II SA/Bk 471/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi B. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2016 r. o sygnaturze [...] ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Skarżący – B. D. w dniu [...] lipca 2017 r. złożył osobiście w siedzibie sądu skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., sygn. akt II [...], odrzucającym jego skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. z dnia [...] marca 2015 r. o zezwoleniu na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...] na działkę nr [...], położoną w J. Powodem odrzucenia skargi był brak po stronie skarżącego legitymacji skargowej. Podano, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460 ze zm.), zgodnie z którym budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. W myśl tego przepisu, podmiotami uprawnionymi do wnioskowania o lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej są właściciele lub użytkownicy nieruchomości przyległych do drogi. Jak wynika z akt administracyjnych prowadzonego postępowania właścicielem działki o nr [...], do której miał być zlokalizowany zjazd, jest K. D. natomiast prawnymi użytkownikami nieruchomości (na zasadzie prawa służebności drogi koniecznej) są mi.in. M. K. i E. K. oraz P. G. Sp. z o.o. w B. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym skarżący B. D. jako osoba fizyczna nie brał udziału w postępowaniu, występował natomiast jako przedstawiciel P. G. "D." Sp. z o.o. w B. oraz pełnomocnik K. D. Skarżący nie był też adresatem decyzji organu zarówno I jak i II instancji. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, potwierdzają ponad wszelką wątpliwość, że skarżący nie posiada legitymacji procesowej w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji do sądu administracyjnego. Postanowienie to zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu w dniu [...] grudnia 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 290 akt sądowych [...]). Do skargi o wznowienie postępowania sądowadministracyjnego przedłożono umowę użytkowania z dnia [...] listopada 2015 r. Umowa dotyczy ustanowienia skarżącego użytkownikiem przedmiotowej działki nr [...]. Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę o wznowienie postępowania. Potwierdził, że skarżonym postanowieniem jest postanowienie wydane w sprawie [...]. Nadto sprecyzował, że podstawą wznowienia jest pojawienie się nowych okoliczności i dowodów. Podał, że postanowienie, które jest przedmiotem skargi skarżący otrzymał prawdopodobnie we wrześniu 2017 r., ale tego dokładnie nie pamięta. Skarżący potwierdził, że przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. wydane w sprawie [...]. Odnośnie terminów podał, że może nie zostały zachowane, ale nastąpiło to na skutek indolencji jego trzech pełnomocników wyznaczonych z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271, 272 i 273 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 271 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzeka sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto można żądać wznowienia postępowania przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 ustawy), jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy). Można również żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Nadto zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W sprawie niniejszej, przyjąć należy, że dniem w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia była data doręczenia postanowienia wydanego w sprawie [...] wraz z uzasadnieniem, czyli jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru [...] grudnia 2016 r. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona w dniu [...] lipca 2017 r., co oznacza, że została wniesiona po terminie, który mijał w dniu [...] marca 2017 r. Marginalnie podać należy, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2007 r., I FSK 607/06, LEX nr 341337). W sprawie niniejszej jako powód wznowienia postępowania podano pojawienie się nowych okoliczności i dowodów (art. 273 § 2 P.p.s.a.). Jako nowy dowód wskazano umowę użytkowania z dnia 19 listopada 2015 r. Strona powołując się na taką podstawę wznowienia musi wykazać, że nowe okoliczności i dowody mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skoro postanowienie w sprawie [...] zostało wydane w dniu [...] grudnia 2016 r. a ustanowienie użytkowania nastąpiło w dniu [...] listopada 2015 r., to nie można przyjąć, że umowa ta stanowi nową okoliczność, która nie mogła być powołana w tym postępowaniu. Na datę wydania postanowienia o odrzuceniu skargi treść umowy była znana. Skarżący nie wskazał przy tym żadnych okoliczności uniemożliwiających mu wcześniejsze przedłożenie umowy. Stwierdzić zatem należy, że w sprawie nie zachodzi wskazana podstawa wznowienia. Końcowo podać należy, że ewentualne niewywiązywanie się przez pełnomocników ustanowionych z urzędu ze swoich obowiązków podlega ocenie odpowiednich władz korporacyjnych a nie sądu. Mając powyższe na uwadze skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego odrzucono na podstawie art. 281 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.