznych. Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik tych organizacji, do usunięcia braków zażalenia poprzez: - nadesłanie przez Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. - dokumentu, z którego będzie wynikać, czy ich zażalenie zostało wniesione przez wszystkich członków tych organizacji. Wskazano, że należy przedstawić stosowne uchwały wszystkich członków obydwu stowarzyszeń zwykłych o wniesieniu zażalenia oraz przedstawić dokumenty, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń. Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał obydwu organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłego Z. B. w B.; - nadesłanie przez Fundację T. w B. dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji T. w B. Zarządzenie zostało doręczone R. K. jako pełnomocnikowi stron skarżących w dniu 10 lutego 2016 r. (k. 640). Termin uzupełnienia braków mijał we środę 17 lutego 2016 r. W tej dacie nadesłano kilka pism, w tym: odpowiedź na wezwanie z dnia 22 stycznia 2016 r. (k. 641, 647, 648), zaświadczenia o wpisaniu do ewidencji, zgodnie z którymi R. K. jest przedstawicielem Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. i Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. (k. 644-645), regulamin tych dwóch stowarzyszeń (k. 645 verte i k. 646). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie wszystkich trzech żalących się organizacji społecznych (k. 627 - 629) podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym wskazano w art. 46 p.p.s.a. i są nimi: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (§ 1), zaś gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). W sprawie niniejszej zażalenie z dnia 20 stycznia 2016 r. zostało wniesione z uchybieniami w zakresie podpisania go przez uprawnione osoby oraz wykazania umocowania do reprezentowania żalących się organizacji, dlatego też wezwano te organizacje do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (braki zostały wskazane w zarządzeniu wzywającym z dnia 22 stycznia 2016 r., k. 633). W odpowiedzi udzielonej na to wezwanie sąd nadal nie uzyskał informacji, z których wynikałyby zasady reprezentacji Stowarzyszenia zwykłego Z. B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. oraz Fundacji T. Jak wynika z nadesłanych dokumentów, nadal brakuje informacji o wszystkich członkach stowarzyszeń, o podjęciu przez tychże członków uchwały o złożeniu zażalenia i udzieleniu R. K. umocowania do reprezentacji tych organizacji. Odnośnie wykazania umocowania R. K. do reprezentowania Fundacji wskazać należy, że nadal brak jest danych w jakiej roli wobec Fundacji R. K. występuje (czy jest jej pracownikiem czy pracownikiem organu nadrzędnego uprawnionym do jej reprezentowania), jak też nie przedstawiono ewentualnego upoważnienia do występowania w imieniu Fundacji przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec zatem nieuzupełnienia braków wskazanych w zarządzeniu z dnia 22 stycznia 2016 r., zażalenie nie mogło zostać przesłane NSA celem merytorycznego rozpatrzenia, a podlegało odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro zatem w sprawie niniejszej wymienione skarżące organizacje nie wywiązały się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych zażalenia, podlegało ono odrzuceniu, o czym na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji. Mając powyższe na uwadze w punkcie 1 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zaś w punkcie 2 orzeczono na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.