II SA/Bk 47/14

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-12-28

Skład orzekający: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez likwidatora stowarzyszenia, który nie posiada kwalifikacji profesjonalnego pełnomocnika, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez likwidatora stowarzyszenia, który nie posiada kwalifikacji profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego itp.), jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 PPSA. Brak zdolności sądowej stowarzyszenia nie zwalnia z obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, jeśli taki środek zaskarżenia przysługuje.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na decyzję Wojewody P. z powodu braku zdolności sądowej. Następnie, po wezwaniu do usunięcia braków formalnych, sąd postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie z dnia 27 października 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji Postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. tutejszy sąd odrzucił skargę czterech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. U. Ś. w B. – z powodu braków formalnych skargi, a w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji - z powodu braku zdolności sądowej. Wszystkie wymienione organizacje wniosły wspólnie środek zaskarżenia na to postanowienie (k. 471). Następnie zarządzeniem z dnia 19 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik organizacji, do usunięcia braków formalnych środka zaskarżenia, przy czym w przypadku trzech organizacji (Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. U. Ś. w B.) środek ten został zakwalifikowany jako zażalenie, zaś w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji – środek zaskarżenia został zakwalifikowany jako skarga kasacyjna. Obowiązki wskazane w zarządzeniu wzywającym nie zostały wykonane, dlatego sąd postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r. odrzucił zażalenie trzech wyżej wymienionych organizacji społecznych. Do załatwienia pozostawał zatem środek zaskarżenia Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Środek zaskarżenia złożony w dniu 14 grudnia 2015 r. przez Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji (k. 526), podlegający zakwalifikowaniu jako skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt, postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. odrzucono skargę tej organizacji z uwagi na brak zdolności sądowej (tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Pouczono R. K. występującego w imieniu tego Stowarzyszenia (jako jego likwidator) o prawie wniesienia skargi kasacyjnej (z uwagi na podstawę odrzucenia – art. 173 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Likwidowane Stowarzyszenie wniosło środek zaskarżenia zatytułowany "Zażalenie", jednakże w jego przypadku środek ten należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, bowiem od postanowienia z dnia 27 października 2015 r. Stowarzyszeniu temu przysługiwała skarga kasacyjna a nie zażalenie i takie też pouczenie zostało tej stronie wysłane (k. 468). W pouczeniu tym wskazano nie tylko o prawie, ale i o terminie oraz sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 p.p.s.a. W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. Skarga kasacyjna (tj. pismo z dnia 14 grudnia 2015 r.) wniesiona w imieniu likwidowanego Stowarzyszenia nie spełnia wymogów tego rodzaju środka zaskarżenia (nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika), co uzasadnia jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło